گليوک معمولا برای درمان لوسمی تجويز می شود

آزمايش هايی که بر روی موش های آزمايشگاهی انجام شده است نشان می دهد استفاده از داروی "گليوک"، که برای درمان لوسمی تجويز می شود، به جلوگيری از گسترش سرطان پروتسات به استخوان های بيمار کمک کرده است.

متخصصان سرطان پروتستات نتيجه اين تحقيق جديد را اميدوارکننده توصيف کرده اند اما گفته اند که برای درمان کامل بيماران به مطالعه بيشتری نياز است.

تحقيقات دانشگاه تگزاس آمريکا در مجله پزشکی "انستيتو ملی سرطان" منتشر شده است.

سرطان پروستات رايج ترين نوع سرطان در ميان مردان در بسياری از کشورهای جهان است. برای نمونه در بريتانيا هر سال 32 هزار نفر به اين بيماری مبتلا می شوند و حدود ده هزار نفر از اين بيماری جان می بازند.

مرگ سلول

در تحقيقی که در آمريکا صورت گرفته چند داروی مقاوم در برابر سرطان پروستات به موش های آزمايشگاهی تزريق شد.

در حالی که به يک دسته از موش ها دارويی داده نشد، به دسته ای ديگر آميخته ای از "پکليتکسل"، Paclitaxel و "گليوک"، Glivec، (يا "ايمانيتيب")، دو داروی مورد مصرف در شيمی درمانی، تزريق شد.

گسترش سرطان به استخوان چهار موش از 18 موشی که دارو دريافت کردند، مشاهد شد. اما رشد تومورهای سرطانی در همه 19 موشی که اصلا دارو دريافت نکردند، ديده شد.

پکليتکسل (يا "تاکسول")، که باعث می شود سلول های سرطانی خودکشی کنند، پيش از اين نيز يکی از درمان های اصلی سرطان پروستات بوده اما اين نوع درمان به مرور در برابر سلول های سرطانی مقاوم، بی اثر می شود. به همين دليل پزشکان به دنبال دارويی ديگر هستند تا توام با پکليتکسل از آن استفاده کنند.

گليوک از انتقال پيام هايی که به سلول ها اجازه تکثير می هند، جلوگيری می کند. محققان متوجه شدند که اين دارو مکانيزمی را متوقف می کند که موجب رشد رگ های خونی تومورها می شود.

متوقف شدن اين مکانيزم باعث مرگ رگ ها شده و با نرسيدن خون به سلول های تومورها آنها پس يک تا دو هفته غيرفعال شده و نهايتا از بين می روند.

رييس گروه تحقيق دانشگاه تگزاس می گويد: "ما به جای حمله کردن به تومور سرطانی، رگ های خونی آن را مورد حمله قرار داديم. رگ های خونی به تومور اکسيژن و مواد غذايی می رساند."

تحقيقات نشان داده که غالب سلول های سرطانی پس از آنکه از منشاء اصلی خود جدا می شوند، می ميرند.