هفت صرب‌ به اتهام قتل ۴۴ غیرنظامی بوسنیایی دستگیر شدند

پلیس بوسنی هفت صرب تبار را دستگیر کرده که به دست داشتن در قتل ۴۴ غیرنظامی مسلمان بوسنیایی در جریان جنگ داخلی این کشور متهم هستند.

دادستانی می‌گوید که این افراد در سال ۱۹۹۲ قربانیان را که بین ۱۴ تا ۸۲ ساله بودند در دهکده‌ای در شرق سارایوو گرد آورده و به ضرب گلوله کشتند.

گفته می شود که مظنونان مسجد محل را منفجر کرده و از آوار آن برای پوشاندن اجساد قربانیان در یک محل تخلیه زباله استفاده کرده‌اند.

مظنون دیگری هم که به دلیل نقش خود در نسل کشی سربرنیتسا در حال گذراندن محکومیت خود در زندان است، مورد بازجویی قرار خواهد گرفت و دادستان‌ها خواهان استرداد نفر نهم از کانادا هستند.

غیرنظامیان در پایتخت بوسنی در سالهای ۱۹۹۲-۱۹۹۵ تحت محاصره شدید نیروهای صرب بوسنی قرار داشتند که از تپه‌های اطراف به سمت شهر شلیک می‌کردند.

در جریان این محاصره بیش از ۱۰ هزار نفر جان باختند. این حوادث بخشی از آن چیزی است که مقامات قضایی "عملیات جنایتکارانه" نیروهای صرب می‌نامند که با هدف ایجاد وحشت در میان بوسنیایی‌ها و کروات‌ها برای فرار دادنشان از سرزمین‌هایی که صرب‌ها ادعای آن را داشتند، انجام گرفته است.

پیش از این هم افراد دیگری در ارتباط با قتل عام مسلمانان بوسنی در جریان جنگ داخلی بوسنی دستگیر و محاکمه و زندانی شدند. از جمله راتکو ملادیچ، فرمانده سابق صرب‌های بوسنی که در سال ۲۰۱۷ به جرم نسل‌کشی و قساوت در جریان جنگ بوسنی در دهه ۱۹۹۰ به حبس ابد محکوم شد.

راتکو ملادیچ که به عنوان "قصاب بوسنی" شناخته می‌شود، زمان قتل عام سربرنیتسا و محاصره سارایوو در سال ۱۹۹۵ فرمانده نیروهای صرب بوسنی بود.

در سربرنیتسا چه اتفاق افتاد؟

در قتل عام در سربرنیتسا هشت هزار مرد مسلمان به قتل رسیدند و در محاصره سارایوو بیش از ۱۰ هزار نفر کشته شدند.

در اوایل ماه ژوئیه ۱۹۹۵، نیروهای صرب بوسنی منطقه‌ای را در نزدیکی شهر سربرنیتسا محاصره کردند. این منطقه را سازمان ملل متحد "منطقه امن" اعلام کرده بود که توسط ۶۰۰ سرباز هلندی سازمان ملل متحد که سلاح سبک داشتند، محافظت می‌شد.

صرب‌ها از جنوب حمله کردند و هزاران غیرنظامی و افراد مسلح بوسنیایی را وادار به فرار به شمال سربرنیتسا کردند. تا ۱۰ ژوئیه، حدود چهار هزار نفر در آن جا جمع شده بودند. پیشروی صرب‌ها ادامه یافت و سیلی از پناهجویان به پایگاه اصلی سربازان هلندی در پوتوکرای سرازیر شد.

ژنررال ملادیچ، سرهنگ توم کاریمانس، فرمانده هلندی را احضار و تقاضا کرد که بوسنیایی‌ها برای نجات جان خود خلع سلاح شوند.

در روز ۱۲ ژوئیه، حدود ۱۵ هزار مرد بوسنیایی از آن منطقه خارج شدند. آنها در حالی که از راه کوهستان فرار می‌کردند هدف توپخانه قرار گرفتند. برخی هم پس از تسلیم شدن کشته شدند.

پس از آن اتوبوس‌ها حدود ۲۳ هزار زن و کودک را به قلمرو بوسنی انتقال دادند و نیروهای صرب پسران و مردان ۱۲ تا ۷۷ ساله را برای "بازجویی به ظن جرایم جنگی" از آنها جدا کردند.

صدها نفر از مردم در کامیون‌ها و انبارها نگهداری می‌شدند.

در ۱۳ ژوئیه ۱۹۹۵ اولین کشتار بوسنیایی‌های غیرمسلح در انباری در روستای کراویچ صورت گرفت.

صلحبانان هلندی دست‌کم پنج هزار نفر را که به پایگاه آنها پناه برده بودند، به نیروهای صرب تحویل دادند. در عوض، نیروهای صرب ۱۴ سرباز هلندی را که در یک پایگاه آنها در نوا کااسابا گروگان بودند، آزاد کردند.

ظرف بیش از چهار روز، هشت هزار مرد و پسر مسلمان بوسنیایی توسط نیروهای صرب بوسنی در نقاط اطراف سربرنیتسا کشته شدند.