|
شما چه فکر می کنيد؟ | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
بحث درباره جنبش دانشجوئی با اين پرسش شروع می شود که اصلا وظيفه يک جنبش دانشجوئی چيست و اينکه آيا در ايران اين وظيفه به درستی ايفا می شود يا نه. ميهمانان برنامه سعيد پيوندی استاد دانشگاه و کارشناس مسائل دانشجوئی در لندن، مهدی حميدی از اعضا سابق بسيج دانشجوئی و حنيف ستاريان عضو دفتر تحکيم وحدت (طيف شيراز) هستند. سعيد پيوندی بر آن است که وظيفه و ماهيت دانشجو اقتضا می کند که پرسشگر و چالشگر باشد اما حنيف ستاريان و مهدی حميدی معتقدند که اين چالشگری نبايد فراقانونی باشد و منتهی به بی نظمی شود. سعيد پيوندی خطر برخورد حکومت با اعتراضهای بعضا فراقانونی را بيشتر از خود آن اعتراضها می بيند و می گويد مشکل اينجاست که گاهی خود قانون ايرادی دارد که دانشجو احساس می کند بايد آن را گوشزد کند. مهدی حميدی و حنيف ستاريان گوشزد می کنند که در ايران بسياری از دانشجوهای معترض يا اصلا دانشجو نيستند يا اينکه پايگاهی در بين دانشجويان ندارند. شماری از شنونده های برنامه نيزدر اظهار نظر خود بر فقدان پايگاه فعالان دانشجوئی بين ديگر دانشجويان و کلا جامعه تاکيد کردند و برخی نيز معتقد بودند که سياستمداران و حکومت از دانشجويان برای مقاصد سياسی خود سو استفاده می کند. برخی از شنونده ها يادآوری کردند که نوع برخورد حکومت با دانشجويان در ايران عبارت است از بازداشت، ضرب و شتم و اعتراف گيری از آنهائی که دست به انتقاد می زنند. در نهايت همگان بر اين موضوع توافق کردند که مشکل اصلی از نبودن ساز و کارها و اخلاق دمکراتيک بين دانشجويان و کلا جامعه ناشی می شود. |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||