انتخابات آمریکا و نقش ایالت های حساس

کلرادو ایالتی است که به طور متوسط بالاترین ارتفاع را از سطح دریا دارد. رشته‌کوه‌های راکی در این ایالت به ارتفاعی بیش از ۱۰ هزار فوت می‌رسد.

کلرادو مانند سایر ایالت‌های غربی که جمعیت لاتینشان رو به افزایش است، در سال‌های گذشته در حال تمایل به سمت دموکرات‌ها بوده است، در حالی که پیشتر به چشم ایالتی سراپا جمهوری‌خواه نگریسته می‌شد. باراک اوباما در سال ۲۰۰۸ توانست پس از سه دور پیروزی پیاپی جمهوری‌خواه‌ها در این ایالت آرای آن را نصیب دموکرات‌ها سازد.

اما دموکرات‌ها به هیچ ترتیبی نمی‌توانند از بابت این ایالت آسوده باشند، چنان که در سال ۲۰۱۰ جمهوری‌خواهان با به دست آوردن دو کرسی کنگره از این ایالت خودی نشان دادند. این تنها طرف سومی قدرتمند بود که آنان را از پیروزی در انتخابات سنا و فرمانداری بازداشت. رای‌دهندگان دموکرات در شهرهای دنور و بولدر متمرکزند و جمهوری‌خواهان در حومه‌های روستایی‌تر منطقه «چشمه‌های کلرادو» به سر می‌برند که پایگاه مذهب‌گرایی و محافظه‌کاری اجتماعی است. مناطق حومه‌ ای در حال رشد دنور یک میدان رقابت کلیدی هستند.

فلوریدا، که به ایالت آفتاب شهره دارد، بابت سواحل و جاذبه‌هایی توریستی مانند دیزنی لند مشهور است.

فلوریدا همواره ایالتی بوده که آراء آن به یک حزب خاص تعلق نداشته است. این ایالت در هر انتخابات از سال ۱۹۹۶ به برنده رای داده است. در سال ۲۰۰۰ رقابت بین جورج دابلیو بوش و ال گور چنان تنگاتنگ بود که باعث شد درخواست هایی برای بازشماری آراء مطرح شود که البته دیوان عالی آمریکا از آن جلوگیری کرد که این اقدام بحث انگیز شد.

این ایالت از نظر بافت جمعیتی ملغمه‌ای است: پروتستان‌های سفید در شمال و آمریکایی‌های کوبایی‌تبار در جنوب جمهوری‌خواهند و از آن سو شهرنشینان میامی و تامپا، یهودیان سالخورده در "پام بیچ" و لاتین‌های غیرکوبایی‌تبار دموکراتند. اگرچه مهاجرت از مسایل کلیدی رای‌دهندگان لاتین و اسرائیل و نظام بهداشتی مساله سالمندان هستند، اقتصاد برای اغلب رای‌دهندگان مهمترین مساله است. این ایالت از نظر مسکن با دشواری‌های جدی روبرو است.

نام این ایالت از قبیله سرخپوست آمریکایی آیووای گرفته شده است و برای ادای احترام به رهبر آنان، رئیس شاهین سیاه، به ایالت شاهینی هم مشهور است.

آیووا، که از بابت تشکیل اولین کمیته پارلمانی مورد توجه است از ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۴ بین دموکرات‌ها و جمهوری‌خواهان در نوسان بود، اما در ۲۰۰۸ اکثریت چشمگیری را نصیب باراک اوباما کرد.

مناطق کشاورزی غرب ایالت که بسیاری از مزارع ذرت مشهور آیووا را در خود جای داده‌اند به جمهوری‌خواهان اقبال نشان می‌دهند، و شهرها که در مرکز و شرق ایالتند از دموکرات‌ها استقبال می‌کنند. اهمیت کشاورزی در آیووا، که علاوه بر مزارع ذرت در پرورش خوک نیز فعال است، به این معنی است که پرداخت یارانه همیشه شعاری جذاب برای کشاورزان است.

میشیگان، که به ایالت دریاچه بزرگ مشهور است، قلب صنعت خودروسازی آمریکا است که در اطراف دیترویت متمرکز است.

