عنصر غافلگيری فوتبال را از لحاظ شدت هيجان به صدر ورزش ها ارتقا می دهد

محققان از آزمايشگاه ملی لوس آلاموس در ايالت نيومکزيکوی آمريکا می گويند که اين مساله ناشی از خاصيت غافلگيرکنندگی فوتبال است.

برای اظهار نظر در اين مورد اينجا را کليک کنيد

فوتبال بيش از هر ورزش ديگری به نتايج غيرمنتظره منجر می شود، مانند پديده "غول کش"ها در مسابقات حذفی باشگاه های انگليس.

در اين مطالعه دانشمندان نتايج بيش از 300 هزار بازی را که طی يک قرن گذشته انجام شده است تحليل کردند.

آنها پنج بازی هاکی روی يخ، فوتبال آمريکايی، بسکتبال، بيسبال و فوتبال سنتی را بررسی کردند.

اين دانشمندان "پيشبينی ناپذيری" - دفعات شکست يک تيم ممتاز در مقابل حريفی با کارنامه ضعيف تر - را بهترين معيار سنجش ميزان هيجان ليگ های ورزشی برگزيدند.

علی بن نعيم از نويسندگان اين مقاله به مجله "نيو ساينتيست" گفت: "اگر بزرگان شکست نخورند، آنوقت همه بازی ها قابل پيش بينی می شود که کسل کننده خواهد بود."

نتايج تحليل نشان داد که "دفعات شکست بزرگان" در ورزش فوتبال از ساير ورزش های مورد مطالعه بيشتر است و بعد از آن بيسبال، هاکی و بسکتبال قرار دارند. فوتبال آمريکايی در اين فهرست آخر شد و بنابراين کم هيجان ترين ورزش لقب گرفت.

اما اين ماجرا خالی از پيچ و خم نيست.

وقتی دانشمندان تنها به داده های 10 سال گذشته نگريستند، جای فوتبال دسته اول باشگاه های انگلستان و بيسبال عوض شد.

يک تعبير اين يافته اين است که فوتبال در سال های اخير بيشتر قابل پيش بينی شده است.