مریم زمانی

چند روز پیش چهارمین جشن بازیگر در تهران برگزار شد. این جشن به مناسبت روز جهانی تئاتر است، ولی چون روز جهانی تئاتر با تعطیلات عید مصادف است، در تهران این جشن با یک ماه تاخیر برگزار می شود.

به این گفتگو گوش کنید

در این مراسم، هنرمندان تئاتر دور هم جمع می شوند و از بازیگران منتخب سال قدردانی می کنند.

در شروع این مراسم هر سال یکی از پیشکسوتان شمعها را روشن می کند و بعد هم کمی برای دیگران صحبت می کند، که امسال "حمید سمندریان" کارگردان و استاد تئاتر این رسم را به جا آورد. بعد هم به سه بازیگر زن و سه باریگر مرد، که به عنوان بهترین بازیگران سال انتخاب شده بودند، جایزه داده شد.

یکی از بازیگران منتخب امسال "محمدرضا جوزی" ست، که سال ۸۴ هم نشان خانه تئاتر را گرفته بود. با او گفتگو کرده ایم.

"محمدرضا جوزی" از دوران مدرسه کار تئاتر را شروع کرد. بعد از پایان دوره مدرسه در زادگاهش، اصفهان هم در رادیو و تلویزیون و هم در تئاتر مشغول به کار شد. از حدود ده سال پیش به تهران آمد و در "آموزشگاه هنری سمندریان" درس بازیگری و کارکردانی خواند. اولین کار حرفه ای او در تهران، بازی در نمایش "دایره گچی قفقازی" به کارگردانی "حمید سمندریان" بود و پس از آن در تئاترهای بسیاری برای کارگردانان و اساتید دیگر تئاتر بازی کرد.

او و گروهی دیگر از هنرمندان تئاتر، "گروه تئاتر نقشینه" را تشکیل دادند و نمایش هایی را بر روی صحنه بردند. "محمدرضا جوزی" در نمایشهای در "انتظار گودو"، "کرگدن" و "الوتریا"، از کارهای "گروه تئاتر نقشینه"، بازی کرده.

"محمدرضا جوزی" در گفتگویش با ما بازیگری را به شعبده بازی تشبیه کرد و گفت که به نظر او بازیگری روایت از نقش است، یعنی بازیگر از ابزارش، که بدن و صدای اوست، استفاده می کند تا زندگی دیگری را روایت کند. او معتقد است که استفاده از تکنیک لازمه کار بازیگریست و غرق شدن در احساسات مطلق بر روی صحنه هم برای خود بازیگر زیان آور است و هم برای همبازیان او...