اگرچه از سال ۱۹۹۲ میشیگان در هر انتخابات ریاست‌جمهوری در خط دموکرات‌ها باقی مانده، اما جورج بوش در سال ۲۰۰۰ و ۲۰۰۴ با اختلاف کمی در این ایالت شکست خورد و سابقه دارد که جمهوری‌خواهان در این ایالت پیروزی‌های انتخاباتی دیگری به دست آورده باشند.

میشیگان در منطقه موسوم به "Rust Belt" قرار دارد یعنی جایی که مرکز تولید صنعتی کشور بوده، اما با نزول صنایع سنگین پس از دهه ۱۹۸۰ دچار مشکل جدی بیکاری شده است. مساله عمده در میشیگان اقتصاد است و به ویژه تصمیم اوباما بر اختصاص وام‌هایی به سه کارخانه عمده این ایالت. این تصمیم با مخالفت جمهوری‌خواهان روبرو بود و آن را نمونه‌ای از دخالت دولت در اقتصاد دانستند. دموکرات‌ها می‌گویند این وام‌ها به نجات شرکت‌ها و دوام هزاران موقعیت شغلی کمک کردند.

مینه‌سوتا را به ستاره شمالی می‌شناسند و با میراث عظیمی که از سوئدی‌ها و نروژی‌ها می‌برد مرکز فرهنگ آمریکایی-اسکاندیناویایی است.

مینه‌سوتا از انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۹۷۲ همواره به دموکرات‌ها رای داده است، حتی در انتخابات ۱۹۸۴ که همه ایالت‌های دیگر به ریگان رای دادند. اما باخت جورج بوش در این ایالت در سال‌های ۲۰۰۰ و ۲۰۰۴ با اختلافی اندک رخ داد و جمهوری‌خواهان در انتخابات فرمانداری‌ها پر قدرت رقابت کرده‌اند و در ۲۰۰۶ و ۲۰۱۰ پیروز شدند.

مانند بقیه کشور، اشتغال واقتصاد مسائل اصلی سیاسی در مینه‌سوتا هستند، به خصوص در شهرهای صنعتی چون مینیاپولیس، سن پل و دولوت. اما مینه‌سوتا معمولا مشی سیاسی متفاوتی با دیگر ایالت‌ها دارند و نامزدهایی از احزاب ثالث مرتب در این ایالت موفقیت هایی به دست آورده‌اند.

نوادا را به خاطر صنایع و معادن نقره‌اش ایالت سیمین می‌نامند. مشهورترین بخش آن لاس وگاس است.

نوادا مانند ایالت پیشقراول است و از ۱۹۸۰ به بعد همیشه به کاندیدای پیروز رای داده است. باراک اوباما با حاشیه امنیتی بزرگ در ۲۰۰۸ در آن پیروز شد و به این ترتیب دموکرات‌ها می‌توانند امیدوار باشند که این پیروزی دوباره در ۲۰۱۲ تکرار شود. این ایالت جمعیت مهاجر روبه‌رشدی از لاتین‌تبارها دارد و به این ترتیب مهاجرت مساله‌ای کلیدی برای بسیاری از رای‌دهندگانش است.

نوادا از بحران اقتصادی ۲۰۰۸ ضربه بدی خورد و میزان بیکاری در آن در سال ۲۰۱۰ به ۱۵ درصد رسید. به این ترتیب اقتصاد نقشی کلیدی در انتخابات این ایالت دارد. دموکرات‌ها در شهرهای لاس‌وگاس و رنو چیره هستند و جمهوری‌خواهان در مناطق حومه ای وگاس و سایر مناطق ایالت محبوبند، مناطقی که پایگاه‌های نظامی یا مزارع دامداری را در خود جای می‌دهند.

این ایالت به خاطر معادن فراوانش به ایالت گرانیت مشهور است و «پیرمرد سنگی»، چند قطعه گرانیت که به طور طبیعی در کنار هم شبیه نیم‌رخ یک مرد بود، علی‌رغم فروریختنش در سال ۲۰۰۳ هنوز نماد این ایالت است.

