|
هراس ناشناخته مسافران پس ازتوطئه تروریستی اخیر | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
در هفته های اخیر پس از کشف توطئه انفجار هواپیماها در لندن، مسافران هواپیما در این کشور و برخی دیگر از کشورهای جهان با افزایش شدید تدابیر امنیتی در فرودگاه ها روبرو شده اند. مسافران هواپیما در واکنش به بازرسی های طولانی پلیس در فرودگاه ها از خود می پرسند: یک تروریست بمب گذار چه شکلی به نظر می رسد؟ اگر کسی شما را به عنوان مظنون به پلیس نشان داد چکار می کنید؟ یکی از مسافران این پرواز می گوید: " پرواز برگشت پر از مسافرانی بود که با لباس راحت از تعطیلات باز می گشتند ولی در این میان تنها دو نفر بودند که ظاهرشان به دیگران نمی خورد!" آیا نپوشیدن لباس راحت و کوتاه نشانه خطرناکی است یا رفتار این مسافران را می توان نوعی از هیستری تلقی کرد؟
هیستری همگانی؟ منتظر ماندن در صف طولانی بازرسی فرودگاه ها به خودی خود اضطراب برانگیزاست، اما وقتی با تعاملات گروهی در زمینه هراس همراه می شود سبب بروز واکنش های قوی تری ازاضطراب درونی می شود. در این هنگام حساسیت های مردم در طی زمان انتظار برای بازرسی سبب توجه به چیزهای دیگری می شود، اگر کسی ادعا کند که چیزی می داند توجه بسیاری جلب می کند و آن ها را به موضع قدرت سوق می دهد. فیتز گیبون ادامه می دهد: " مردم در قالب یک گروه خودشان دارای اقتدار و استقلال در رفتارشان هستند.آنها در مقام قاضی نیز قرار می گیرند. فشار درون گروهی می تواند حس واقع گرایی مردم را تحت الشعاع قرار دهد. وقتی گروه کسی را به عنوان مظنون تشخیص داد، می تواند به احساس خودکامیابی منجر شود". وی همچنین رفتار های هراس آلود دیگران را چنین توضح می دهد: " تاثیر مخاطب، به این معناست که اگر کسی احساس کند تحت نظر قرار گرفته است،دست پاچه می شود وخود آگاهی اش تحت الشعاع قرار می گیرد."
رفتارهای قضاوت آمیز ولی این به آن معنا نیست که مردم دچار شک و اضطراب بیمارگونه( پارانویا) می شوند. وی می افزاید:" ما همه به گرد آوری اطلاعات و قضاوت می پردازیم.شما تصمیم می گیرید و می خواهید مطمئن شوید که امنیت دارید. با وجود این همه مطلبی که در رسانه ها در باره تروریسم منتشر می شود، شما احساس می کنید که مورد تهدید قرار دارید و در خطر هستید ". به گفته دکتر اما کیترون" مردم با کنار هم قرار دادن تکه های مختلف اطلاعات برای خودشان داستان های شخصی می سازند"، به این ترتیب فرودگاه همه عوامل داستان سازی برای ایجاد وحشت را دارد: پلیس مسلح با بازرسی های مدواوم، نوارهای زرد همراه با تعداد بسیاری علائم هشدار، مسافرانی که احساس خطر می کنند و صف طولانی که سبب توجه بیشتر مردم به دیگران می شود. در نتیجه مظنونان فرضی در این فضا توسط مردم ساخته و پرداخته می شوند. ابعاد اخلاقی ولی اگر مسافران بی گناه به دلیل مظنون قلمداد شدن از پرواز بازبمانند، بدان معنا نیست که گرفتار شیوه قضاوت انبوه خلق شده اند؟ دانیل سوکل رفتار شناس و متخصص اخلاق در کالج سلطنتی لندن می گوید قضاوت اخلاقی در نتیجه هیجان های قوی از جمله ترس تحت الشعاع قرار می گیرد. اگر مسافران وحشت زده شده باشند،ممکن است درک منطقی خود را برای ارزیابی موقعیت ازدست بدهند. برای کسانی که از عنکبوت ها می ترسند یک عنکبوت کوچک بی خطرهم می تواند وحشت زا باشد، در زمان استرس و اضطراب، بسیار مشکل است تا بین واقعیت و هیجان توازنی ایجاد کرد. جولیان با گگینی فیلسوف و نویسنده در این باره می گوید: " وحشت زدگی همواره چیزی است که در این موقعیت ها قابل انتظار است. ولی او معتقد است: " این یک واقعیت تاسف بار در نهاد بشری است که وقتی احساس می کند مورد تهدید قرار گرفته است، رفتار های متفاوتی در برابر کسانی که آن ها را بیگانه ارزیابی می کند نشان می دهد." |
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||