ویتامین ث با ترکیب شیمیایی سلولهای سرطانی واکنش می دهد

به گفته پژوهشگران این ویتامین می تواند زنجیره ای مخرب در داخل سلول بیمار ایجاد کند. بر اساس گزارش ژورنال "آکادمی علمی بریتانیا" تزریق ویتامین ث به موشهای آزمایشگاهی اندازه تومورهای مغز، تخمدان، و لوزالمعده آنها را به نصف رسانده است.

این در حالی است که مرکز مطالعات بریتانیا می گوید که تزریق مقادیر زیاد ویتامین ث ممکن است با روند درمان سرطان تداخل پیدا کند.

پیشتر نیز در پژوهشی در دانشگاه مریلند آمریکا مشخص شده بود که این ویتامین سلولهای سرطانی را در محیط آزمایشگاهی از بین برده است.

به دنبال موفقیت این آزمایش ها در محیط آزمایشگاهی قرار شده که این درمان در همین سطح بر انسان ها انجام شود.

مقدار داروی تجویز شده، 4 گرم برای هر کیلو وزن بدن است که نمی توان آن را از طریق قرص یا رژیم غذایی به دست آورد، چون دستگاه هاضمه نمی تواند بیشتر از حد مشخصی ویتامین ث را جذب کند.

در آزمایش های انجام شده، موشها طوری پرورش داده می شدند که دستگاه ایمنی بدنشان دچار مشکل باشد، سپس سلولهای سرطانی انسان به آنها تزریق می شد و این سلولها به سرعت تبدیل به تومور می شدند. سپس ویتامین به حفره شکمی آنها تزریق می شد.

رشد و وزن تومورها بین 41 تا 53 درصد کاهش یافت و درحالی که در موشهایی که ویتامین ث دریافت نکرده بودند، بیماری به سرعت گسترش یافت. این وضعیت در موشهای تحت درمان ویتامین ث پیش نیامد.

بمب پروکساید

این درمان به این دلیل عمل می کند که سلولهای سرطانی از لحاظ شیمیایی با سلول های سالم متفاوتند.

ویتامین ث به ترکیب شیمیایی این سلولها واکنش می دهد و پروکساید هیدروژن کافی برای از بین بردن سلول تولید می کند و با این حال سلول های سالم آسیبی نمی بینند.

با این حال دکتر آلیسون راس، از مرکز پژوهش های سرطان بریتانیا می گوید که تحقیقات بیشتری لازم است تا مشخص شود آیا ویتامین ث می تواند درمانی کارآمد باشد یا نه.

او می گوید که این نتایج علیرغم امیدوارکننده بودنشان هنوز در مرحله بسیار ابتدایی قرار دارند چون در حد آزمایشگاه هستند.

او همچنین گفت که آزمایش های بالینی روی انسان هنوز نشان نداده که ویتامین ث روش مناسبی برای درمان سرطان باشد.