نیوهمپشایر ایالتی لیبرال است که طی سالیان به طور غیرمنتظره‌ای به جمهوری‌خواهان گرایش پیدا کرده است. اگرچه باراک اوباما پیروز مطلق انتخابات ۲۰۰۸ بود، جورج بوش در سال ۲۰۰۰ در آن پیروز شده بود و در انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۰۱۰ نیز جمهوری‌خواهان یک کرسی در سنا و دو کرسی در کنگره را از آن خود کردند. سابقه میت‌رامنی در فرمانداری ایالت همجوار، ماساچوست، ممکن است در این ایالت به کمکش بیاید.

رای‌دهندگان این ایالت مایلند نامزدها را از نزدیک و در میتینگ‌ها محک بزنند. این ایالت روحیه‌ای مستقل و ضددولت دارد و مالیات پایین در آن بسیاری از کسب و کارهای موفق را جذب خود کرده است.

زیا، نماد بومیان آمریکا برای خورشید، بر پرچم این ایالت نقش بسته و نیومکزیکو بلحاظ جمعیت بومیان آمریکایی در میان ایالت های آمریکا مقام دوم را دارد.

در سال‌های ۲۰۰۰ و ۲۰۰۴ نتیجه انتخابات در این ایالت لب مرزی و با اختلافی اندک بود، به طوری که ال‌گور در سال ۲۰۰۴ تنها با ۳۶۶ رای از جورج بوش برد. اما اوباما در ۲۰۰۸ از رقیبش ۱۵درصد پیش بود و اگرچه جمهوری‌خواهان در انتخابات فرمانداری ۲۰۱۰ در این ایالت پیروز شدند، نظرسنجی‌ها بخت دموکرات‌ها را برای پیروزی در انتخابات ۲۰۱۲ بیشتر می‌دانند.

جغرافیا عامل تعیین‌کننده تقسیم‌بندی سیاسی این ایالت است. دموکرات‌ها در مناطق شهری در شمال قدرتمندند و جمهوری خواهان در جنوب شرقی در همسایگی تگزاس. جمعیت بزرگ لاتین نیومکزیکو در ۲۰۰۸ پشت باراک اوباما بسیج شد و اگرچه او از پس اجرای اصلاحات در امور مهاجرت برنیامد، موضع جمهوری‌خواهان درباره مهاجرت، لاتین‌ها را همچنان طرفدار او نگه می‌دارد.

این ایالت موطن برادران رایت بود، کسانی که در سال ۱۹۰۳ اولین پرنده موتوری را در حوالی کیتی هاوک به پرواز در آوردند.

کارولینای شمالی سالیان متمادی از پایگاه‌های جمهوری‌خواهان بود اما باراک اوباما در ۲۰۰۸ اکثریت ضعیفی در آن کسب کرد. موفقیت او شاید تا بخشی ناشی از تغییر بافت جمعیتی این ایالت در دهه گذشته باشد.

کارولینای شمالی یکی از موفق‌ترین و روبه‌رشدترین ایالت‌های جنوبی است. به ویژه نیروی کار تحصیلکرده به منطقه موسوم به «مثلث پژوهشی» این ایالت در شهرهای رالی و دورهام هجوم آورده‌اند. علاوه بر این افزایش چشمگیر جمعیت لاتین‌تبار و حضور جمعیت بزرگ سیاهپوست، به دموکرات‌ها شانس بالایی در این ایالت می‌دهد.

اوهایو، که زادگاه هفت تن از رئیس‌جمهورهای سابق آمریکا بوده است، گاهی به عنوان مادر مدرن روسای جمهور از آن یاد می شود. البته مشهورترین فرزند این مادر توماس ادیسون مخترع است.

اوهایو ذاتا پرچمدار انتخابات است و از ۱۹۶۰ تا به حال یک بار به نامزد بازنده رای نداده است. بنابراین در ۲۰۱۲ هم همه چشم‌ها به روی این ایالت خواهد بود. در انتخابات قبلی اوباما با فاصله کمی پیشتاز بود و جمهوری‌خواهان امیدوارند سهمیه آرای این ایالت را به پیروزی‌های خود در انتخابات فرمانداری و سنا در سال ۲۰۱۰ اضافه کنند.

