در هنگام آغاز مسابقه ششم فینال، ورزشگاه تی دی بنکنورث گاردن شهر بوستون مملو از تماشاچی بود.

روجان راندو، گارد راس بوستون که سال اول حضور خود در رقابتهای NBA را می گذراند، با 21 امتیاز، 8 ریباند و 6 توپ ربایی بسیار بالاتر از انتظار بود.

بازیکنان بوستون تلاشی مافوق تصور برای به دست آوردن توپهای سرگردان روی حلقه ها انجام دادند.

کوین گارنت، بهترین مدافع سال با 26 امتیاز، 14 ریباند و 3 توپ ربایی بهترین بازیکن بازی ششم بود.

این قهرمانی به ویژه برای پی جی براون (راست) اهمیت داشت که به خاطر بوستون در میانه فصل از بازنشستگی خارج شد و به این تیم پیوست.

تماشاگران بوستون به سه امتیازی های ری آلن ایمان داشتند.

فیل جکسون مربی لیکرز و صاحب 9 عنوان قهرمانی برای دومین بار در عمر حرفه ای خود، در فینال ناکام ماند.

گارنت حتی از کوبی برایانت هم یک سر و گردن بالاتر بود.

کاری بجز افسوس خوردن از کوبی برایانت، ولادیمیر رادمانوویچ و پائو گاسول برنیامد.

داک ریورز مربی بوستون سلتیکز در لحظات آخر بازی از سنت خالی شدن ظرف نوشابه بر سر مربی قهرمان در امان نماند.

بوستون دوباره به صدر بازگشت.

داک ریورز مقابل تصویری از رد آربک، مربی افسانه ای سلتیکز، به تقلید از او و به نشانه پیروزی، سیگار برگ بر دهان می گذارد.