پیستوریوس در جایگاه شهود: من فقط می‌خواستم از ریوا محافظت کنم

اسکار پیستوریوس قهرمان دو و میدانی پارالمپیک امروز (دوشنبه ۱۸ فروردین، ۷ مارس) برای اولین بار در جایگاه شهود قرار گرفت.

او با چشمانی اشکبار از خانواده دوست دخترش عذرخواهی کرد و گفت از زمانی این مصیبت اتفاق افتاده لحظه‌ای نبوده که به مصیبت غیر قابل تصوری که بر سر آنها آمده فکر نکرده باشد.

روند محاکمه که پس از یک هفته وقفه از سر گرفته می شد مثل جلسات گذشته بصورت محدود اما زنده از تلویزیون پخش شد.

اسکار پیستوریوس متهم شده است که روز چهاردهم ماه فوریه سال ۲۰۱۳، در ساعات اولیه روز والنتاین، ریوا استین‌کمپ دوست دختر ۲۹ ساله خود را با سه گلوله که از پشت در دستشویی خانه به او شلیک کرد به قتل رسانده است.

قهرمان ۲۷ ساله پارالمپیک که به او لقب "تیغ‌پا" داده‌اند می‌گوید دوست دخترش را با یک دزد اشتباه گرفته بوده است.

دادگاه رسیدگی به پرونده اسکار پیستوریوس، که امروز شانزدهمین جلسه آن بود از سوم ماه مارس (۱۲ اسفند) در پرتوریای آفریقای جنوبی آغاز شده است.

دادگاه امروز با شهادت پروفسور آسیب شناسی، جان بوتا، آغاز شد. بری رو، وکیل مدافع پیستوریوس، بر دو نکته تمرکز کرد، محتویات معده ریوا استین‌کمپ و ترتیب اصابت گلوله‌ها به او.

در جلسات قبلی دادگاه پروفسور گرت سایمن آسیب شناس ایالتی، تخمین زده بود که دوست دختر پیستوریوس دو ساعت قبل از مرگ (ساعت سه صبح) غذا خورده بوده است.

این موضوع ادعای پیستوریوس را که آنها ده شب خوابیده بودند نقض می‌کرد.

پروفسور بوتا گفت از نظر پزشکی نمی‌توان به دقت مدت زمان تخلیه معده از غذا را حدس زد بنابراین هر حدسی بیشتر جنبه گمانه‌زنی دارد تا پایه علمی.

علاوه بر این پروفسور بوتا گفت گلوله‌ها پشت سر هم به ریوا استن کمپ، اصابت کرده در نتیجه او فرصت نداشته عکس العملی در فاصله بین شلیک‌ها نشان دهد.

این نکته هم بسیار حائز اهمیت است چون اگر دوست دختر پیستوریوس فرصت داشته بین شلیک‌ها فریاد بزند این ادعای پیستوریوس را نقض می‌کند که او فکر می‌کرده دزدی در دستشویی مخفی شده است.

خِری نیل دادستان سپس از پروفسور بوتا سوالاتی کرد و سعی کرد نشان دهد او در قضاوتش از خطا مبرا نیست.

در مدتی که پروفسور بوتا درباره یافته‌های کالبد شکافی صحبت می‌کرد و عکسهایی از آسیب‌های گلوله در دادگاه نمایش داده می‌شد، اسکار پیستوریوس بشدت گریه و هق‌هق می‌کرد و چند بار در سطلی که کنارش بود استفراغ کرد.

این اتفاق در جلسات قبلی دادگاه هم که درباره آسیب های گلوله بحث شده بود تکرار شده بود.

شهادت پیستوریوس

پس از آن پیستوریوس برای نخستین بار به جایگاه شهود فراخوانده شد و شهادت خود را با چشمانی اشکبار و عذرخواهی از خانواده دوست دخترش آغاز کرد: "از وقتی که این مصیبت اتفاق افتاده لحظه‌ای نبوده که به خانواده شما فکر نکرده باشم."

"صبح که از خواب بیدار می‌شوم ، اول از همه به شما فکر می کنم و شما اولین کسانی هستید که برایشان دعا می‌کنم."

"من فقط می‌خواستم از ریوا محافظت کنم. به شما اطمینان می‌دهم وقتی او آن شب خوابید می‌دانست که دوست داشته می‌شود."

"من سعی کرده‌ام برایتان اینها را بنویسم اما هیچ کلمه‌ای برای آن کفایت نمی‌کرد."

قهرمان ملی آفریقای جنوبی توضیح داد: "من از خوابیدن وحشت دارم، بدلایل مختلف، من کابوس‌های وحشتناکی مربوط آنچه آن شب اتفاق افتاده، از خواب می‌پرم و بوی خون استشمام می‌کنم."

"من با وحشت تمام از خواب بیدار می‌شوم، بحدی که از ترس این حالت ترجیح می‌دهم نخوابم."

"هفته‌هاست که نخوابیده‌ام و خیلی وزن کم کرده‌ام."

او به دادگاه گفت که داروی ضدافسردگی و قرص خواب مصرف می‌کند.

سپس بری رو وکیل مدافع پیستوریوس سوال‌هایش را روی نقص عضوی که با آن متولد شده، تاثیری که این موضوع در زندگی‌اش بویژه در کودکی و زمان مدرسه داشته و نیز مرگ مادرش پیستوریوس متمرکز کرد.

پیستوریوس توضیح داد که بدون استخوان نازک‌نی (فیبولا)، یکی از دو استخوانی که زانو را به قوزک وصل می‌کند متولد شده است.

قهرمان دوی پارالمپیک به دادگاه توضیح داد که در دوران کودکی چند بار دزد به خانه آنها زده بوده و در بزرگسالی هم یکبار دو نفر او را تعقیب کرده بودند که چون اسلحه داشته توانسته نجات پیدا کند.

او سپس از پیستوریوس سوالاتی درباره دوران ورزشی‌اش پرسید، از جمله اینکه در سال ۲۰۰۸ به دادگاه مراجعه کرد تا حق شرکت در المپیک را با پاهای مصنوعی پیدا کند.

وکیل مدافع قصد داشت این نکته را برجسته کند که زندگی پیستوریوس از ابتدا با اتفاقات دردناک، ناامنی و احساس آسیب‌پذیر بودن همراه بوده است.

او سعی کرد زمینه‌ای را فراهم کند که نشان دهد چرا پیستوریوس در شب حادثه زمانی که فکر کرده دزدی در خانه است، بدون فکر، چنین واکنش شدیدی نشان داده است.

پیستوریوس به دادگاه گفت فردی مذهبی است و این نکته که دوست دخترش مسیحی معتقدی بوده برایش خیلی مهم بوده است، او سپس گفت "خدای من خدای بی‌پناهان است."

در این لحظه پیستوریوس دوباره منقلب شد؛ وکیل مدافع از قاضی خواست بدلیل خستگی زیاد و فشار روانی متهم ادامه دادرسی به فردا موکول شود که مورد موافقت قاضی و دادستان قرار گرفت.