گفتگو با هيوا يوسفی

بعدش هم که عکس هاشون توی روزنامه ها چاپ می شه ديگه حسابی چهره می شن و با اون پول ها و اين عکس ها تبديل می شن به ستاره و زندگی شون پر ميشه از اتفاق های حاشيه ای که هميشه دور و بر زندگی ستاره ها وجود داره. از مهمونی رفتن و لباس پوشين گرفته تاچن تا دوست دختر داشتن و زن های صيغه ای گرفتن.

اگه هم يه ذره فوتبللشون بيشتر به چشم بياد و بتونن دل شيخ های باشگاه دار عرب را به دست بيارن ، ديگه نور علی نوره. آنوقت اين فوتبليست ها ميرن توی کشورهای عربی حاشيه خليج فارس و چند تا شوت و گل می زنن و ديگه مثل يه سلطان زندگی می کنن. مثل فرهاد مجيدی يا قبلاهای علی کريمی و علی دايی.

تک و توکی از اين فوتباليست ها هم راهی فرنگ ميشن و حسابی ديگه غرق در پول و فوتبال حرفه ای . نمونه آخرش همين آندرانيک تيموريان که مزد سه تا بازی خوبش را توی جام جهانی گرفت و حالا اومده انگليس با تيم بولتون بازی می کنه .

حالا از همين شنبه ای که گذشت دوباره اين ستاره های فوتبال ايران بالاخره بعد از امضای قراردادهاشون با تيم های مختلف، دوباره به ميدون اومدن وفوتبال بازی کردن تا ليگ ششم فوتبال حرفه ای ايران اين جوری شروع بشه. البته هفته اول که اين ستاره های فوتبلی هيچ چنگی به دل نزدن. حالا ببينيم هفته های بعد چکار می کنن. با هيوا يوسفی که خبرنگارورزشی در تهران هست و مسايل فوتبال را خوب پيگيری می کنه ، درباره اين حاَشيه های فوتبال صحبت کرديم:

هيوا يوسفی: در سالهای اخير انتقال بازيکنان از يک تيم به تيم ديگه خيلی آسون شده. حتی انتقال بازيکنان از تيم های پرسپوليس و استقلال به همديگه! اتفاقاً امسال اين دو باشگاه وقت زيادی برای اين نقل و انتقال ها گذاشتند! پرسپوليس نيکبخت واحدی که خيلی برای استقلال مهم بود رو گرفت، استقلال هم انصاريان و علی زاده رو به تيم خودش دعوت کرد. اين قضيه ادامه پيدا کرد و مثلاً پرسپوليس رفت طرف فراز فاطمی. فضای جالبی بود، چون ديگه به اون مسائلی که قبلاً اهميت داده ميشد، مثل رنگ پيراهن، ديگه زياد توجه نمی شد.

تماشاچی ها چطور؟ اين موضوع رو قبول کردن؟

نه کاملاً. مثلاً نيکبخت واحدی که به پرسپوليس اومده هميشه موقع بازی کردن از طرف استقلالی ها مورد "هو کردن" قرار گرفته. حتی مربی استقلال از اونها خواست که رعايت کنن، اما من وقتی توی استاديوم بودم، می ديدم که اين حرف ها مهم نيست و تماشاچی ها کار خودشون رو می کنن. اين مشکل در زمان هاشمی نصب خيلی بيشتر بود! يعنی همه فکر می کردن که حتی او ديگه جون سالم به در نمی بره!

توی اين جابجايی ها قراردادهای کلانی هم بسته ميشه، پولی که اين وسط رد و بدل ميشه در چه حد و اندازه ای هست؟

خيلی زياد. من به طور مثال خودم رو به عنوان يک جوون با اينها مقايسه می کنم. فوتباليست ها معمولاً از قشری هستن که قبل از شروع فوتبال، زياد زحمت نکشيدن! مثلاً توی اونها کم پيدا ميشه کسانی که درس خونده يا کنکور شرکت کرده باشن! اما بعد از به استخدام در اومدن در يک باشگاه، در آمد زيادی دارن. در آمدی شايد ۱۰ برابر بيشتر از يک جوون عادی يا تحصيل کرده مثل من! قراردادهای ساليانه ای مثل ۲۰۰ يا ۳۰۰ ميليون تومان، علاوه بر حقوق ماهيانه خودشون می بندند که برای يک جوون در ايران خيلی درآمد خوبيه!

