محققان می گويند عمر اين ابزارها 4300 سال است

اين اکتشاف قديمی ترين شواهد از کاربرد ابزار توسط نزديک ترين خويشاوند تکاملی انسان را فراهم می آورد.

به گفته محققان اين نوع مهارت ممکن است از يک جد مشترک شامپانزه و انسان به ارث رسيده باشد يا اينکه ناشی از تقليد از انسان باشد.

به نوشته نشريه "اقدامات آکادمی ملی علوم" (PNAS) شايد هم انسان و شامپانزه به طور جداگانه و مستقل در استفاده از ابزار مهارت يافته باشند.

استفاده شامپانزه از ابزار سنگی ابتدا در قرن نوزدهم مشاهده شد.

جوليو مرکادر و همکارانش ابزارهای سنگی را در محوطه نولو در ساحل عاج کشف کردند، تنها نقطه ای که می دانيم زيستگاه شامپانزه ماقبل تاريخ بوده است.

مقايسه سنگ های حفر شده با ابزارهای سنگی مورد استفاده انسان باستان يا شامپانزه های امروزی نشان می دهد از آنها برای شکستن ميوه های مغزدار استفاده می شده است.

محققان می گويند آثار نشاسته بر سنگ ها حاکی است که از آنها برای شکستن ميوه های ويژه منطقه استفاده می شده است.

محققان در مقاله خود نوشتند: "فرهنگ مادی شامپانزه ها دارای سابقه ای ماقبل تاريخی است که ريشه های عميق آن اکنون به تدريج درحال کشف شدن است."

قدمت اين ابزارها 4300 سال تخمين زده شد که با معيارهای انسانی معادل اواخر عصر حجر پيش از فرارسيدن عصر کشاورزی است.