آیا تست ژنتیک می تواند بازیکنانی همچون کریستیانو رونالدو را که از با استعداد ترین بازیکنان جهان محسوب می شود کشف کند؟

این روزنامه در روز 26 آوریل در تیتر مطلب پرسیده است: " باشگاهی می خواهد با آزمایش های ژنتیکی رونالدوی دیگری را پیدا کند. آیا این است آینده فوتبال؟"

گاردین از زبان هنینگ وکرهیج
(Henning Wackerhage) از اساتید دانشکده علوم پزشکی دانشگاه ابردین می نویسد یک باشگاه حرفه ای فوتبال درباره احتمال آزمایش بازیکنان برای یافتن ژن استعداد ورزشی با او تماس گرفته است.

او که تحقیقات گسترده ای درباره تاثیرات دوپینگ ژنتیک در موش ها انجام داده است به این نتیجه رسیده که می توان انسان را با تغییرات ژنتیک به موجودی قدرتمند بدل ساخت.

گاردین از قول این دانشمند می نویسد باشگاهی از تحقیقات او آگاه شده و از او خواسته بر روی بازیکنانش آزمایشهایی را انجام دهد تا مشخص شود آیا این بازیکنان از ژن هایی که نشان عملکرد و توان بالای فیزیکی تلقی می شوند برخوردار هستند یا نه.

گاردین توضیح می دهد که انجام این آزمایش در استرالیا مانع قانونی ندارد و توسط شرکتی به نام ژنتیک تکنولوجیز (Genetic Tenchnologies) در ازاء 100 دلار استرالیا ارائه می شود.

این شرکت مدعی است با این آزمایش می تواند دریابد که فرد مورد آزمایش ژن موسوم به ACTN3 را در خود دارد یا خیر. این ژن عامل ایجاد توانایی انقباض بسیار سریع در سلولهای عضلات شناخته می شود که در دوندگان سرعت وجود دارد.

استعدادیابی: کلید موفقیت در ورزش حرفه ای

گاردین بعنوان نمونه یادآوری می کند که موفقیت تیمهایی مثل منچستریونایتد، حاصل یافتن استعدادهایی همچچون دیوید بکهام، رایان گیگز، و پال اسکولز در سنین پایینتر بوده است که به نوشته این روزنامه، تا کنون "بیشتر یک هنر تلقی شده است تا علم."

آقای هنینگ وکرهیج موافق استفاده از آزمایشهای ژنتیک نیست اما به نوشته گاردین، او در ماه جاری میلادی در کنفرانسی اعلام کرد که با تغییرات ژنتیک می توان ورزشکارانی تربیت کرد که رکورد دو ماراتن را که در حال حاضر بالای دو ساعت است، به حدود 90 دقیقه افزایش دهند.

او که آزمایشهای خود را بر روی موش انجام داده است به گاردین می گوید: "تغییرات ژنتیکی گاهی می توانند به ایجاد موشهایی منجر شوند که جثه ورزیده تری دارند، بهتر گلیکوژن جذب می کنند و توان قلب آنها بالاتر است."

با این حال هیو جنینگز، مدیر بخش آموزش جوانان در فدراسیون فوتبال انگلستان هرچند تایید کرد که آزمایشهای ژنتیکی می توانند در یافتن استعداد ورزشی کمک کنند، اما لزوما تضمینی برای رسیدن یک جوان به موقعیت یک ورزشکار حرفه ای موفقی نیستند.

او به گاردین می گوید: "راه رسیدن یک جوان مستعد به سطوح بالای حرفه ای گری راه بسیار دشواری است و لزوما تمام جوانان با استعداد بازیکنان موفقی نخواهند شد."

ژن ACTN3

نام ژن ACTN3 در سال 2003 و پس از انتشار نتایج پژوهشی در نشریه آمریکایی ژنتیک انسان در محافل پزشکی بیشتر مطرح شد.

پژوهشگران پس از مقایسه 429 ورزشکار برتر در 14 ورزش مختلف (که 50 نفر از آنها در بازی های المپیک رقابت کردند) با 436 داوطلب دریافتند که احتمال وجود ترکیب های مختلف این ژن در ورزشکاران بسیار بیشتر است.

شرکت ژنتیک تکنولوجیز مدعی است می تواند تنها با آزمایش این ژن از طریق گرفتن نمونه آب دهان، بین کسانی که مستعد دوهای سرعت هستند و کسانی که برای دوهای استقامت مناسب ترند، تمایز ایجاد کند.

به گفته این شرکت استرالیایی در این دو دسته ورزشکار بالقوه دو نوع مختلف از ژن ACTN3 دیده می شود.

دانشمندان بریتانیایی نسبت به نتایج به دست آمده ابراز تردید کرده اند و معتقدند که یک پژوهش برای اثبات عملکرد این ژن کافی نیست.

اما با این وجود پژوهشگران معتقدند اهمیت این ژن را نمی توان نادیده گرفت و وجود آن می تواند تا 40 درصد ظرفیت توان یک فرد را تعیین کند؛ رقمی که برای ورزشکارانی که رویای بردن مدال المپیک را در سر می پرورانند، قابل انکار و نادیده گرفتن نیست.