گفتگو: مهدی زعیم زاده

	محمد علیرضایی در اردوی کرواسی بارها رکورد شنای قورباغه ایران را شکست

این شناگر موفق شد در مسابقات گزینشی المپیک سهمیه حضور در المپیک در ماده 100 متر قورباغه را کسب کند.

تا به امروز هرگز شناگران ایرانی نتوانسته بودند سهمیه حضور در المپیک را به دست بیاورند و حضور آنها در المپیک به لطف تعلق گرفتن کارتهای میهمان به فدراسیون شنای ایران محقق شده بود، اما این "قورباغه رو" 23 ساله این طلسم را شکست.

علیرضایی با ثبت رکورد یک دقیقه و دو ثانیه و 98 صدم ثانیه در 100 متر قورباغه ، خود را به المپیک پکن رساند و در حال حاضر خود را برای حضور موفق در بازی های المپیک آماده می کند.

از کی در اردوی المپیک هستی؟

الان نزدیک به یک ساله که اردو داریم ، ابتدا به مسابقات داخل سالن ماکائو رفتیم که خوشبختانه آنجا نتایج خیلی خوبی هم گرفتیم ، بعدش هم که شرایط اردوی خارج از کشور فراهم شد؛ دو هفته در بلغارستان تمرین کردیم و هشت هفته در کرواسی، که اردوی کرواسی در روند کارم خیلی تاثیر مثبتی گذاشت.

بین اردوی کرواسی و تمرینات در ایران چه تفاوتهایی وجود داشت؟

اردوی کرواسی چند امتیاز داشت. مهمترین ویژگی این اردو این بود که ما زیر نظر مربی تیم ملی کرواسی و با برنامه شناگران تیم ملی کرواسی تمرین می کردیم از طرفی اردو از امکانات خوبی هم برخوردار بود.

از نظر تغذیه هم شرایط خوبی داشتیم و توانستم با تمرکز خوبی خودم را آماده کنم و رکوردهایم را بهتر کنم.

حتما در این اردوها سختی های زیادی هم متحمل شدی؟

خیلی زیاد، وقتی اردوی خارج از کشور بلند مدت باشد، از نظر روحی روی ورزشکار تاثیر منفی می گذارد؛ به هرحال دوری از خانواده آسان نیست.

از طرفی مسابقات کرواسی آخرین جایی بود که می شد سهمیه المپیک گرفت.

همین استرس گرفتن سهمیه، خیلی شرایط را برایم سخت کرده بود.

تمرینات تا چه اندازه فشرده بود؟

	محمد علیرضایی دانشجوی مهندسی مکانیک است اما فشردگی تمرینات بر روند تحصیلات او تاثیر گذاشته است

به ویژه اینکه ما باید یک سری تمرینات ذهنی هم انجام دهیم، باید کاری کنیم تا تمرکزمان بیشتر شود و باید در تمرینات یک سری خیالپردازی ها کنیم.

در مجموع این کارها خیلی فشار زیادی به من وارد کرد.

در بلغارستان دو هفته در ارتفاعات تمرینات استقامتی و بدنسازی انجام می دادیم.

در کرواسی هم همین طور، خیلی تمرینات فشرده ای داشتیم؛ از شش صبح تا آخر شب تمرین می کردم.

البته در هفته های آخراردو بیشتر به تمرینات سرعتی و تمرینات دیگر زیر نظر آقای ایوان کوترویچ، مربی کروات می پرداختم.

آقای کوترویچ در بهتر شدن رکوردهایت چه نقشی نقش داشت؟

ایشان از همان ابتدا به من اطمینان داد که می توانم سهمیه بگیرم و طوری برنامه تمریناتم را طراحی کرد که در هنگام مسابقه گزینشی به اوج برسم.

در شنا می گویند نباید قبل از مسابقه تکنیک شناگر را عوض کرد، اما آقای کوترویچ به من اطمینان داد که روی تغییر تکنیک در "کشیدگی بدن زیر آب" و "گرفتن آب" کار کنم و نتیجه هم گرفتم.

من در کرواسی در 50 ، 100 و 200 متر قورباغه نزدیک به 10 بار رکورد ایران راشکستم.

اگر اردوی کرواسی نبود سهمیه نمی گرفتم.

بدنسازی و تغذیه مناسب و تمرین کردن در کنار شناگران کروات موجب شد تا خیلی بهتر شوم.

اگر اینقدر اردوی کرواسی و تمرینات کوترویچ خوب بود پس چرا همان جا نماندی تا شروع المپیک همانجا تمرین کنی؟

همانطور که گفتم واقعا خسته شده بودم. خیلی وقت بود که از خانواده دور بودم.

خود کوترویچ هم یک برنامه تمرینی به من داد و گفت بهتر است در ایران و در کنار خانواده ات باشی و تمرین کنی.

به نظر می رسد خیلی خسته ای و منتظر هستی تا المپیک به پایان برسد و استرا حت کنی؟

واقعا به یک استراحت کامل نیاز دارم ، بعضی اوقات می گویم ای کاش المپیکی در کار نبود و همین الان استراحت می کردم.

این خستگی در عملکردت در المپیک تاثیر نمی گذارد؟

	محمد علیرضایی: عاشق پیشرفت کردنم

اگر بین رقابتهای گزینشی و المپیک یک فاصله چند ماهه بود می توانستم دوباره خودم را به اوج برسانم، اما از آنجا که دیگر سهمیه گرفتم چنین فرصتی ندارم.

با این حال سعی می کنم با یک آمادگی نسبی به المپیک بروم و رکوردهای اخیرم را تکرار کنم.

فکر می کنی برای صعود از گروهت شانس خواهی داشت؟

واقعا قابل پیش بینی نیست.

سطح رقابتهای المپیک خیلی بالاست و برای صعود از گروه هم کار خیلی سختی دارم.

یک سال پیش فکر می کردی که بتوانی برای اولین بار در تاریخ شنای ایران سهمیه المپیک کسب کنی؟

فکر می کردم که می توانم به این موفقیت برسم و می خواستم برای آن بجنگم ، منتها یک سری مسائل بود که کار را برایم سخت می کرد؛ اردوی خارج از کشور فراهم نمی شد.

به هر حال با تمامی این شرایط به سهمیه المپیک رسیدم و این کار کوچکی نیست و باعث خواهد شد که یک جهش بزرگ در شنای ایران به وجود بیاید.

واقعا با توجه به امکاناتی که ما داشتیم دست به کار بزرگی زدیم.

آیا از میزان توجه و رسیدگی ای که به تو شده راضی هستی؟

راستش را بخواهید نه.

در شنا پول خاصی که وجود ندارد و من و دیگر بچه ها به خاطر علاقه ای که به این رشته و کشورمان داریم این شرایط را تحمل می کنیم.

شنا باعث شده که از زندگی و تحصیلم عقب بیفتم، الان هم دوره های من دو سال است که فارغ التحیل شده اند، اما تمرینات به من اجازه نداده درسم تمام شود(علیرضایی دانشجوی مهندسی مکانیک است).

از نظر کار و در آمد هم که اصلا وقت نمی شود که به کاری غیر از شنا بپردازم.

مطمئنا مسوولان هم مشکلات خودشان را دارند، ولی من کار کوچکی نکردم و طبیعی است که توقع داشته باشم که امکانات بیشتری در اختیار شناگران قرار بگیرد و توجه بیشتری به آنها بشود.