کرونا: چرا سازمان‌های ورزشی در برابر لغو مسابقات مقاومت می‌کنند؟

مشعل المپیک با وجود همه‌گیری جهانی کرونا هنوز روشن است. مشعل بازی‌های تابستانی توکیو طبق برنامه از ۲۶ آوریل در در شهرهای مختلف حمل می‌شود و در نهایت به توکیو می‌رسد، با شعار "امید راه را روشن می‌کند."

بازی‌های المپیک توکیو قرار است ۲۴ ژوئیه، دقیقاً چهار ماه دیگر آغاز شود اما اکنون کل جهان درگیر یک همه‌گیری جهانی بی‌سابقه است که به گفته متخصصان تازه هنوز اوج آن نرسیده است.

هیچ ویروس‌شناسی در جهان وجود ندارد که پیش‌بینی کرده باشد خط کرونا چهار ماه دیگر رفع شده است اما مسئولان کمیته بین‌المللی المپیک در لوزان، هنوز مقاومت می‌کنند و مصر به برگزاری این بازی‌ها هستند.

کمیته بین‌المللی المپیک (آی‌او‌سی) هفته گذشته در بیانیه‌ای اعلام کرد که همچنان به زمان بندی بازی‌های ۲۰۲۰ توکیو پایبند است و حتی ورزشکاران را تشویق کرد "حتی‌الامکان" به آماده‌سازی خود ادامه بدهند. این اظهارات با انتقادات شدیدی روبرو شده است.

اکاترینی استفانیدی، قهرمان یونانی پرش با نیزه المپیک و سخنگوی ورزشکاران در فدراسیون جهانی دوومیدانی به خبرگزاری رویترز گفت کمیته بین‌المللی المپیک دارد سلامت ورزشکاران را به خطر می‌اندازد. او گفت وقتی دولت‌ها از همه شهروندان‌ می‌خواهند در خانه بمانند و سالن‌های تمرین و اماکن عمومی را می‌بندند، "آی‌او‌سی" با این خواسته عملاً ‌ورزشکاران را تحت فشار می‌گذارد که از این مقررات سرپیچی کنند.

خانم استفانیدی از کمیته بین‌المللی المپیک انتقاد کرد که ارتباط شفافی با ورزشکاران برقرار نمی‌کند و هیچ برنامه‌ای هم برای برطرف کردن نگرانی‌های آنان ندارد.

نامه به ورزشکاران

کمیته بین‌المللی المپیک به دنبال این فشارها دیروز (یکشنبه ۲۲ آوریل) در نامه‌ای مفصل به ورزشکاران اعلام کرد که یک مهلت چهار هفته‌ای برای تصمیم‌گیری در نظر گرفته است. گفته می‌شود "آی‌او‍سی" تمایل ندارد خودش بازی‌ها را لغو کند و بنا به دلایل حقوقی و قراردادهای بیمه، ترجیح می‌دهد ژاپن این تصمیم را بگیرد.

این فشارها بر کمیته بین‌المللی المپیک روزبروز بیشتر می‌شود. امروز کانادا هم به عنوان اولین کشور مهم از المپیک و پارالمپیک توکیو کنار کشید. کمیته ملی المپیک و پارالمپیک کانادا اعلام کردند: "مهم‌تر از نمایش، رکورد یا مدال، تعلق داشتن به چیزی به مهمتر است".

ماکس هارتونگ، شمشیرباز و نماینده و سخنگوی ورزشکاران آلمانی نیز شنبه شب در شبکه دو تلویزیون آلمان با صراحت گفت که اگر بازی‌های المپیک توکیو در این شرایط برگزار شود، آن را تحریم می‌کند.

از داخل کمیته بین‌المللی المپیک هم کم‌کم صدای انتقاد بلند می‌شود. هیلی ویکن‌هاوزر که با تیم ملی هاکی روی یخ کانادا چهار بار مدال طلای المپیک را برده و در آی‌او‌سی عضو کمیسیون ورزشکاران است در توییتر اصرار به برگزاری المپیک را در این شرایط "غیرمسئولانه" خواند و نوشت که "این بحران بزرگ‌تر از بازی‌های المپیک است."

کاهش آزمایش دوپینگ

حتی اگر تمامی نگرانی‌ها در مورد سلامت ورزشکاران هم نادیده گرفته شود، برگزاری بازی‌ها از لحاظ سازماندهی و برنامه‌ریزی هم با مشکلاتی جدی روبرو است. جز این که امکان تمرین دیگر وجود ندارد، مسابقاتی که حکم مرحله مقدماتی المپیک را دارند هم بعضاً به خاطر مقررات کشورها لغو شده‌اند.

