از ابتدای سال ۲۰۱۱ تهیه نقشه ای از اینکه دقیقا در سوریه چه وضعیتی حاکم است بسیار مشکل بوده است. روزنامه نگاران بین المللی حضور چندانی در آن کشور ندارند و شرایط مشکل و خطرناک است.
گزارش های مربوط به درگیری های سوریه عموما از شاهدان عینی که مشاهداتشان را در شبکه اجتماعی منتشر می کنند و نیز فیلم هایی که با کیفیت پایین توسط تلفن های همراه ضبط شده به دست می آید.
یک موسسه مشاوره ای مستقر در واشنگتن به نام "موسسه مطالعه جنگ" بر اساس تحلیل عملیات نیروهای دولتی و مخالفان مسلح حکومت سوریه از اکتبر ۲۰۱۱ به بعد، نقشه ای را از وضعیت عمومی این کشور تهیه کرده است.
در تهیه این نقشه، گزارش های گروه های مخالف، از جمله گروه ناظر حقوق بشر سوریه، مطالبی که خبرگزاری دولتی سوریه مخابره می کند و همچنین گزارش های روزنامه نگاران بین المللی همگی لحاظ شده و مورد استفاده قرار گرفته است.
تقریبا در ۲۵ درصد موارد، تحلیلگران موسسه مطالعه جنگ توانسته اند تایید گزارش های مربوط به درگیری را از منابع دولتی و شورشیان بگیرند.
به گفته این موسسه، مناطقی که با عنوان مناطق تحت کنترل مخالفان حکومت روی نقشه علامت گذاری شده، در اختیار ارتش آزاد سوریه است.
بزرگترین مناطقی که عملا تحت تسلط شورشیان قرار دارد در شمال و شرق حلب، که در ماه های ژوئیه و اوت شاهد درگیری های شدید بود، و همچنین در مرکز کشور بین شهرهای ادلب و حماه واقع شده است.
تحلیلگران معتقدند موفقیت های اخیر مخالفان حکومت، نیروهای بشار اسد، رئیس جمهوری را وادار به عقب نشینی به سایر مناطق کشور کرده و باعث نفوذ بیشتر ارتش آزاد سوریه در این نواحی شده است.
