|
"برخورداری از دانش هسته ای حق ايران است" | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
وقتی از طرف شاه فقيد ايران به پايه گزاری و رياست بر سازمان انرژی اتمی ايران منصوب شد کار دشواری پيش رو داشت. به گفته خودش محدوديت های ايران چه در زمينه مهارت ها و چه منابع کار شروع تلاش برای رسيدن به فن آوری هسته ای را هم زودرس و هم ضروری می کرد. اکبر اعتماد از يک هفته ای سخن راند که روزانه به شاه درباره دانش هسته ای آموزش می داد. در پاسخ به اين سوال که آيا شاه توليد سلاحهای هسته ای را در نظر داشت اکبر اعتماد می گويد، شاه ايران معتقد بود تا وقتی برتری نظامی ايران بر همسايگانش پا بر جا باشد توليد سلاح هسته ای به هزينه های آن نمی ارزد اما اگر در دراز مدت لازم باشد بايد اين امر در دستور کار ايران قرار بگيرد. اکبر اعتماد تشريح می کند که چقدر برای او تلخ بود وقتی ديد انقلابيون ايران تمامی قراردادهای منعقد شده با دولتهای غربی را برای توسعه دانش هسته ای لغو کردند. با اين حال متقابلا می گويد وقتی که در دولت اکبر هاشمی رفسنجانی کار دستيابی به دانش هسته ای و توسعه آن از سر گرفته شد احساس شادی کرد. چند شنونده جوان در تماس با برنامه از دکتر اعتماد سوالهائی را مطرح کردند. يکی درباره ايمن بودن نيروگاه هسته ای بوشهر پرسيد. ديگری پرسيد چرا آمريکا در زمان شاه به ايران کمک هسته ای ميکرد اما اکنون خلاف آن عمل ميکند. اکبر اعتماد توضيح داد که در ابتدا اين گونه نبود و آمريکا بر خلاف دولتهای اروپائی هيچگاه به توسعه دانش هسته ای ايران کمک نکرد. شنونده ای هم درباره جديت ايران در همکاری با بازرسان بين المللی پرسيد. محور ديگر اين گفتگو، عملکرد دولت ايران برای توسعه دانش هسته ای در عين داشتن سياست خارجی ای بود که کمکی به آن هدف نمی کند. اکبر اعتماد ضمن دفاع از حق ايران برای برخورداری از دانش هسته ای گفت چنانچه دولت ايران از او مشورت بخواهد او آن در اختيار آنها خواهد گذاشت. |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||