اوهایو مانند همسایگانش میشیگان و پنسیلوانیا روزگاری قلب صنعتی آمریکا بود، اما اکنون رو به افول گذاشته است. رکود سال‌های ۲۰۰۷ تا ۲۰۰۹ بر اوهایو آسان نگذشت و مساله اقتصاد در کانون توجه رای‌دهندگان این ایالت است.

این ایالت محل امضای بیانیه استقلال و خانه ناقوس آزادی است، و آن را به عنوان ایالت سنگ تاج می‌شناسند.

با وجود این که پنسیلوانیا از ۱۹۹۲ در همه انتخابات ریاست جمهوری از دموکرات‌ها پشتیبانی کرده، رقابت‌های ۲۰۰۰ و ۲۰۰۴ در آن نزدیک بودند و جمهوری‌خواهان با توجه به پیروزی در انتخابات فرمانداری و سنا در سال ۲۰۱۰ به بخت خود در انتخابات آتی این ایالت امیدوارند.

جیمز کارویل، مشاور سیاسی دموکرات، پنسیلوانیا را این چنین توصیف می‌کند: فیلادلفیا و پیتزبرو با آلابامایی در میانشان. به بیان روشنتر یعنی این که دموکرات‌ها در شهرهای صنعتی شرق و غرب موفقند و جمهوری‌خواهان در مرکز روستایی‌تر ایالت بخت بهتری دارند. البته بحران اقتصادی تمامی ایالت را در هم کوبیده و بدون شک دغدغه‌های اقتصادی بر رقابت دو حزب در ماه نوامبر در این ایالت سایه می‌افکند.

گاهی آن را مادر روسای جمهور خوانده‌اند چون بسیاری از روسای جمهور سال‌های دور آمریکا، از جمله توماس جفرسون، زاده ویرجینیا بودند.

ویرجینیا مانند اغلب نواحی جنوب از پایان جنگ داخلی تا دهه ۱۹۶۰ به سختی دموکرات بود. اما با نارضایتی از اصلاح حقوق مدنی توسط دموکرات‌ها به پایگاهی جمهوری‌خواه بدل شد.

ولی افزایش اخیر جمعیت در نواحی سرسبز حومه واشنگتن دی سی و مهاجرت افراد لاتین، طرفداران دموکرات ها را بیشتر کرده است. این تغییرات، و همچنین این واقعیت که به طور تاریخی این ایالت جمعیت سیاهپوست بزرگی دارد سبب شده که ویرجینیا یک ایالت با رای متغیر باشد. باراک اوباما در سال ۲۰۰۸ رای اکثریت متوسطی را در این ایالت از آن خود کرد. او نخستین دموکراتی بود که از سال ۱۹۶۴ چنین رایی به دست آورد. هر دو سناتور این ایالت هم از دموکرات ها هستند. ولی جمهوری خواهان توانستند فرمانداری را در پایان سال ۲۰۰۹ از آن خود کنند. آنها امیدوارند در انتخابات ریاست جمهوری ماه نوامبر رقیب سرسختی باشند.

گورکن نشان این ایالت است و در پرچم و حتی سرود رسمی آن جای دارد. ویسکانسین را با عنوان ایالت گورکن می‌شناسند.

از سال ۱۹۸۸ دموکرات‌ها در ویسکانسین تمامی انتخابات ریاست‌جمهوری را برده‌اند. اما رقابت ۲۰۰۰ و ۲۰۰۴ بسیار نزدیک بود و جمهوری‌خواهان در ۲۰۱۰ سنا و فرمانداری را برده‌اند. بنابراین رقابت پیش رو در این ایالت نزدیک خواهد بود.

باراک اوباما به تکرار اکثریت چشمگیر سال ۲۰۰۸ خود در این ایالت امیدوار است و جنبش قدرتمند اتحادیه‌‌ها در این ایالت به او یاری خواهد رساند. اتحادیه‌ها علیه محدودیت‌های جنجالی که اسکات واکر، فرماندار جمهوری‌خواه برای حقوق کارگران وضع کرده بسیج شده‌اند. پیشنهادهای او به تظاهرات گسترده و تلاشی موفق برای برگزاری انتخابات دوباره فرمانداری منجر شد.