اوکراین؛ غیرنظامیان برای مقابله با تهدید نظامی روسیه آماده می‌شوند

شهروندان اوکراینی با فراگیری تعلیمات نظامی و برنامه‌ریزی اضطراری برای رویارویی با حمله احتمالی روس‌ها آماده می‌شوند؛ هرچند بسیاری از آنان متعقدند که تهدید روسیه جنبه عملی به خود نخواهد گرفت و در هر حال، خطر روس‌های برای اوکراین همیشه وجود داشته است.

دیمیترو دوباس، نظامی سابق اوکراینی، فکر می‌کرد که دیگر زمان جنگیدن برایش به سر آمده اما حالا ایالات متحده در مورد تهاجم همه جانبه روسیه به اوکراین هشدار می‌دهد و او نمی‌تواند این هشدار را نادیده بگیرد.

آقای دوباس می‌گوید: "هفته گذشته من چنان آشفته بودم که حتی برای کمک به روانشناسم مراجعه کردم."

ماه‌هاست که متحدان غربی اوکراین به تجمع نیروهای روسیه در نواحی مرز اشاره می‌کنند و این وضعیت باعث شده تحلیلگران نظامی در خارج از کشور نقشه‌های متعددی را تهیه کنند که روی آنها فلش‌های کشیده‌اند که از نظر آنان نشان می‌دهد نیروهای ولادیمیر پوتین چگونه به سوی کی‌اف، پایتخت، پیشروی خواهند کرد.

اوکراینی‌هایی که در خط مستقیم چنین تهاجمی قرار دارند کمتر متقاعد شده‌اند که چنین تهاجمی در پیش است اما در هر حال، اینهمه صحبت‌ از جنگ نگران‌کننده است.

دیمیترو در گفتگویی در آپارتمان خود در کی‌اف استدلال می‌کند "روسیه همیشه می‌تواند طی چند روز نیروهایش را به مرز منتقل و سپس به اوکراین حمله کند، بنابراین این تجمع تدریجی نیروها باید هدف خاصی داشته باشد."

در سال ۲۰۱۴ که او در بخش فروش یک فروشگاه کار می‌کرد، به سیل داوطلبانی پیوست که برای مقابله با شورش جدایی‌طلبان تحت حمایت روسیه به مناطق شرقی در مرز اعزام ‌شدند. در سال ۲۰۱۵ بین دو طرف آتش‌بس اعلام شد اما این آتش‌بس مرتبا نقض می‌شود و همیشه خطر شعله‌ور شدن جنگ وجود دارد.

اما دمیترو به زندگی غیرنظامی بازگشته و یادگارهای دوران سپری شده در سنگرها را در یک جعبه مهمات قدیمی نگه می‌دارد. امروز که استفاده از این نوع صندوق‌ها باب روز شده، این جعبه به عنوان میز قهوه هم در اتاق نشیمن او مورد استفاده قرار می‌گیرد.

حالا این نظامی سابق با آماده شدن برای بدترین سناریوی ممکن می‌کوشد اعصابش را آرام کند. باک ماشینش را پر از سوخت کرده و به خرید و ذخیره د مواد غذایی اضطراری پرداخته و با ثبت نام در نیروی دفاع کشوری به آموزش مجدد نظامی پرداخته است.

سازمان‌های اطلاعاتی غربی طراحی انواع نقشه‌های محرمانه از جمله محاصره کیف را به ولادیمیر پوتین نسبت داده‌اند اما مقامات اوکراینی از جمله ولودیمیر زلنسکی، رئیس جمهوری، به خاطر جلوگیری از ایجاد هراس در میان مردم، این نظرها را مردود می‌دانند.

همزمان، در مدارس شهر تمرین پناه گرفتن در صورت بمباران هوایی اجرا می‌شود، رسانه‌های اجتماعی مملو از راهنمای تهیه "کیسه اقلام اضطراری" در صورت لزوم تخلیه سریع خانه‌ها هستند و مردم مسیر فرار خود را تعیین کرده‌اند که بیشتر شامل رانندگی به سمت غرب و دوری از مرزهای شرقی با حداکثر سرعت ممکن است.

حتی بازنشستگان نیز به تمرین‌های آخر هفته در جنگل‌های اطراف کیف می‌پیوندند که در آنها دیوارهای بتونی کارخانه‌ها از دیوارنگاره‌های زمان جنگ پوشیده است. این افراد مسن‌تر از آن هستند که به عنوان سرباز داوطلب نام‌نویسی کنند اما مربیان ارتش آن را از محل دور نمی‌کنند.

