انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا؛ استیسی آبرامز، زنی که می‌خواهد تاریخ‌ساز شود

یکی از حساس‌ترین و جذاب‌ترین رقابت‌های انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا، رقابت برای فرمانداری ایالت جورجیا است. جایی که استیسی آبرامز، یک زن وکیل سیاه‌پوست، جلوی برایان کمپ، سیاستمدار سرشناس جمهوری‌خواه قد علم کرده.

فضای رقابت و گفتمان دو رقیب برآمده از گفتمان جاری در سیاست این روزهای آمریکاست: یک مرد سفیدپوست محافظه‌کار که از حق حمل سلاح و کاهش مالیات و اخراج مهاجران غیرقانونی دفاع می‌کند، در برابر یک زن سیاه‌پوست پیشرو که اقلیت‌ها را به خود جذب کرده.

طبق آمار رسمی، از حدود ۹۴۵ هزار نفری که تا یک هفته پیش از روز انتخابات رای‌شان را ثبت کرده بودند، حدود ۳۰ درصد سیاه‌پوست‌اند، که به مراتب از درصد رای‌دهندگان انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۰۱۴ بیشتر است.

کارشناسان می‌گویند چنین افزایشی در ایالت‌های کارولینای جنوبی و شمالی دیده نشده، که نشان می‌دهد این پدیده ضرورتا سراسری نیست و از موفقیت کارزار خانم آبرامز حکایت دارد.

یک نشانه دیگر، شمار کسانی است که برای رای دادن در ایالت جورجیا ثبت‌نام کرده‌اند: ۶/۹ میلیون نفر از ۱۰/۴ میلیون نفر، که از همه دوره‌های پیشین بیشتر است.

جیلن بلک، یک دانشجوی ۲۱ ساله که از پانزده ماه پیش به عنوان داوطلب در کارزار انتخاباتی استیسی آبرامز کار می‌کرده، معتقد است پیش از خانم آبرامز هیچ سیاست‌مداری از هیچ یکی از دو حزب خواسته‌های جمعیت آفریقایی-آمریکایی را نمایندگی نمی‌کرده.

می‌گوید: "موضوع فقط سیاه‌پوست بودن استیسی نیست. بیشتر این است که او واقعی است، خودش است. وقتی با او روبرو شدم، برای اولین بار حس کردم با کسی طرفم که مثل ما مردم عادی است."

پیشینه متفاوت

استیسی آبرامز اصالتا اهل ایالت میسیسیپی است. در خانواده‌ای فقیر و غیرشهری بزرگ شده که در دوران دبیرستان او به ایالت جورجیا مهاجرت کردند.

استیسی در کالج اسپلمن درس خوانده که از دیرباز کالج دختران سیاه‌پوست در آتلانتا بوده. او فارغ‌التحصیل رشته حقوق از دانشگاه ییل و برنامه‌ریزی عمومی از دانشگاه آستین در تگزاس است.

منتقدان خانم آبرامز می‌گویند او از منابع بیرون ایالت جورجیا هم پول گرفته و در رسانه‌های سراسری هم در موردش صحبت می‌کنند. تصویر او حتی روی جلد مجله تایمز هم چاپ شده.

حامیان خانم آبرامز معتقدند داستان زندگی او، که از محرومیت به اینجا رسیده، برای مردم آشنا و جذاب است.

لادان جونز که در شهر فولتون جنوبی به وکالت مشغول است، می‌گوید: "ماجرای کاندیدتوری آبرامز نشان می‌دهد که مردم عادی با او ارتباط برقرار می‌کنند. از قضا این همان روایتی است که طرفداران کمپ دوست دارند: اینکه خودت باید خودت را بالا بکشی. استیسی آبرامز این کار را کرده. و من امیدوارم موفقیتش آفریقایی-آمریکایی‌های دیگر، و به طور کلی آدم‌های دیگر، را هم تکان بدهد - که ببینند می‌توانند به هدف‌شان برسند."

حق رای‌دهندگان

یکی از محورهای اصلی رقابت برایان کمپ و استیسی آبرامز حقوق رای‌دهندگان است - مسئله‌ای که به هیچ روی مختص ایالت جورجیا نیست و به نظام انتخاباتی آمریکا برمی‌گردد.

آن‌طور که در یک گزارش مرکز برنن در دانشگاه نیویورک آمده، بین سال‌های ۲۰۱۲ و ۲۰۱۶ میلادی، حدود ۱/۵ میلیون نفر از واجدان شرایط در ایالت جورجیا که برای شرکت در انتخابات ثبت‌نام کرده بودند، از رای دادن محروم شده‌اند - که این رقم حدودا دو برابر رقم مشابه در چهار سال منتهی به سال ۲۰۱۲ است.

آنچه موضوع را جالب‌تر می‌کند این است که متولی این امر خود آقای کمپ است.

چند هفته پیش خبرگزاری اسوشیتد پرس گزارش داد که دفتر آقای کمپ بیش از ۵۳ هزار درخواست ثبت‌نام برای رای دادن را بی‌پاسخ گذاشته، که نزدیک به ۷۰ درصدشان مال آفریقایی-آمریکایی‌هاست. این در حالی است که آفریقایی-آمریکایی‌ها تنها ۳۲ درصد جمعیت ایالت‌اند.

آقای کمپ می‌گوید تخلفی صورت نگرفته، و رای دادن تحت نظارت او آسان‌تر نیز شده. او تقصیر را به گردن پروژه‌ای انداخته که خانم آبرامز در سال ۲۰۱۴ برای تشویق مردم به ثبت‌نام برای رای دادن در انتخابات راه انداخت.

