مريم

	شجریان

گوش کنید

به گفته خود آقای شجريان وقتی که اون بچه بود در خونه شون جلسات قرآن برگزار می شد و مادرش اونو همراه پدرش به اين جلسات می فرستاد. پدرش عاشق مذهب بود و بعد ها که آقای شجريان بزرگتر شد بهش می گفت که با صدای بلند قرآن بخونه، اون از سن ۱۵ سالگی که وارد مدرسه بهمن شد هم زمان پيش پدرش آموزش خوندن قرآن می ديد، اما در واقع از ۱۰ سالگی در مراسم و اجتماعات هم قرآن ميخوند...

اما آواز رو در دوران دبيرستان، با کمک داييش و آقای جوان معلم موسيقی دانشسرا شروع کرد. در همون دوران شروع به ياد گرفتن نواختن سنتور هم کرد.

حدود ۲۵،۲۶ ساله که بود، به تهران اومد، اون موقع داوود پيرنيا، مدير برنامه گلها اونو به راديو دعوت کرد و بعد از شنيدن صداش، شيفته اون شد، و آقای شجريان از همون موقع کارشو در اين برنامه راديويی شروع کرد. اون دوره حدود ۳۰۰ برنامه با صدای آقای شجريا ن ضبط شد اما همگی با اسم مستعار سياوش بيدکانی. علت انتخاب اسم مستعار اين بود که پدرش موافق نبود که محمدرضا در کار موسيقی و آواز باشه.

با اين حرفها به نظرميرسه که پدرش دراولين جرقه های خوانندگی اون سهم بزرگی داشته. اما کسی که پيش از پدرش در زندگی و راه هنری اون تاثير داشته استاد دادبه بوده، خود محمدرضا شجريان ميگه که اين آدم تاثير عجيبی روی شخصيت هنريش داشته و آشنايی با استاد دادبه رو مهم ترين بخش زندگی هنريش ميدونه، وميگه آشنايی با انديشه های اين مرد بزرگ براش خيلی با ارزش بوده.

آقای شجريان توی خيلی از کشورهای آسيايی، اروپايی و آمريکايی کنسرت داده، در چند تا از دانشگاه های معروف و معتبر جهان هم در مورد موسيقی ايرانی سخنرانی کرده و در سال ۱۹۹۵ مدال پيکاسوی يونسکو رو گرفته.