واسیل نظروف، ۶۱ ساله، می‌گوید: "فکر نمی‌کنم به لطف متحدان غربی ما که به ما اسلحه داده‌اند روس‌ها به فکر حمله بیفتند."

این اولین جلسه آموزش او ست بنابراین به جای تفنگ واقعی یک تفنگ چوبی به او داده‌اند.

واسیل می‌افزاید "باور ندارم که آنها به کیف برسند، اما ما باید برای هر احتمالی آماده باشیم."

سرهی کالینین، یکی دیگر از این افراد، با تکاندن خاکستر سیگارش روی برف، این حرف را تایید می‌کند و می‌گوید: "من هم فکر می‌کنم تهدید غرب به تحریم‌های وحشتناک، پوتین را منصرف خواهد کرد."

چند دهه از پایان خدمت سربازی این مرد ۶۴ ساله گذشته اما می‌خواهد یک دوره بازآموزی را بگذراند. او می‌گوید: "دشمن در مرز ماست. بنابراین همه باید آماده باشیم."

در شبکه تلویزیونی خصوصی پریامی Priamyi، استقرار حدود ۱۰۰ هزار نظامی روسی در مرز با اوکراین به "موضوع شماره یک" تبدیل شده است.

تاراس برزووتس، مجری برنامه، رئیس جمهور روسیه را "غیرقابل پیش‌بینی" توصیف می‌کند و نگران "فکر دایمی" آقای پوتین است که معتقد است اوکراین هرگز یک کشور مستقل نبوده است.

این روزنامه‌نگار می‌گوید: "پوتین هم مثل رهبران شوروی سابق می‌خواهد ملتی را از حق انتخاب طبیعی خود محروم کند."

زندگینامه آقای برزووتس هم پیچیدگی این درگیری را نشان می‌دهد. زبان اول او روسی است، زیرا اصالتا اهل کریمه است که روسیه در واکنش به اعتراضات گسترده مردم اوکراین برای نزدیکی به اتحادیه اروپا در سال ۲۰۱۴ آن را به طور غیرقانونی از اوکراین جدا و به خاک روسیه منضم کرد.

اما آقای برزووتس می‌گوید که اصالت او به معنی این نیست که طرفدار روسیه باشد یا اوکراین را بخشی از "جهان روسی" بداند.

او با قاطعیت می‌گوید: "ما در سال ۲۰۱۴ انتخاب خود را کردیم و گفتنم که نمی‌خواهیم بخشی از 'امپراتوری ' روسیه باشیم. حتی اگر امکان پیوستن ما به اتحادیه اروپا یا ناتو هم وجود نداشته باشد، انتخاب ما این است که می‌خواهیم بخشی از تمدن غرب باشیم که مدافع حاکمیت قانون، دموکراسی و آزادی بیان است.

با وجود گزارش‌های نهادهای اطلاعاتی غرب، دمیترو دوباس و دوستانش احساس نمی‌کنند که یک جنگ همه‌جانبه بر سر آینده اوکراین نزدیک است.

کهنه سربازان برای فرستادن خانواده های خود به مکان امن در صورت بروز جنگ و همچنین محل تجمع و نحوه مسلح کردن خودشان برای مقابله با دشمن برنامه‌ریزی کرده‌انداما همچنان به کسب و کار عادی ادامه می‌دهند و به جای نگرانی در مورد یک تهدید خارجی ناشی از ملاحظات ژئوپلیتیکی بیرون از کنترل آنها، بر مساله تامین معاش خودشان تمرکز کرده‌اند.

دیمیترو در جمع دوستان و همکاران نزدیکش که دور میز آشپزخانه جمع شده‌اند شانه هایش را بالا می‌اندازد و می‌گوید که "این یک رویه تاریخی است که بزرگترین مشکل اوکراین همیشه همسایگی با روسیه بوده است."

یک کهنه‌سرباز دیگر که در طول زندگی بحران‌های متعدد کشورش را دیده و از آنها جان به در برده، می‌گوید: "از فاجعه هسته‌ای چرنوبیل در سال ۱۹۸۶ تا دو انقلاب و سپس جنگ در شرق؛ در اوکراین طبیعی است که ناگهان همه چیز شعله‌ور شود."

یکی دیگر از حاضران به نام یولیا به علامت تایید سرش را تکان می‌دهد و می‌گوید: "اگر قرار باشد هر ساعت از روز به جنگ فکر کنی، دیوانه می‌شوی. از این گذشته، ما نمی‌توانیم روسیه را برداریم و به جای دیگری ببریم و هر کاری که کنیم، بازهم روس‌ها در همسایگی ما هستند و باید با این حقیقت زندگی کنیم."