فینیکس به دنبال بقا در میان بهترین ها است. تیمی که از 9 بازی پس از ورود شکیل اونیل 6 بازی را باخت، با تغییر عظیم رخ داده کنار آمد و تنها در 3 بازی از 13 بازی بعد نتیجه را واگذار کرد. اونیل هرچند بطور متوسط در هربازی، اندکی بیش از زمانی که در تیم میامی حضور داشت، در زمین حضور دارد، اما امتیازات کمتری کسب می کند. با این حال افزایش شمار ریباند های کسب شده او به فینیکس دلگرمی می‌دهد.

هیوستون، از روز 29 ژانویه تا 18 ماه مارس، شبی که رو در روی بوستون، قوی ترین تیم لیگ قرار گرفت، در 22 بازی پیاپی پیروز شد و همه از این صحبت کردند که در تاریخ NBA هر تیمی که در طی فصل بیش از 19 برد پیاپی کسب کرده، قهرمان شده است. آنها از 8 بازی بعد خود، در 5 بازی شکست خوردند و اگر هماهنگی چند هفته قبل خود را پیدا نکنند، با خطر جا ماندن از بازی های حذفی مواجه هستند.

این صحنه رویاهای دالاس را بر باد داد. این تیم که با جنجال فراوان جیسون کید را از نیوجرزی به دالاس بازگرداند، در 14 بازی در حضور کید 6 باخت داشت، اما زمانی که نظام تیمی جدید درحال جا افتادن بود، در 23 مارس، درک نویتزکی، امتیاز آور اصلی خود را از دست داد و پس از آن عملکرد آنها به اندازه ای نا امید کننده بوده است که غیبت احتمالی آنها از مرحله حذفی تعجب آور نخواهد بود.

حضور در کنفرانس دشوار غرب تنها عاملی است که دنور را در آستانه یک ناکامی بزرگ قرار داده است. اگر این تیم و دو ستاره اش، آلن ایورسون و کارملو آنتونی در کنفرانس شرق حضور داشتند، رکورد فعلی آنها، یعنی 46 برد و 28 باخت (تا زمان انتشار این گزارش) این تیم را در رده چهارم کنفرانس شرق قرار می داد. تیمی موفق در حمله و مقتدر زیر حلقه ها.

عملکرد گلدن استیت آینه مربی این تیم است. دان نلسون یکی از بهترین انگیزه دهنده ها است، اما در محیط رقابتی بسکتبال آمریکا، بیشتر غریزی مربی گری می کند تا علمی و وابسته به یک اصلوب خاص. آنها به خوبی کوچکترین اشتباه حریف در حمله را به یک ضد حمله تبدیل می کنند، و هیچ تیمی در NBA به اندازه آنها در هر بازی امتیاز کسب نمی کند. اما در حملات کندتر و زیر حلقه ها بسیار ضعیف هستند.

تورنتو در ماه مارس، تقریبا دو برابر بردهایش باخت. مصدومیت تی جی فورد، گارد راس این تیم پس از مدتها رفع شده و این مسئله خوزه کالدرون، هم پست اسپانیایی او را به روی نیمکت بازگردانده است. با این حال تنهایی کریس باش، فوروارد قدرتی این تیم در زیر حلقه ها مشکل ساز شده است و ضعف دفاعی تورنتو نیز باعث شده در حساس ترین وقت فصل، از سوی فیلادلفیا و آتلانتا مورد تهدید قرار گیرند.

آتلانتا که در تلاش است برای اولین بار از سال 1999 به مرحله حذفی مسابقات NBA برسد، در 9 بازی آخر خود، هفت بازی را برده است. اما در دو هفته آینده شرایط بسیار بدتر خواهد شد و آتلانتا برای رسیدن به هدف خود، تیمهای قدرتمندتری را، به ویژه به دور از خانه باید شکست دهد. ایندیانا کمین نشسته است تا این تیم اندکی ضعف نشان دهد.

ایندیانا در بازی های باقیمانده فصل، تنها در سه بازی مقابل تیمهایی بازی خواهد کرد که تعداد بردهایشان بیش از باختهای آنها است. جرمین اونیل، سنتر چابک آنها با رها شدن از بند مصدومیت، جان تازه ای به این تیم بی ستاره داده است. با این حال به نظر می رسد طرفداران آنها حساب چندانی روی رسیدن به مرحله حذفی بازی نکرده اند و از عملکرد این تیم راضی هستند، اما رسیدن آنها به مرحله حذفی دور از انتظار نیست.

نیوجرزی کماکان منتظر است وینس کارتر، برای آنها معجزه کند. این بازیکن که بخاطر مهارتش در حرکات فی البداهه و آکروباتیک، در سالهای اول حضور در NBA بعنوان جانشین احتمالی مایکل جوردن از او نام برده می شد، با انتقال جیسون کید به دالاس، تنها تر شده است. اما مهمتر اینکه در پنج بازی از هفت بازی باقیمانده با تیمهایی فوق العاده قدرتمند روبرو خواهند شد.