خسوف تقریبا در هر نقطه در بریتانیا قابل مشاهده بود

ماه گرفتگی در ساعت 8 و 18 دقیقه شب به وقت گرینویچ شروع شد و خسوف کامل بین ساعت 10 و 44 دقیقه شب تا ساعت 11 و 58 دقیقه شب بود.

در حالی که زمین به تدریج بر سطح ماه سایه می افکند، ماه کم کم تاریک شده و سپس به رنگ سرخ مسی درآمد. پس از آن تنها نوری که از خورشید به ماه می رسید انکسار آن از طریق آتمسفر زمین بود.

این خسوف در تمام اروپا، آفریقا، آمریکای جنوبی و بخش های شرقی آمریکا و کانادا قابل رویت بود.

آخرین خسوفی که در بریتانیا قابل دیدن بود در ماه مه 2004 اتفاق افتاد ولی به دلیل ابری بودن آسمان، مشاهده آن امکان پذیر نبود.

رنگ ماه در هنگام خسوف بستگی دارد به مقدار گرد و غباری که در بالاترین سطح جو زمین دیده می شود. بطور مثال در پی یک آتش فشانی بزرگ، ماه قرمز پر رنگ و تقریبا نامرئی به نظر می رسد.

از آنجا که در ماه های اخیر آتش فشانی مهمی اتفاق نیفتاده بود ستاره شناسان پیش بینی کرده بودند که نور ماه یک نارنجی تند خواهد بود.

در تهران قبل از خسوف، امیر شیرازی مدیر شاخه آماتوری انجمن نجوم ایران، گفته بود او و سایر علاقمندان به ستاره شناسی تمام شب را برای دیدن خسوف بیدار خواهند بود.

امیر شیرازی گفته بود این آخرین ماه گرفتگی در سال جاری شمسی است و تا 5 سال دیگر یک چنین خسوف کاملی در ایران مشاهده نخواهد شد.

ماه گرفتگی بعدی که در اروپای غربی قابل مشاهده خواهد بود در 21 فوریه سال 2008 اتفاق خواهد افتاد.

ساکنین بخش شرقی استرالیا، آلاسکا و زلاند نو که نتوانستند خسوف کامل شب گذشته را ببینند در تاریخ 28 اوت خواهند توانست خسوف کامل بعدی را تماشا کنند.