اختراع جک کيلبی همتراز اختراعات هنری فورد و توماس اديسون ارزيابی می شود

اين اکتشاف وی که ترانزيستورها را می توان در يک قالب منفرد سيليکونی گنجاند، راه را برای ساخت کامپيوترهای شخصی، تلفن های همراه و اجاق های مايکرويو هموار کرد.

کارشناسان، خدمات او به عالم اختراعات را همتراز دستاوردهای هنری فورد و توماس اديسون می دانند.

اختراع کيلبی بذر ايجاد صنعتی چند ميليون دلاری را پاشيد و جايزه نوبل را برای وی به ارمغان آورد.

جک کيلبی در کانزاس بزرگ شد و رويای هميشگی اش برای مهندس شدن را در دانشگاه ايلينوی جامه عمل پوشاند.

وی بلافاصله پس از فارغ التحصيلی به شرکت "تگزاس اينسترومنتس" پيوست و در حالی که همکارانش در مرخصی تابستانی به سر می بردند او به تنهايی در آزمايشگاه به اختراع مهمش دست يافت.

مسابقه فضايی

کيلبی و شرکت "تگزاس اينسترومنتس" نخستين دريافت کننده پروانه انحصاری توليد ترانزيستور جديد بودند اما باب نويس (Noyce)، رقيب کيلبی، عموما به عنوان کسی که امکان توليد انبوه آن را فراهم کرد شناخته می شود.

آقای نويس بعدا به همراهی گوردون مور شرکت اينتل را بنا نهاد.

نخستين مدار مجتمعی که جک کيلبی ساخت به اندازه نصف گيره کاغذ بود. فن آوری های جديد امکان گنجاندن تقريبا 100 ميليون ترانزيستور در همين ميزان حجم را فراهم آورده است.

انگيزه ساخت مدار مجتمع تا حدودی از مسابقه فضايی آمريکا با اتحاد جماهير شوروی نشات می گرفت.

اين اختراع باعث شد "تگزاس اينسترومنتس" قرارداد تامين تراشه راکت موسوم به "مينتمن" (Minuteman) را دريافت کند.

آقای کيلبی در سال 1983 از اين شرکت بازنشسته شد با اين حال او همچنان مشاور آن باقی ماند و مجتمع پژوهشی اين شرکت نام او را بر خود دارد.

آقای کيلبی در جريان زندگی حرفه ای، بيش از 60 پروانه انحصاری به اسم خود ثبت کرد، نشان ملی علوم را دريافت کرد و به "تالار مشاهير مخترعان ملی" پيوست.