ناظران سازمان ملل بارها هدف حملات مسلحانه قرار گرفتند
ماموریت ناظران سازمان ملل متحد در سوریه رسما در پایان (به وقت محلی) روز یکشنبه، ۱۹ اوت پایان یافت. شورای امنیت سازمان ملل ماموریت این ناظران را که به منظور نظارت بر برقراری آتش بس به سوریه اعزام شده بودند، به دلیل افزایش خشونت ها و عدم برقراری آتش بس تمدید نکرد.
هر چند این ماموریت چندی پیش به دلیل افرایش خشونت ها و استفاده از سلاح سنگین عملا پایان یافته بود.
با این حال سازمان ملل متحد تصمیم گرفته است که برای متقاعد کردن طرفین برای برقراری آتش بس از طریق راه های سیاسی دفتری غیرنظامی در دمشق تاسیس کند.
برنامه اعزام و حضور ناظران سازمان ملل متحد در سوریه، بخشی از طرح صلح شش ماده ای کوفی عنان، نماینده ویژه سازمان ملل و اتحادیه عرب بود که با شدت گرفتن دوباره خشونت ها در این کشور با مشکلات فراوانی روبرو شده بود.
اما طرح صلح شش ماده ای آقای عنان برای سوریه به نتیجه ای نرسید و خشونت ها در این کشور افزایش یافت. آقای عنان به علت افزایش خشونت ها و همچنین عدم اتحاد در سازمان ملل از شغل خود کناره گرفت و اخضر ابراهیمی، دیپلمات کهنه کار الجزایری، به عنوان نماینده جدید سازمان ملل و اتحادیه عرب در امور سوریه معرفی شد.
پیشتر اعضای شورای امنیت اعلام کرده بودند که شرایط لازم برای تمدید زمان ماموریت این ناظران وجود ندارد.
ژرار آرو، رئیس کنونی شورای امنیت سازمان ملل متحد نیز گفته بود که برای تمدید ماموریت ناظران باید شرایط خاصی فراهم باشد، از جمله دولت استفاده از تسلیحات سنگین را متوقف کند و خشونتها به میزان قابل توجهی کاهش یابد.
کوفی عنان به علت افزایش خشونت ها از نمایندگی ویژه سازمان ملل و اتحادیه عرب
ناظران سازمان ملل در ماه آوریل به سرپرستی ژنرال رابرت مود وارد سوریه شدند و تعداد آنها در مقطعی به سیصد نفر رسید.
آقای مود هنگام ورودش به سوریه در ماه آوریل گفت: "۱۰ناظر غیرمسلح، ۳۰ ناظر غیرمسلح، ۳۰۰ ناظر غیرمسلح، حتی هزار ناظر غیرمسلح هم نمی توانند همه مشکلات را حل کنند."
او افزود: "برای دست یافتن به موفقیت براساس طرح شش ماده ای کوفی عنان، من از همه می خواهم دست از خشونت بکشند و در پایان مستمر خشونت های مسلحانه در همه اشکال آن به ما کمک کنند."
این ناظران بارها هدف حملات مسلحانه قرار گرفتند. نهایتا ژنرال مود به دلیل افزایش خشونت در ۱۶ ژوئیه سوریه را ترک کرد و گشت زنی این ناظران در همان روز تعلیق شد.
روز ۲۰ ژوئیه شورای امنیت ماموریت این ناظران را برای یک ماه دیگر تمدید کرد، اما نهایتا این شورا در روز ۱۶ اوت تصمیم گرفت که دیگر این ماموریت را تمدید نکند.
پیش تر روسیه هشدار داده بود که خروج نیروهای سازمان ملل از خاک سوریه "پیامدهای بسیار ناگواری" برای منطقه در پی خواهد داشت.
ژنرال باباکار گای، که پس ژنرال مود سرپرستی هیئت ناظران سازمان ملل در سوریه را بر عهده گرفت هر دو طرف درگیری را متهم به عدم محافظت از جان غیرنظامیان کرد.
'بیرحمانه ترین درگیری'
اخضر ابراهیمی از چهره های مورد احترام جهان عرب به شمار می رود
همچنین در روز یکشنبه ۱۹ اوت، جامعه بین المللی از انتخاب اخضر ابراهیمی به عنوان جایگزین کوفی عنان استقبال کرد. مقام های رسمی سوریه نیز گفته اند که از حمایت خواهند کرد.
آقای ابراهیمی روز یکشنبه، گفت که وظیفه او نه جلوگیری از یک جنگ داخلی بلکه خاتمه آن است، زیرا به گفته او سوریه در حال حاضر درگیر یک جنگ داخلی است.
او در گفت و گویی با تلویزیون فرانس ۲۴ گفت: "جنگ داخلی بیرحمانه ترین نوع درگیری هاست. وقتی همسایه، همسایه را و حتی بعضی مواقع برادر، برادر را می کشد. این بدترین نوع درگیری است."
آقای ابراهیمی همچنین گفته است که برای حل مسئله سوریه باید ایران را هم دخالت داد.
ایران بزرگترین متحد بشار اسد در منطقه محسوب می شود.
تحلیلگران اعتبار و تجربه آقای ابراهیمی در سازمان ملل و همچنین استقلالش از قدرت های بزرگ را از نقاط قوت او برای ادامه شغل جدیدش می دانند.
با این حال گروه های مخالف دولت سوریه ابراز تردید کرده اند که او بتواند از عهده ماموریتش بر آید.
روز گذشته اظهارات آقای ابراهیمی در خصوص اینکه هنوز زود است که بگوید آیا بشار اسد باید از حکومت کناره گیری کند، با واکنش شدید شورای ملی سوریه، گروه مخالف حکومت که در تریکه مستقر است، رو به رو شد.
این گروه اظهارات آقای ابراهیمی را "غیر قابل قبول" خواند و خواهان عذرخواهی او شد.
آقای ابراهیمی در واکنش به گفته های شورای ملی سوریه به شبکه تلویزیونی الجزیره گفت که این شورا از اظهارات او سوءتعبیر کرده و در مقابل خواهان عذرخواهی این گروه شد.
این دیپلمات ۷۸ ساله به عنوان یک مقام ارشد اتحادیه عرب در سال های ۱۹۸۴ تا ۱۹۹۱ در پایان دادن به جنگ های داخلی لبنان ایفای نقش کرد و پس از آن برای دو سال وزیر خارجه الجزایر شد.
آقای ابراهیمی در سال های ۹۶ تا ۹۸ میلادی و نیز در سال های ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۴ دوبار به عنوان نماینده سازمان ملل متحد در افغانستان انتخاب شد و همچنین نماینده این سازمان در آفریقای جنوبی و هائیتی نیز بوده است.
