سينا مطلبی از نورنبرگ

	تيم ايران در نيمه دوم متحمل ضربه ای سنگين شد

لاولپه که در نيمه نخست تيمش را تحت فشار غيرمنتظره ای از سوی تيم ايران می دانست و با نتيجه برابر به رختکن رفت، در بين دو نيمه با تصميمی جسورانه دست به دو تعويض زد تا هم چهره بازی را دگرگون کند و هم به پيروزی دست يابد.

زمانی که سوت پايان بازی به صدا درآمد، پيروزی سه بر يک، هديه به تيمی شد که تا 45 دقيقه نخست، بسياری تصور می کردند اسير يکی از شگفتی های جام جهانی خواهد شد.

در نيمه نخست يحيی گل محمدی برای ايران گل زد تا گل عمر براوو را جبران کند. اما در نيمه دوم، اشتباه رحمان رضايی، همبازی گل محمدی در خط دفاع، سبب شد تا زينيا، بازيکن تعويضی مکزيک با پاس عمقی خود به براوو امکان دهد تا شمار گلهايش را به دو برساند.

عکس هايی از هواداران تيم ملی ايران در شهر نورنبرگ آلمان

عکس هايی از بازی ايران و مکزيک

عکس هايی از ايرانيان ساکن واشنگتن و حومه آن در جريان تماشای بازی ايران و مکزيک

زينيا سپس با قد 163 سانتيمتری خود با ضربه سر توپ را از ميان مدافعان و دروازه بان بلندقامت ايرانی وارد دروازه کرد تا ارزش تعويض های لاولپه بهتر جلوه کند.

شگفتی ناپايدار

دقايق نخستين نيمه اول، بازيکنان قرمزپوش ايران مکزيکی هايی را که پيشاپيش حريف برتر در نظر گرفته می شدند تحت فشار قرار دادند و نخستين فرصت جدی بازی هم برای ايرانی ها به دست آمد، زمانی که ازوالدو سانچز ناگزير شد به دشواری ضربه سر وحيد هاشميان را مهار کند.

برانکو در بازی با مکزيک از آرايش مورد علاقه خود (1-3-2-4) چشم پوشيد تا وحيد هاشميان به عنوان مهاجم دوم نقش آزادتری داشته باشد. اين تصميم به ويژه در روزی که علی دايی، مهاجم و کاپيتان تيم ايران بسيار کم اثر به نظر می رسيد، پراهميت تر بود.

	عمر براوو برجسته ترين چهره ميدان بود

به اين ترتيب مهدی مهدوی کيا و علی کريمی به عنوان هافبکهای هجومی در دو جناح به ميدان رفتند و آندرانيک تيموريان و جواد نکونام به عنوان دو هافبک ميانی پشت سر آنها قرار گرفتند.

ترکيب تيموريان و نکونام در نيمه نخست به خوبی توانست روند بازی مکزيکی ها را تخريب کند و ميانه ميدان را از اين تيم بگيرد.

نقطه ضعف اصلی ايران در نيمه نخست، سمت چپ خط دفاعی اين تيم بود که در چهار سال گذشته نيز بارها مورد اعتراض منتقدان برانکو بوده است. محمد نصرتی که يک مدافع تخصصی چپ نيست، نه در روند هجومی تيم موثر بود و نه می توانست در منطقه دفاعی خود جلوی حرکت بازيکنان مکزيک را بگيرد.

مکزيکی ها هم شايد به دنبال انتشار خبر مصدوميت دو بازيکن اصلی ايران در جناح چپ، فريدون زندی و ستار زارع، حملات خود را بر همين جناح متمرکز کرده بودند و عمر براوو چندين بار توانست پا به توپ در فضای پشت سر محمد نصرتی حرکت کند.

سرانجام نيز پايه گل اول مکزيک از همين منطقه گذاشته شد. 28 دقيقه از بازی گذشته بود که مکزيکی ها که در ضربات ايستگاهی خطرناک هستند صاحب ضربه آزادی در سمت چپ منطقه دفاعی ايران شدند. پاول پاردو توپ را برای فرانکو، مهاجم مکزيکی باشگاه ويارئال ارسال کرد تا او آن را با ضربه سر به سمت دروازه ايران بفرستد؛ جايی که عمر براوو منتظر ايستاده بود تا به سادگی توپ را به درون دروازه بغلطاند.

اما هشت دقيقه بعد ايران هم از يک ضربه ايستگاهی ديگر اين گل را جبران کرد. کرنر مهدی مهدوی کيا از جناح راست را رحمان رضايی با ضربه سر به سمت دروازه زد و پس از دفع ناقص سانچز توپ زير پای گل محمدی قرار گرفت تا بازی را مساوی کند.

دو مدافع ميانی ايران که در دقايق بعدی از پراشتباهترين بازيکنان اين تيم شدند، هر دو دست کم بر تنها گل تيمشان تاثير داشتند؛ اين گل نخستين گلی بود که ايران طی سه دوره حضور در جام جهانی در بازی افتتاحيه خود به ثمر می رساند.