فوتباليست ها برای يک چنين تغييراتی بايد چه هزينه هايی بدن؟

درستش اين هست که اين افراد يک آمادگی برای خودشون ايجاد کنن، چون به سرعت از يک سطح زندگی به يک سطح ديگه ميرن. به هر حال بعد از اين تغيير، انتظارات ديگه ای از اين افراد ميره. مثلاً تغيير در طرز رفتار يا پوشش. چون نگاهی که روی اينهاست خيلی بيشتر از آدم های معموليه. من فکر کنم اونها زياد اذيت نميشن. چون خيلی کارهايی که قبلاً نمی تونستن انجام بدن، شايد الان به خاطر شرايط مالی و يک سری امتيازات ديگه بتونن انجام بدن. البته يک سری افراد هم هستن که قضايا رو جدی می گيرن و هدف بلند مدتی برای خودشون تعريف می کنن و سعی می کنن يک چيزهايی رو رعايت بکنن. اين افراد ممکنه يک مقدار اذيت بشن. مثلاً بازيکنی براش مهمه که از او اخبار و جنجالی پخش نشه که برای آينده اش بد باشه.

البته داشتيم کسانی هم که جنجال به پا کردن و حتی دستگير هم شدن!

بله. اين اتفاق هم افتاده. البته اين افراد قاطی ماجراهايی شدن که شايد ربط زيادی به فوتبال نداشته و ممکن بوده که در هر شغل ديگه ای هم اون اتفاق بيافته.

موقعی که مشکلی پيش مياد واکنش خود فوتباليست ها چيه؟

اين افراد زياد دوست ندارن کسی وارد حوضه خصوصی زندگيشون بشه و طبيعتاً سعی می کنن که مخفی و لاپوشانی کنن. خيلی هم کم اتفاق افتاده که بيان و درباره اين موضوعات توضيح بدن و ترجيح ميدن مشکل رو از راه های ديگه ای حل بکنن.

آره اما همه اينها از هزينه های "ستاره شدن" هست، درسته؟

بله درسته. مثلاً اگر يک سری عکس از عروسی علی دايی روی اينترنت ميره، برای مردم خيلی جالب ميشه و اونها رو برای همديگه می فرستن. به هر حال اگر اون بازيکن حساس باشه، قاعدتاً ميتونه اذيت بشه.

زندگی يک فوتباليست که ستاره هست، چقدر با يک جوون معمولی فرق داره؟

معمولاً اين افراد نزديک ظهر از خواب بيدار و ماشين های بهتری نسبت به بقيه جوون ها سوار ميشن. مثلاً باب شده بود که خيلی از اين ستاره ها از دبی ماشين های نمره خارجی می آوردن و بعد پولی ميدادن که يک مدت زمانی بتونن در ايران با اون ماشين رانندگی کنن. بعد ها هم با ضرری چند ميليونی اون رو پس می دادن. يک جوون قشر متوسط به پايين در جامعه شايد نتونه همچين کاری بکنه! ... به هر حال بعد از ظهر ساعت ۴ يا ۵ ميرن سر تمرين و تا ۶ و ۷ بر ميگردن خونه. آخر شب هم به مهمونی ميرن يا فعاليت های ديگه ای ميکنن.

البته درسته که اين افراد حرفه ای هستن، اما رفتار اونها در خارج از زمين فوتبال بعضی وقت ها حرفه ای نيست. مثلاً در ليگ های اروپايی خيلی اهميت ميدن که بازيکن بعد از تمرين کجا ميره. اما در ايران زياد کنترل نيست. مگر اينکه يک بازی مهم باشه که فدراسيون برای اونها هتل ميگيره و بازيکن ها رو قرنطينه می کنه. در غير اين صورت اين افراد شب ها کاملاً آزاد هستن.

اين نوع بازيکن ها کارهای ديگه هم انجام ميدن. مثلاً توی تهران به فروشگاه های خوب که سر بزنين، مغازه های مختلفی از اين بازيکن ها خواهيد ديد! اکثراً در همين سطح هستن. مگر چند نفر که کارهای تجاری گسترده ای می کنن.

اگر بخواهيم اخلاق ستاره بودن رو بين يک بازيکن ايرانی و يک بازيکن خارجی مقايسه کنيم، تو چه چيزی برای گفتن داری؟

تصور می کنم خيلی چيزهاشون شبيه به همه. ولی حرفه ای نگاه کردن در ايران يک مقداری کم رنگ تره. اون هم فکر کنم به دليل تغيير شرايط يکباره در زندگيشون هست. من تصور می کنم اين افراد خودشون رو زياد برای اين جهش آماده نمی کنن.