فرانسيس هريسون گزارشگر بی بی سی در تهران

	زنان از عناصر اصلی ورزش چوگان در ايران باستان بوده اند

افزون بر اين، فقط مردان نيستند که به اين ورزش خطرناک می پردازند، زنان نيز اکنون، با رعايت محدوديتهای پوشش اسلامی، در اين ميدان رقابت می کنند.

در زمانی که زنان سوارکار آماده می شوند تا برای نخستين بار در دست کم صد سال گذشته مسابقات چوگان بانوان ايرانی را برگزار کنند، گزارشگر ورزشی به تماشاگران درس تاريخ می دهد و به آنان يادآور می شود که چوگان بازی، از 2500 سال پيش در دربارهای سلطنتی ايران باستان ريشه گرفته است.

ملکه و نديمه های او می توانستند با شاه و درباريانش مسابقه بدهند.

در واقع ميدان اصلی شهر اصفهان، محوطه سلطنتی چوگان بازی بوده است که ابعادش سرمشق همه محوطه های چوگان در سراسر جهان شده است.

بازی چوگان با مغولها به هند رفت و سپس با بريتانيايی ها در سراسر جهان گسترش يافت اما شگفت آن بود که در سالهای اخير در زادگاهش، ايران، تقريبا بی رونق و منسوخ شد.

ورزش سنتی

مهدی ذوالفقاری که خانواده اش دهه هاست که چوگان بازی می کنند، می گويد: "نکته اصلی اين است که چوگان، ورزش ملی ماست پس ما بايد تلاش کنيم تا آن را دوباره صاحب شويم."

	زردپوشان برندگان شايسته ای بودند اما در پايان مسابقه همه، حتی بازندگان هم، لبخند به لب داشتند

در دو سال گذشته فدراسيون چوگان ايران تلاش کرده است تا اين ورزش را احيا کند و اکنون از 75 عضو که 12 نفر آنها زن هستند ثبت نام کرده است.

سيامک ايلخانی زاده، نماينده ايران در فدراسيون بين المللی چوگان می گويد: "چوگان يک سنت فرهنگی ايرانی و بخشی از سنن ماست."

او توضيح می دهد: "ما کار را با ساخت يک ميدان مسابقات چوگان شروع کرديم و يک مدرسه چوگان راه انداختيم که مردم می آيند و در اين مدرسه بازی چوگان را می آموزند و ما قادر بوده ايم که تعداد اعضايمان را 200 درصد افزايش دهيم."

جذابيت

امروزه زنان چوگان باز اجازه ندارند که همراه با مردان سواری کنند يا با آنان مسابقه دهند. آنها بايد پوشش سفت و سخت اسلامی را به تن کنند که رعايت آن هنگام سوارکاری دشوار است و به مهارت نياز دارد.

	چوگان برای تماشاگران ورزشی جذاب و ديدنی است

شيلا ايلخانی زاده می گويد: "ما همواره نگران هستيم که کت و روسری مان سر جای درست خود باقی بمانند." او می افزايد: "اين بازی آنچنان جذاب است که شما همه مشکلات را فراموش می کنيد."

او بستن روسری همراه با پوشيدن کلاه سوارکاری را بسيار دشوار می داند: "اين نوع کلاه بسيار گرم است و وقتی که آن را از سرتان بر می داريد کاملا خيس است چون می بينيد که اينجا هوا چقدر داغ است."

گذشته از دردسرها و مشکلات، بسياری از زنان چوگان باز اين نکته را که می توانند در چنين مسابقات و ورزشهايی شرکت کنند، نشانه پيشرفت می دانند.

شيلا ايلخانی زاده می گويد: "پس از سالهای متمادی توانسته ايم تيمی از زنان تشکيل دهيم و آن را در مقابل تماشاگران به ميدان بياوريم و نشان بدهيم که زنان هم می توانند اين ورزش را انجام دهند." او اميد دارد که زنان بيشتری را به شرکت در اين رشته ورزشی ترغيب کند.

تيمی که کتهای زرد به تن کرده است، در رقابتها پيروز می شود و جام را دريافت می کند. همه شادمان به نظر می رسند، مهم نيست که چه کسی برنده می شود بلکه نفس شرکت در اين رشته ورزشی است که اهميت دارد.