ولفگانگ آمادئوس موتزارت 250 سال پيش به دنيا آمد

محققان برزيلی از 30 بيمار که چشم آنها به بيماری گلوکوم يا آب سياه مبتلا بوده است، خواستند تا پيش از انجام اين آزمايش ده دقيقه به سونات پيانوی موتزارت گوش کنند. در همين حال 30 بيمار ديگر در سکوت منتظر انجام اين آزمايش بودند.

اين تحقيق، که نتيجه آن در مجله چشم پزشکی بريتانيا (British Journal of Ophthalmology) چاپ شده است، می گويد که گوش کردن به موسيقی باعث شد که بيماران گلوکومی با دقت بيشتری در اين آزمايش شرکت کنند.

آزمايش "توانايی خودکار چشم در تحليل تصاوير محيطی"، (Automated Perimetry Test )، در بيماران گلوکومی، معمولا روشی قابل اعتماد نيست. چون به دقت بيمار در انجام اين آزمايش بستگی دارد. اما بنابر اين تحقيق دقت بيماران پس از شنيدن يکی از آثار موتزارت بهبود می يابد.

پيش از اين تاثير مثبت گوش کردن به آثار موتزارت در مهارت هايی مانند رياضيات، رشد مغز جنين و فراگيری درسی در دانشجويان مشاهده شده است.

گروه تحقيق "سانتا کازا" در شهر سائوپولوی برزيل، در اين تحقيق از بيمارانی استفاده کرده اند که قبلا اين آزمايش ويژه برای بيماران گلوکومی يا هر گونه بيماری مرتبط با عصب چشم را انجام نداده بودند.

در دو گروه از داوطلبين زن و مرد از قوميت های مختلف استفاده شده است.

در اين آزمايش، تصوير يک شکل هندسی سفيد رنگ بر روی يک زمينه سفيدرنگ انداخته شد و از بيماران خواسته شد به محض ديدن آن دکمه ای را فشار دهند.

با اين که گوش کردن به آثار موتزارت باعث می شود که بيماران با توانايی بيشتری اين گونه آزمايش ها را انجام دهند اما مدت اين تاثير کوتاه و حدود 10 دقيقه است.

اين گروه از محققين، که دکتر "وانسا ماکيدو" در راس آن قرار داشته، در گزارش خود در مجله چشم پزشکی بريتانيا آورده اند که تاثير گوش کردن به آثار موتزارت احتمالا به تفسير اطلاعات که از چشم به مغز ارسال می شود - از جمله اشکال و يا رنگ - کمک می کند.

آنها همچنين می گويند که شايد اضطراب ناشی از انتظار در سکوت باعث شده باشد که گروه ديگر نتواند آزمايش چشم را خوب انجام دهد؛ هر چند که ده دقيقه انتظار کوتاه تر از آن است که در فرد ايجاد چنان اضطرابی کند که نتواند آزمايش چشم را خوب انجام دهد.