|
'کم تحرکی عامل افزايش نرخ چاقی در زنان ايرانی' | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
نتايج دو مطالعه جداگانه پزشکی که در فاصله پنج روز از يکديگر در هفته آخر اکتبر ۲۰۰۶ منتشر شده نشان میدهد زنان در شمال و جنوب ايران دچار افزايش وزن و چاقی هستند. در هر دو تحقيق به موضوع تحرک بدنی ناکافی اشاره شده است. يکی از اين دو مقاله که در نشريه بينالمللی قلب و عروق منتشر شده حاصل تحقيق بر روی ۱۲۷۹ زن در شهر رشت در شمال ايران بوده است. از جمله شاخصهايی که برای تحقيق اول در نظر گرفته شده میتوان به سن، وزن و سطح تحصيلات افراد اشاره کرد. مطالعاتی که در سالهای ۲۰۰۳ و ۲۰۰۵ در مورد چاقی انجام شده نشان داده است که زنان فربه در ايران از سطح تحصيلات پائينتری برخوردارند و آمار ابتلاء همين گروه از زنان به بيماریهای قلبی-عروقی نيز بالاتر از ساير زنان است. در مطالعات پيشين اين نکته مورد توجه بوده که تحصيلات کمتر به کاهش مشارکت زنان در فعاليت اجتماعی زنان نظير ورزش کردن منجر میشود. اما مطالعه جديد نشان داده است که ميزان چربی مفيد خون که به نام اچ دی ال شناخته میشود نيز در ميان زنان با تحصيلات پائينتر کمتر از ساير زنان و حتی مردان است. در مطالعهی دوم که نتايج آن در نشريه اروپايی تغذيه بالينی منتشر شده نسبت تحصيلات و ميزان چاقی زنان را در ميان ۶۳۷ زن متأهل در شهر اهواز در جنوب ايران مورد بررسی قرار گرفته و نشان داده شده که زنانی که از تحصيلات کمتری برخوردارند چاقتر از زنان با تحصيلات بالاتر هستند. بنابر اين تحقيق موضوع چاقی اکنون به موضوع قابل بحثی در خاورميانه تبديل شده و به عنوان مثال زنان در کويت ۷۰ درصد و در عربستان تا ۳۵ درصد چاقتر از گذشته هستند و زنان ايرانی نيز با پديدهی چاقی روبرو هستند. بنابر آنچه در نتايج تحقيق دوم آمده علاوه بر نفش فعاليتهای اجتماعی در بروز چاقی، يکی از دلايل ديگر چاقی در ميان زنان در شهر اهواز استفاده از غذاهای آماده است. بنا بر همين مطالعه از جنبه آماری حدود نيمی از زنان در شهر اهواز با مشکل چاقی دست به گريبانند. با اين همه هر دو مقاله در انتها علت چاقی زنان ايرانی را در يک موضوع اصلی میبينند: کم تحرکی. بر اساس تحقيق اول آنچه به بی تحرکی زنان ايرانی و چاق شدن آنها منجر شده است نوع لباسی است که زنان ايرانی به تن دارند و همين پوشش باعث شده تا تحرک و فعاليتهای ورزشی زنان با محدوديت روبرو شود. تحقيق دوم نيز خاطر نشان کرده است که زنانی که فعاليتهای فيزيکی بيشتری – نظير ورزش کردن- داشتهاند لاغرتر بودهاند. بر اساس هر دو تحقيق سهم زنان ايرانی که فعاليتهای ورزشی ندارند در ابتلاء به بيماریهای قلبی-عروقی که عمدتأ ناشی از چاقیست بيشتر از ساير زنان جامعه است. |
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||