مریم حیدرزاده

گفتگو با مریم حیدرزاده در برنامه شب هفتم را بشنوید.

از این هفته قراره با همدیگه از دنیایی که امروز ساختن و دنیایی که خودمون دوست داریم بسازیم، حرف بزنیم.

بهتر که هرچی دوست دارید بگید و بشنوید به همین سادگی با استفاده از پنجره روبرو برای من بفرستید.

با یک دنیا گل سرخ

به نام یگانه همه پرستوهای بی آشیانه

برای همه آنهای که بی آشینانه اند.

تقديم به چشم هاي که در راه ماندند و دلهایی که آنها را را نديدند. تقديم به اشک هايی که غرورشان شکست و عهد هایی که کسی آنها را نبست.

زندگی شیبیست، عشق سیبیست و وای بر حال آن که در عشق پايبند نظم و ترتیبیست؛ و اما تو قرار نبود، آن وقت های تو جایشان را با اين وقت های من عوض کنند. قرار نبود عشق هم مثل گیلاس، بوسه، عیدی و تعطيلات تابستان اولش قشنگ باشد.

قرار نبود کسی سختش باشد بگويد دوستت دارم. قرار نبود کسی به هوای نشکستن دل ديگری بمانند. قرار بود هر کس به هوای نشکستن دل خودش بمانند.

قرار نبود هر چه قرار نيست، باشد . قرار تنها بر بی قراری بود و بس . گمان نمی کنم گناه من سنگين تر از نگاه تو باشد، اما يقين دارم که کودک دلت کمتر از پيش بهانه لالاییهای های شعرگونه ام را می گيرد، مهم نيست فقط يک چيز ياد همه بماند. اگر اتفاقی که نبايد بيافتاد افتاد، تنها برايت می نويسم: خودت خواستی، تقصير من نبود.

زير سایه بان امن ترين سایه بان هستی، دلواپس دلواپسیهای يکديگر باشيم. اينها نتيجه تقدير من نبود، آغاز با تو بود، تقصير من نبود.