غزل مصدق

این مراسم در کانادا همواره در دومین دوشنبه ماه اکتبر برگزار می شود. شکر نعمات در کانادا از مراسم مشابهش در آمریکا متفاوت است. شاید آمریکایی ها این مراسم را متعلق به خود بدانند و مراسم شکر نعمات کانادایی را تقلیدی از مراسم آمریکایی اش بدانند، اما اصل قضیه این است که اولین شکر نعمات در اصل در نیوفانلند کانادا شکل گرفته است آن هم در سال ۱۵۷۸.

باید گفت که فلسفه اصلی این جشن در کانادا و آمریکا متفاوت است. آمریکایی ها، اصل این مراسم را متعلق به ساکن شدن گروههای اولیه مسافر به آمریکا می دانند، در حالیکه همین مراسم در کانادا شکرگزاری از مراسم برداشت خرمن است و تشکر برای محصولات کشاورزی آن سال است. گفته می شود که چون کانادا از آمریکا شمالی تر است فصل برداشت در کانادا زودتر می رسد تا در آمریکا و همین است که مراسم شکرگزاری در چنین روزی برگزار می شود.

تاریخ این مراسم

پشت این جشن سنت هایی خوابیده است ، یکی اینکه کشاورزان اروپایی همیشه جشنی برای برداشت محصول برگزار می کردند که برای باروری محصول در سال آینده دعا کنند و از نعماتی که در آن سال نصیبشان شده شکرگزاری کنند. کاری نمادین که آنها انجام می داند این بود که شاخ پیچ خورده بز را با میوه ها و غلات پر می کردند. باور عموم بر این است که وقتی این مهاجران از اروپا به کانادا آمدند این سنت را هم به همراه خود آوردند.

دلیل دیگر به آقای "مارتین فروبیشر" مربوط می شود که از جهانگردان انگلیسی بود. او تمام تلاشش را انجام داد که راهی شمالی از قاره آمریکا به آسیا پیدا کند. البته فروبیشر نتوانست این راه را بیابد، اما موفق شد که محل سکونت جدیدی در آمریکای شمالی برقرار کند. در سال ۱۵۷۸ او در سرزمینی که امروزه به نیوفانلند مشهور است، جشنی برگزار کرد که از خدا به خاطر جان سالم به در بردن از سفر پر خطرش تشکر کند. این جشن اولین جشن شکر نعمات در کانادا بود.کسانی که بعد از او پا به این ناحیه گذاشتند سنت او را ادامه دادند.

جشن شکر نعمات و فرهنگهای مختلف

شام مخصوص مراسم شکرگزاری بسیاری از خانواده ها را دور هم جمع می کند. بسیاری از دانشجویان از شهر های مختلف به شهر خود و به نزد خانواده خود باز می گردند تا شام مخصوص این شب را در کنار خانواده خود بخورند. برگزای این مراسم در کشور چند فرهنگی همچون کانادا شکل دیگری به خود گرفته است.

نگار که خانمی ایرانی ست را در حال خرید بوقلمون می بینم. می گوید که شش سال است که به همراه همسر و دو فرزندش به کانادا مهاجرت کرده است و این اولین سالی است که می خواهد مراسم شکرگزاری را جشن بگیرید. او می گوید که جشن گرفتن این مراسم منافاتی با اعتقادات سنتی خودش ندارد، صرفا تشکر از نعمات خداست که او هم آنها را شاکر است. در ضمن گویا راضی کردن بچه ها به ادای سنت های اینجا ساده تر باشد تا اجبارشان به احیای سنن ایرانی.

دیوید که پدرانش از سال ۱۸۳۹ در کانادا ساکن بودند گفت: در آمریکا این مراسم بسیار مفصل تر از کانادا است. آنجا افراد هر کجا که باشند برای مراسم شکرگزاری به خانه بر می گردند. این مراسم در آمریکا از هر مراسم دیگری اهمیت بیشتری دارد اما در کانادا این مراسم به آن اهمیت نیست. اینقدر فرهنگهای مختلف در کانادا وجود دارد که سخت است چنین مراسمی را زنده نگاه داشت. دیوید خودش ناچار به سفر است بنا بر این نمی تواند این مراسم را در کنار خانواده اش جشن بگیرد.