محمد امینی

به نظر می رسد بالا رفتن رقم قراردادهای وزرشکاران با باشگاه ها نگاه ماموران مالياتی را متوجه اين قشر کرده است

به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران، ایسنا، مقامات مالیاتی در حوزه ورزش اکنون می گویند نظر به افزایش ارقام قراردادهای ورزشکاران در سالهای اخیر، بخشنامه جدید رئیس سازمان امور مالیاتی ایران، بازیکنان رشته های مختلف ورزشی را در ردیف مشاغل محسوب کرده و آنان مشمول پرداخت مالیات هستند.

بر اساس فرمول جاری، سی درصد رقم قرارداد ورزشکاران از پرداخت مالیات معاف است و بین 10تا 35 درصد از هفتاد درصد مابقی رقم قرارداد به عنوان مالیات دریافت خواهد شد.

محمدرضا بابایی و محمد رضا قلی، دو تن از مقامات ارشد دست اندرکار در اخذ مالیات از ورزشکاران گفته اند که "سوء تفاهماتی" در زمینه این ارقام وجود داشت که اکنون برطرف شده و ورزشکاران با رغبت بیشتری برای پرداخت مالیات خود مراجعه می کنند هرچند باشگاهها و افراد صاحب نامی در عرصه ورزش ایران، بویژه فوتبال، هستند که کارنامه خوبی در پرداخت مالیات خود ندارند.

سخنان این دو مسئول اخذ مالیات از حوزه ورزش ایران دارای لحن و قوتی است که نشان می دهد جامعه ورزشی باید با پرداخت مالیات به شکل جدی تری کنار بیاید.

غلامرضا سلامی از کارشناسان مالیاتی در ایران نیز با این نظر موافق است و می گوید که شاید این نخستین باری باشد که چنین جدیتی برای اخذ مالیات از ورزشکاران در دستور کار قرار گرفته است.

آقای سلامی نیز افزایش درآمدهای کلان بازیکنان و باشگاهها از ناحیه خرید و فروش بازیکنان را علت جلب توجه سازمان مالیاتی کشور می داند و می گوید که درآمد کلان برخی ورزشکاران که در ردیف جراحان و مشاغلی از این قبیل قرار گرفته، باعث شده تا با حرفه ای شدن فوتبال ایران، مقوله دریافت مالیات هم پررنگ شود.

راه درازی پيش روست

اما به نظر می رسد که تا رسیدن به وضعیت مناسب برای دریافت مالیات از ورزشکاران راه درازی در پیش است. سخنان آقای بابایی، رییس امور مالیاتی ورزشکاران که از علی پروین، نامی مشهور در فوتبال ایران، نام برده که مالیات سالهای 79 تا 81 خود را نپرداخته و در حال حاضر در فهرست عدم خروج از کشور قرار دارد، نشان از دشواری ها در دریافت ماليات دارد.

هیوا یوسفی که در حوزه اخبار ورزشی در ایران فعال است می گوید چند سال پیش هم صحبت هایی در مورد آقای پروین بر سر زبان ها افتاد و تا آنجا هم رفت که علی پروین گفت: "یک ریال هم نمی دهم".

به رحال کارشناسان می گویند این گونه مشکلات در ایران دو علت اصلی دارند: نخست آنکه ورزش حرفه ای در اين کشور تازه کار و نوریشه است و دوم اینکه سازوکارهای لازم برای شفاف سازی درآمدها و مالیات های مربوطه کمتر تعریف شده است. منوچهر زندی، عضو هیئت رئیسه "انجمن ورزشی نویسان جهان" می گوید مشکل آنجاست که اساسنامه های فدراسیون های مختلف درست نبوده و کار طوری بوده که برخی افراد در حد و اندازه های یک باشگاه ظاهر شدند. این اشاره بدان معناست که شفافیت در کارها وجود نداشته است.