یک نگرانی دیگر کاهش قابل ملاحظه تعداد آزمایش‌های دوپینگ به دلیل استفاده از آزمایشگاه‌ها و متخصصان برای مبارزه با کرونا است. چین از همان ابتدای گسترش بیماری اعلام کرد که آزمایش‌های دوپینگ را متوقف می‌کند. ایتالیا، اسپانیا و کانادا هم این کار را کرده‌اند.

برای همین متخصصان مبارزه با دوپینگ هم حالا به کمیته بین‌المللی المپیک فشار می‌آورند. ترویس تایگارت، رییس ستاد مبارزه با دوپینگ آمریکا گفته که سیستم جهانی مبارزه با دوپینگ با مشکلات جدی‌ روبرو است و باید المپیک را عقب انداخت تا "آلوده‌ترین بازی‌های تاریخ" رخ ندهد.

به اعتقاد کارشناسان، به دلیل شرایط کنونی، حتی اگر وضعیت تا چهار ماه دیگر بهبود یابد ورزشکاران در توکیو در شرایطی کاملاً نابرابر به میدان خواهند رفت.

با این شرایط توماس باخ، رییس آلمانی "آی‎او‌سی" که چندی پیش از اقدامات جهانی برای مبارزه با این شیوع کرونا قدردانی کرد، این روزها تحت فشار زیادی قرار دارد. این گفته آقای باخ که این اقدامات برگزاری با‌زی‌های تابستانی را ممکن می‎سازد در کشور خودش با انتقادات شدیدی روبرو شده‌ است.

روزنامه "فرانکفورتر آلگماینه" او را به "سیاست شترمرغی" متهم کرد. روزنامه "زوددویچه" هم نوشت که "باخ این اواخر بیشتر این تصور را ایجاد کرده که از نظر او تجارت المپیک از ویروس بزرگ‌تر است."

"پول بر جهان حکومت می‌کند"

انتقاد به خاطر توجه به مسائل مالی و سودآوری به جای فکر کردن به سلامتی ورزشکاران فقط مختص به کمیته بین‌المللی المپیک نمی‌شود. سایر نهادهای ورزشی هم مورد انتقاد قرار گرفته‌اند که تا لحظه آخر تنها به فکر منافع مالی‌ بوده‌اند، مثل فدراسیون‎ها و سازمان‌های لیگ فوتبال که خیلی دیر مسابقات تحت مدیریت خود را تعطیل کردند، یا اتحادیه فوتبال اروپا، یوفا، که خیلی دیر به تعویق یورو ۲۰۲۰ تن داد و آن را یک سال عقب انداخت.

سازمان فرمول یک تا یک روز مانده به اولین گراندپری فصل در ملبورن آن را تعطیل نکرد و با انتقاد تند لوییس همیلتون قهرمان بریتانیایی فرمول یک جهان مواجه شد. او پیش از لغو مسابقات ملبورن گفت: "پول بر جهان حکومت می‌کند."

همیلتون تنها ورزشکاری نبود که از رفتار سازمان متولی ورزش خود انتقاد کرد. بقیه هم انتقادهای مشابهی مطرح کردند. یورگن کلوپ، سرمربی لیورپول گفت چیزهای مهم‌تری از فوتبال وجود دارد. تیاگو آلکانتارا ستاره اسپانیایی بایرن مونیخ هم پیش از آن که سازمان لیگ فوتبال آلمان مسابقات بوندس‌لیگا را تعطیل کند توییت کرد: "این کار احمقانه است. خواهش می‌کنم چرند گفتن را بس کنید و وارد واقعیت شوید! بیاید صادق باشیم. اولویت‌های خیلی بزر‌گ‌تر از هر ورزشی وجود دارد."

برعکس شرکت‌ها و کارخانه‌ها که وخامت اوضاع را در این همه‌گیری جهانی درک کردند و خیلی زود دست به اقدامات فوری زدند، سازمان‌های ورزشی بزرگ با تعلل فراوان به این متهم می‌شوند که چشم‌شان را به واقعیت بسته‌اند و تنها به فکر سود مالی‌اند و سلامت را قربانی پول می‌کنند.

حالا خیلی‌ها می‌پرسند این سازمان‌های ورزشی‌ چگونه توانسته‌اند در دهه‌های گذشته به نهادهای پرقدرت و ثروتمندی تبدیل شوند و این قدر بزرگ شوند که خود را حتی فراتر از مسئله مرگ و زندگی بدانند.