مزد ترس

شايد کمتر مربی حاضر شود که در بازی نخست تيمش در جام جهانی، ميان دو نيمه دست به دو تعويض بزند. ميزان خطرپذيری لاولپه زمانی مشخص شد که او پنج دقيقه پس از آغاز نيمه دوم، ناگزير سومين بازيکن تعويضی را هم به جای جارد بورگتی مصدوم به ميدان فرستاد.

	جشن بازيکنان ايران پس از به ثمر رسيدن تنها گل اين تيم مقابل مکزيک

همين تعويض ها و تغيير تاکتيک تيم از سوی لاولپه، به فشار ايران پايان داد و نيمه يکسويه ای را به سود مکزيک رقم زد.

لوئيس پرز که به جای تورادو به ميدان آمد توانست ميانه ميدان را از تيموريان و نکونام، هافبکهای موفق ايران در نيمه اول بگيرد.

اما تعويض يک بازيکن ميانی، زينيا، به جای يک مهاجم، فرانکو، در شرايطی که مکزيک از نتيجه به دست آمده راضی نبود، جسورانه ترين تصميم لاولپه محسوب می شود. زينيا بر هر دو گل مکزيک که در پانزده دقيقه پايانی به ثمر رسيد تاثير داشت.

در دقيقه هفتاد و ششم، ابراهيم ميرزاپور هنگام شروع مجدد بازی همان اشتباهی را مرتکب شده بود که از زمان بازی های مقدماتی جام جهانی 2002 تاکنون جزو خصوصيات او شده است. ارسال ناقصی از سوی ميرزاپور هنگامی که با اشتباه سراسيمه رحمان رضايی همراه شد، توپ را به زينيا رساند تا او به راحتی عمر براوو را صاحب فرصتی برای گل زدن کند.

در حالی که مربی آرژانتينی مزد خطرپذيری خود را می گرفت، برانکو ايوانکوويچ نه تنها نقاط ضعف نيمه نخست را برطرف نکرد بلکه نتوانست تيمش را در برابر چهره دگرگون شده مکزيک در نيمه دوم هم تجديد سازمان دهد.

بربادرفته

سه دقيقه بعد، بار ديگر مکزيکی ها به سمت چپ خط دفاعی ايران نفوذ کردند و ماريو مندز توپ را روی دروازه ايران فرستاد تا زينيا با شيرجه خود آن را به تور بچسباند.

سرانجام زمانی که محمد نصرتی در دقيقه 81 زمين را ترک کرد تا آرش برهانی پس از يک فصل نيمکت نشينی در باشگاه پاس به عنوان مهاجم سوم به ميدان بيايد، ديگر برای پر کردن حفره های آشکار جناح چپ دفاعی ايران دير بود.

پيش از اين تعويض، علی کريمی جای خود را به مهرزاد معدنچی داده بود. هرچند که اين تعويض شايد به دليل عدم آمادگی کريمی به دنبال مصدوميتی طولانی باشد اما در نتيجه آن، رافائل مارکز، کاپيتان مکزيک و مدافع بارسلونا با خيال راحت تری آزاد شد تا پيشروی کند و در حملات تيمش موثر باشد.

اگر داور ايتاليايی بازی، برخورد گل محمدی با مارکز را که به دنبال نفوذ ديگری به جناح چپ دفاع ايران انجام شد، خطای پنالتی تشخيص می داد، مکزيک شايد می توانست حتی پيش از اشتباه توامان ميرزاپور و رضايی به گل دوم خود دست يابد.

برانکو ايوانکوويچ، سرمربی کروات ايران که بسيار زير فشار انتقادها بوده است در مصاحبه مطبوعاتی خود شکست را با اشاره به "اشتباهات فردی" بازيکنان توجيه کرد و گفت: "فوتبال را همين اشتباهات جذاب می کند."

اما برانکو با ناديده گرفتن اين اشتباههای مکرر طی چهار سال گذشته، سرانجام جذابيت فوتبال را فقط برای هواداران پرشور و پرشمار مکزيکی به ارمغان آورد.

ترکيب ايران

ابراهيم ميرزاپور – حسين کعبی، يحيی گل محمدی، رحمان رضايی، محمد نصرتی (از دقيقه 81 آرش برهانی) – مهدی مهدوی کيا، آندرانيک تيموريان، جواد نکونام، علی کريمی (از دقيقه 62 مهرزاد معدنچی) – وحيد هاشميان و علی دايی (کاپيتان)

اخطار: جواد نکونام

گل: يحيی گل محمدی، دقيقه 36

ترکيب مکزيک

سانچز – سالسيدو، مندز، اوسوريو، پيندا، مارکز (کاپيتان) – تورادو (از دقيقه 46 پرز)، پاردو – فرانکو (از دقيقه 46 زينيا)، بورگتی (از دقيقه 52 فونسکا) و براوو

اخطار: تورادو، سالسيدو

گلها: براوو، دقايق 28 و 76 و زينيا، دقيقه 79

بهترين بازيکن ميدان: عمر براوو (مکزيک)

تماشاچيان: 41 هزار نفر (ظرفيت کامل استاديوم فرانکن شهر نورنبرگ)