"فردی در مقام باشگاه"

در کلام این روزنامه نگار ورزشی نویس ایرانی، مصداق تعبیر "فردی در مقام باشگاه" نیز علی پروین، از چهره های قدیمی تعریف شده با تیم فوتبال پرسپولیس است. او می گوید: "پرسپولیس برای سالها یعنی آقای پروین. علی پروین سالها از جیب خودش خرج می کرده و از کسی می گرفته و درجاهای دیگر خرج می کرده. امروز اخذ مالیات از آقای پروین معلوم نیست بر چه اساسی می خواهد صورت بگیرد."

درآمد کلان برخی ورزشکاران که در ردیف جراحان و مشاغلی از این قبیل قرار گرفته، باعث شده تا با حرفه ای شدن فوتبال ایران، مقوله دریافت مالیات هم پررنگ شود

براساس این دیدگاه، ساير ورزشکاران ایرانی هم کمابيش همین گونه بوده اند و پرسش اصلی منوچهر زندی آن است که آیا اکنون می توان عقربه ها را به عقب بازگرداند و عطف بماسبق کرد؟ به عقيده اين روزنامه نگار ورزشی، برخی ورزشکاران حتی برای مهم نشان دادن خود و "بازار گرمی" در رقم قراردادهای بسته شده اغراق هایی کردند، چون مالیات نمی پرداختند و حالا مبنا قرار دادن آن ارقام برای اخذ مالیات می تواند مشکل ساز باشد.

هیوا یوسفی به مشکل کنترل درآمد ورزشکاران هم اشاره می کند و مقوله فرهنگ را هم بسیار مهم می داند و در جواب این پرسش که آیا فرهنگ مالیاتی در بین ورزشکاران ایرانی وجود دارد، می گوید: "چنین فرهنگی وجود ندارد و بازیکنان ایرانی در خارج به این معادلات براحتی تن می دهند".

در جستجوی علت این دوگانگی به سراغ مهدی مهدوی کیا، بازیکن سرشناس فوتبال ایرانی که اکنون در آلمان توپ می زند، رفتم. مهدی مهدوی کیا می گوید که در آلمان، اين باشگاه است که خودش مالیات را از مبلغ قابل پرداخت به بازیکن کسر می کند و به اداره مالیات می پردازد.

تسهيلات در کنار ماليات

آقای مهدوی کیا به رقم 44 درصدی مالیاتی اش (با احتساب وضعیت متاهلی) اشاره می کند و درصد مالیات قابل کسر از درآمد بازیکنان مجرد را 57 درصد اعلام می کند اما در عین حال می گوید وضعیت آلمان با ایران بسیار متفاوت است. یکی بخاطر آنکه سازوکارها در این کشور در گذر زمان تعریف شده و جا افتاده اند، چیزی که در ایران کمتر دیده می شود و دوم اینکه از نظر مهدی مهدوی کیا "سازمان مالیاتی ایران قبل از رفتن به سراغ ورزشکاران برای گرفتن مالیات، بهتر است به بحث های دادن تسهیلات (بیمه و غیره) و آینده فرد ورزشکار توجه کرده باشد".

این مقایسه از آن جهت صورت می گیرد که مالیات دهندگان در کشورهای دیگر از خدمات بمراتب زیادی بهره مند هستند و این جاده فقط به سمت گرفتن درصدی از درآمد شهروندان حرکت نمی کند.

به هرترتیب باید این نکته را هم گفت که پرداخت مالیات و ضرورت آن برای جامعه ورزشی ایران اکنون به مراتب بیش از گذشته جا افتاده است. به عنوان مثال، هادی طباطبایی، دروازه بان سابق تیم استقلال می گويد که "فوتبال هم یک شغل است و گرفتن مالیات از بازیکنان امر عجیبی نیست". آقای طباطبایی به این نکته نیز اشاره دارد که فوتبال حرفه ای در ایران در مراحل اولیه قرار دارد و باید در برخورد مالیاتی با آن دقت لازم را داشت.

وضعیت کلی ورزش در ایران را نیز با در نظر داشت که به گفته اکثر مصاحبه شوندگان، به مدد یارانه های دولتی روی پا ایستاده است.