سياوش اردلان
|  |
 | | | جانباز شیمیایی |
گذشت نوزده سال از جنگ هنوز نتوانسته وضعیت رقت بار مجروحین جنگی را سر و سامان دهد. آنها بویژه مجروحین شیمیائی جنگ هر روز را با نگاه تبعیض آمیز و یا در بهترین حالت ترحم بار جامعه از یکسو و بوروکراسی و برخوردهای شعاری مسولان امر از سوی دیگر سر میکنند. میهمانان برنامه بحث هفته عبارتند از دو مجروح جنگی، یکی حمید صالحی جانباز شیمیائی و دیگری رحیم، جانباز دچار نقص عضو و همچنین بنفشه سامگیس، خبرنگار که در زمینه پوشش وضعیت مجروحین شیمیائی جنگ فعال است. حمید صالحی مشکل اصلی را در نبود مدیریتی منسجم در کشور می بیند که قادر نیست وضعیت جانبازان را در زمینه های رفاه، مسکن و درمانی بطور یکسان در سراسر کشور حل کند. به گفته حمید صالحی در برخی استانها اوضاع جانبازان در برخی از زمینه های یاد شده بهتر و در برخی دیگر وخیم است. او همچنین معضل همیشگی حاکم بودن ضوابط بر روابط را نیز گوشزد میکند. نگاه رحیم بعنوان یک جانباز نگاهی عارفانه و آمیخته با تسلیم پذیری نسبت به وضعیت موجود است که تنها به گفته او با شناخت روحیه یک جانباز قابل درک است. اما نگاه او مورد تائید حمید صالحی نیست که معتقد است جانبازان باید با تشکیل سازمانهای غیر دولتی مطالبات خود را پیگیری کنند. به عقیده بنفشه سامگیس اساسا درجه بندی مجروحیت جانبازان سیاست درستی نیست و باید به همه آنهائی در جنگ آیسب دیده اند، صرفنظر از میزان این آسیب دیدگی به طور یکسان رسیدگی شود. بنفشه سامگیس میپرسد مگر سر و سامان دادن وضعیت آسیب دیدگان جنگی چقدر دشوار است که با گذشت نوزده سال از جنگ همچنان بک معضل در جامعه به شمار میآید.
|