دالاس، بهترین تیم فصل جاری، بازهم نتوانست از سد گلدن استیت عبور کند

گلدن استیت که بعنوان تیم هشتم و آخر کنفرانس غرب راهی مرحله حذفی شده، تنها در 4 دقیقه آغازین بازی از میهمان خود عقب بود و در 44 دقیقه باقیمانده، این دالاس ماوریکزبود که تلاش می کرد امتیازاتش را به گلدن استیت نزدیک کند.

جیسون ریچاردسون و بارون دیویس، بازیکنان گلدن استیت به ترتیب 30 امتیاز و هشت ریباند، و 24 امتیاز کسب کردند تا بار دیگر با شکست دادن بهترین تیم فصل عادی ان بی ای، شگفتی خلق کنند.

نزدیک به 20 هزار و 700 نفر، در سالن موسوم به اوراکل، محل برگزاری بازیهای خانگی گلدن استیت، به تماشای بازی آمدند که رکوردی برای این سالن محسوب شد.

هیجان در جمع تماشاگران خانگی گلدن استیت (که غالبا در حمایت از تیم خود، پیراهنهای زرد رنگ به تن داشتند) در طی بازی به اندازه ای بود که تقریبا در تمام طول این مسابقه، آنها ایستاده به تشویق تیم خود پرداختند.

جیسون ریچاردسون، ستاره گلدن استیت، پس از مسابقه در کنفرانس مطبوعاتی، قسم خود که در برخی مواقع احساس کرده از شدت تشویق تماشاگران "زمین می لرزد."

گلدن استیت از مجموع سه بازی، دو بر یک از دالاس پیش است.

"گاومیشها" احترامی برای قهرمان قائل نیستند

	شکیل اونیل علی رغم کسب 23 امتیاز و 13 ریباند، نتوانست شرایط پیروزی میامی را فراهم کند

شیکاگو بولز با شکست دادن میامی هیت، قهرمان فصل گذشته، (104 به 96) در زمین این تیم، و برای سومین باز پیاپی، در آستانه صعود قرار گرفت.

شیکاگو در شش دقیقه آغازین کوارتر چهارم، با اتکا به بن گوردون، کرک هاینریک، و لوا دنگ، نتیجه را از 72-79 به سود میامی، به 87-81 به سود خود تغییر داد و پس از آن، میامی نتوانست دوباره برتری را از آن خود کند.

حتی در فاصله یک دقیقه و 25 ثانیه مانده به پایان بازی، میامی توانست اختلاف را به تنها سه امتیاز برساند، اما دوین وید، ستاره میامی، سه موقعیت کسب امتیاز را از دست داد تا شیکاگو کار را به نقطه بی بازگشت برساند.

در تاریخ مسابقات حذفی ان بی ای، هیچ تیمی که در یک مرحله سه بازی اول خود را واگذار کرده، نتوانسته از آن مرحله پیروز خارج شود.

بن گوردون، گارد شیکاگو در این پیروزی 27 امتیاز کسب کرد و لوا دنگ، دیگر ستاره بولز، 24 امتیاز و 11 ریباند.

گرهی تازه در راه کانادایی ها

جیسون کید، گارد راس شناخته شده نیوجرزی، با یک نمایش اسطوره ای دیگر باعث شد تیمش در زمین خود، تورنتو را 102 به 89 شکست دهد.

او با بدست آوردن 16 امتیاز، 19 پاس منجر به گل و 16 ریباند، دهمین تریپل دابل (کسب سه آمار دورقمی) در تاریخ حضورش در مرحله حذفی را ثبت کرد و وینس کارتر، فوروارد نیوجرزی هم با 37 امتیاز، او را در راه کسب این برد خانگی همراهی نمود.

	جیسون کید، گارد راس نیوجرزی، 19 پاس منجر به گل داد

کید در شرایطی به این آمار شگفت انگیز دست یافت که تنها یک روز قبل اعلام شده بود او بدلیل مصدومیت از ناحیه زانو، نتوانسته در جلسات تمرین نیوجرزی شرکت کند؛ مسئله ای که با درنظر گرفتن عملکرد کید در بازی سوم، تا اندازه ای بازیکنان و مربی تورنتو را غافلگیر کرد که آنها در کنفرانس خبری، در مورد صحت خبر مصدومیت او ابراز تردید کردند.

بازی تقریبا بدون مسئله ای قابل توجه به سود نیوجرزی پیش رفت، آنها در نیمه 19 امتیاز پیش بودند و تورنتو تلاش قابل توجهی برای از بین بردن این برتری انجام نداد.

در حال حاضر، از مجموع سه بازی، نیوجرزی با برد دو بازی از تورنتو پیش است.

هرچند پیروزی نیوجرزی بر تورنتو، بردی ساده به نظر رسید، اما نباید انتظار داشت تکلیف این دوتیم به سادگی مشخص شود. عنوان مربی سال که به تازگی به سم میچل، مربی تورنتو اعطا شده، افتخار سهل الوصولی نیست و نباید فراموش کرد که در جمع تیمهای صعود کننده به کنفرانس شرق، تورنتو دومین تیم در جدول میانگین امتیازات کسب شده در هر بازی است.