شما در حال مشاهده نسخه متنی وبسایت بیبیسی هستید که از داده کمتری استفاده میکند. نسخه اصلی وبسایت را که شامل تمام تصاویر و ویدیوهاست، مشاهده کنید.
بازگشت به وبسایت یا نسخه اصلی
اطلاعات بیشتر درباره نسخه لایت که برای مصرف کمتر حجم دادههاست
هفته مد نیویورک در تسخیر مبتلایان و شفایافتگان سرطان پستان
هفته مد نیویورک، امسال به مبتلایان و شفایافتگان از سرطان پستان اختصاص یافته بود و مدلهایی که در این نمایش منحصر به فرد شرکت کرده بودند، سینهبندهای بسیار متفاوت و متنوعی را روی صحنه بردند.
عواید این نمایش به یک موسسه خیریه که برای مبتلایان به سرطان پستان فعالیت میکند اختصاص یافت.
تذکر: این مطلب تصاویر نیمهبرهنه دارد
یکی از بانیان نمایش امسال دانا دونوفری بود، طراح آمریکایی بود که در سال ۲۰۱۰ در ۲۷ سالگی فهمید به سرطان پستان مبتلا شده و پس از درمان متوجه شد سینهبند مناسب و اندازه برای زنانی مثل او در دسترس نیست.
او سال گذشته سوتینهای طراحی خود را برای زنانی که از سرطان پستان جان به در بردهاند با عنوان تجاری AnaOno Intimates راهاندازی کرد؛ نامی که از ترکیب بخشی از اسم و فامیل خودش تشکیل شده بود.
مجری این نماش میرا سوروینو هنرپیشه سینما بود که در سال ۱۹۹۵ به دلیل بازی در آفرودیت توانا ساخته وودی آلن- برنده اسکار شده بود.
مانکنهای این نمایش، با اندامها و سینههای متفاوت و داستانهایی متفاوتتر، با افتخار آثار جراحی پستان را بر بدنشان به نمایش گذاشتند.
به گفته خانم دونوفری نیمی از مانکنهایی که در این نمایش حضور داشتند مبتلا به سرطان پستان پیشرفته بودند یا سرطان به دیگر اعضای بدنشان سرایت کرده بود.
پیج مور مانکن ۲۴ سالهای که در این نمایش شرکت داشت گفت: "احساس کردم سکسی هستم، احساس کردم زیبا هستم و به خودم افتخار میکردم."
خانم مور پنج هفته پیش هر دو پستانش را با جراحی برداشته بود چون بررسی ژنتیکی نشان داده بود او بسیار مستعد ابتلا به سرطان پستان است.
او گفت: "انگار جای عمل جراحی سکسی و عالی شده بود، من اینجا هستم، زندهام و حس خوبی دارم و این از هر چیزی مهمتر است."
تحقیقات نشان میدهد در آمریکا از هر هشت زن یک نفر به سرطان پستان مبتلا میشود.
خانم دونوفری به رویترز گفت: "برای این مانکنها این لحظه مهمی بود که بتوانند چنین تجربهای داشته باشند چرا که سرطان پستان بدن این زنان را تصرف کرده است."
"من اعتماد به نفس و عزت نفسم را به تدریج بازسازی کردم، اول با خالکوبی، بعد با گفتگو با زنان دیگر درباره زندگی پس از برداشتن پستان و سپس با طراحی سوتینهای خودم. نمیدانم چرا اصلا به این موضوع در دفترچههای راهنمای سرطان پستان که بیماران میدهند اشارهای نشده بود."
و شاید حرف آخر را کایرو آگوستینو زده باشد، معلم و وبلاگنویسی که در نیوجرسی زندگی می کند و به عنوان مدل در نمایش شرکت داشت: "چه پستان و نوک پستان داشته باشم چه نداشته باشم، من زنم."