چهار برد در چهار بازی، بهترین نتیجه بدست آمده در یک هفته گذشته بود که با تلاش فینیکس حاصل شد. نقطه اوج عملکرد این تیم، مسابقه با میلواکی بود که در آن استیو نش، گارد راس کانادایی فینیکس (شماره 13 در تصویر) علاوه بر بازی گردانی و ارسال 10 پاس منجر به گل، 37 امتیاز کسب کرد و پنج سه امتیازی به ثمر رساند.

جرالد والاس، فوروارد سرعتی شارلوت بابکتز، بهترین بازیکن کنفرانس شرق در هفت روز قبل بود. او در سه پیروزی (از چهار مسابقه) شارلوت بطور میانگین 29 امتیاز، 8 ریباند، 4.8 پاس منجر به گل و 3 توپ دزدی به نام خود ثبت کرد. بهترین عملکرد او مقابل دنور بود که 40 امتیاز و 8 ریباند برای تیمی تقریبا نا امید از صعود به مرحله حذفی به دست آورد.

نمایش یک نفره بارون دیویس هنوز توجه کارشناسان را به خود جلب می کند. این بازیکن گلدن استیت که سال دهم حضور خود در ان بی ای را می گذراند، در هفته گذشته بهترین بازیکن کنفرانس غرب بود و در چهار مسابقه (سه پیروزی) 26.3 امتیاز، 7 پاس منجر به گل، 5 ریباند و 4.5 توپ دزدی بدست آورد. با این حال تیم و مربی او متهم به "بازی احساسی" هستند.

بوستون در رده بندی های اعلام شده در هفته اخیر بعنوان بهترین تیم انتخاب شد. این تیم که کابوس دو باخت مقابل واشنگتن را پشت سر گذاشت، با پیروزی مقابل تیم قدرتمند شده پورتلند دوباره یک مجموعه پیروزی را آغاز کرد. با نزدیک شدن مهلت پایان نقل و انتقالات به نظر می رسد احتمال جذب یک گارد راس ذخیره در این تیم بیشتر شده است.

داک ریورز، مربی بوستون بعنوان مربی تیم ستارگان شرق، در بازی سنتی سالانه تیمهای منتخب شرق و غرب آمریکا انتخاب شد. او در روز یکشنبه 17 فوریه در شهر نیو اورلئان، همراه با کمک مربیان خود، هدایت ستارگانی چون لبرون جیمز و دوایت هاوارد را بعهده خواهد داشت. این انتخاب بر اساس رکورد برد و باخت مربیان تا سوم فوریه انجام می شود و مربیان در دو سال متوالی انتخاب نمی شوند.

شرایط لیکرز بدتر و بهتر شد! بد تر از این جهت که آنها ترور آریزا، فوروارد تازه منتقل شده به لیکرز را هم بعلت شکستگی پا از دست دادند؛ اما بهتر از این بابت که لیکرز به تیم یک نفره کوبی برایانت تبدیل نشد. آنها دو شنبه 21 ژانویه در شرایطی تیم قدرتمند دنور را شکست دادند که کوبی برایانت تنها 17 امتیاز کسب کرد، اما با 11 پاس منجر به گل، کار بازیکنانی چون درک فیشر را ساده کرد که 28 امتیاز به دست آورد.

کلیولند با شکست دادن سن آنتونیو، انتقام 4 باخت شرم آور در فینال مسابقات سال گذشته را گرفت. آنها با قطعی شدن حضور اندرسون واره ژو به تدریج هویت تازه ای پیدا می کنندو طلسم های خود ساخته را می شکنند. از جمله در هفت روز گذشته بالاخره توانستند برای اولین بار از زمان حضور لبرون جیمز (بهترین امتیاز آور لیگ) در کلیولند، میامی را در زمین خودش شکست دهند.

مصدومیت شکیل اونیل، ستاره کم فروغ تیم پر مشکل میامی، شاید دیگر مسئله ای مهم محسوب نشود. این بازیکن در طی پنج سال گذشته، سال به سال ضعیف تر شده و حدودا 11 امتیاز از آمار متوسط عمر 16 ساله حرفه ای خود (25.6)، کمتر امتیاز کسب می کند. به نظر می رسد تمدید قرارداد او با میامی که 100 میلیون دلار ارزش دارد و تا سال 2010 ادامه دارد، عاقلانه ترین کار نبوده است.