پترسون در المپيک ۱۹۵۲ هلسينکی در مسابقات بوکس حرفه ای ميان وزن صاحب مدال طلا شد

اين قهرمان آمريکايی در سال ۱۹۳۵ در شهر بروکلين نيويورک متولد شده بود و بوکس حرفه ای را از نوجوانی آغاز کرده بود. او اواخر عمر خود را از بيماری آلزايمر و سرطان پرستات رنج می برد.

پترسون در زندگی حرفه ای ورزشکاری خود توانسته بود در المپيک ۱۹۵۲ هلسينکی در مسابقات بوکس حرفه ای ميان وزن صاحب مدال طلا شود.

از مهمترين افتخارات او غلبه بر 'آرچی مور' ۳۹ ساله بود. او در راند پنجم مسابقات حرفه ای بوکس سنگين وزن در سال ۱۹۵۶ مور را ناک اوت کرد و تنها با ۲۱ سال سن به عنوان جوانترين و اولين قهرمان بوکس سنگين وزن جهان انتخاب شد.

او در طول مسابقات مکرری که با حريفان مختلف از سراسر جهان داشت دو مرتبه مغلوب محمدعلی کلی شده بود. اولين بار در راند آخر مسابقه سال ۱۹۶۵ و با تصميم داوران و ديگری در سال ۱۹۷۲ که آخرين مسابقه او در زندگی ورزشی اش بود، تصميم گرفت در راند هفتم از ادامه مسابقه خودداری کند و خود را بازنده اعلام کرد.

جو فريزر ديگر قهرمان اين رشته ورزشی در يک مصاحبه مطبوعاتی به خبرنگاران بی بی سی گفت: "فلويد شخصيت بسيار آرامی داشت، ضربه های سنگين او کار را نيمه تمام نمی گذاشت. او يک قهرمان واقعی بود."

پترسون در سال ۱۹۹۵ به عنوان مامورعالی رتبه هيئت بوکس ايالت نيويورک منصوب شد و سالها بعد به علت کسالت و بيماری از اين سمت کناره گيری کرد.