آقای کمپ معتقد است خانم آبرامز برای ایالت جورجیا "زیادی افراطی" است. او اخیرا در یک مناظره گفت استیسی آبرامز " دنبال مالیات بیشتر، دولت بزرگتر و دولتی کردن خدمات درمانی است."

اهمیت رای زنان سیاه‌پوست

فرمانداری ایالت جورجیا سال ۲۰۰۳ برای نخستین بار در یک قرن اخیر به دست جمهوری‌خواهان افتاد، و از آن زمان همواره دست جمهوری‌خواهان بوده.

ولی در سال‌های اخیر، مهاجرت آفریقایی-آمریکایی‌ها و لاتینوها، که اغلب به حزب دموکراتیک متمایلند، وضع را عوض کرده. برخی کارشناسان این مهاجرت را "مهاجرت معکوس" نامیده‌اند - چون در دهه‌های اول قرن بیستم حدود شش میلیون سیاه‌پوست از ایالت‌های جنوبی به ایالت‌های شمالی رفتند.

روشن است که استیسی آبرامز روی رای این تازه‌واردان حساب کرده. او به هر ۱۵۹ ناحیه ایالت جورجیا سفر کرده، از جمله به جاهایی که پیش از او هیچ کاندید دموکراتی نرفته بوده.

خانم جونز - وکیلی که پیشتر از او نقل‌قول کردیم - می‌گوید: "استیسی شبانه‌روزی کار می‌کند. در این کارزار دم در خانه آدم‌هایی رفت که سال‌ها هیچ سیاست‌مداری سراغ‌شان نرفته بود."

مهم‌ترین بخش کارزار استیسی آبرامز کشاندن مردم پای صندوق‌های رای بوده. هرچند که در سال‌های اخیر، در ایالت جورجیا، زنان سیاه‌پوست همواره یک بلوک موثر در انتخابات بوده‌اند.

دگرگونی چهره سیاست

طبق بررسی‌های مرکز زنان آمریکایی در سیاست، در سراسر آمریکا کلا هشت زن رنگین‌پوست مقام اجرایی انتخابی دارند، یعنی چیزی حدود ۲/۵ درصد.

اما در انتخابات امسال، ۱۰ درصد کل نامزدها و ۳۰ درصد نامزدهای زن در انتخابات برای پست‌های اجرایی ایالتی، زنان رنگین‌پوست‌اند. در انتخابات برای نماینده‌های قانون‌گذار هم، زنان بیش از هر دوره دیگر به رقابت نهایی رسیده‌اند.

در ایالت‌های میشیگان و مینسوتا، راشده طالب و الهان عمر، دو زن مسلمان از حزب دموکراتیک در آستانه راهیابی به کنگره‌اند. آنها در صورت پیروزی در انتخابات، اولین زنان مسلمان کنگره ایالات متحده آمریکا خواهند بود. دو زن سیاه‌پوست دیگر نیز به احتمال فراوان اولین زنان غیرسفیدپوست در کنگره ایالت خودشان خواهند شد.

شور و شوق برای دگرگونی را می‌توان در نواحی مختلف ایالت جورجیا، و شاید کل جنوب شرقی آمریکا، حس کرد. بنا به آمار رسمی، امسال مشارکت زنان سیاه‌پوست در رقابت‌های مقدماتی حزب دموکراتیک ۳۲ درصد بیشتر از سال ۲۰۱۴ بوده.

اهمیت این نکته زمانی روشن‌تر می‌شود که در نظر بگیریم طبق پیش‌بینی‌های مرکز آمار آمریکا، تا سال ۲۰۴۴ میلادی، اکثریت جمعیت آمریکا غیرسفیدپوست خواهند بود.

آیا جورجیا تاریخ‌ساز می‌شود؟

شش نوامبر ۲۰۱۸ برای ساکنان ایالت جورجیا، و چه بسا سیاست‌مداران پایتخت‌نشین، روز مهمی است. همه منتظرند ببینند جورجیا که مدت‌هاست قرمز بوده، آبی می‌شود یا نه؟

دو سال پیش، دونالد ترامپ به سادگی هیلاری کلینتون را در جورجیا شکست داد. ترامپ در انتخابات فرمانداری این ایالت از برایان کمپ جمهوری‌خواه حمایت کرده.

اما استیسی آبرامز هم کم رقیبی نیست. او هم وکیل مالیاتی است، هم رمان عاشقانه نوشته، هم معاون دادستان شهر آتلانتا بوده، هم اولین زنی که رهبری حزب اقلیت را در کنگره ایالتی جورجیا به عهده داشته.

باید دید رای‌دهندگان در این ایالت جنوبی نام او را به کتاب‌های تاریخ اضافه می‌کنند یا نه. هرچند برخی حامیان او معتقدند صرف کاندیداتوری او برای فرمانداری نشانه تغییر موقعیت زنان آفریقایی-آمریکایی در پهنه سیاست آمریکاست.

خانم جونز می‌گوید: "من قبلا هم با کسانی که نامزد انتخابات شده‌اند کار کرده‌ام. پیش از استیسی آبرامز همیشه یک جلسه داشتیم که چطور لباس بپوشند و چه بکنند و چه نکنند. ولی حالا فرق کرده. دیگر در مورد مدل مو حرف نمی‌زنیم. یا اینکه چون زنی باید مفصل آرایش کنی. استیسی همان است که هست. و به همین خاطر راه را برای خیلی‌ها باز کرده، به خصوص زنان آفریقای-آمریکایی که خودشان را جای او می‌گذارند و می‌گویند پس من هم با موی وزوزی می‌توانم کاندید انتخابات بشوم."