|
چشم مصنوعی به نابينايان امکان ديدن خواهد داد | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
دانشمندان آمريکايی يک چشم مصنوعی برای افراد نابينا طراحی کرده اند تا حس بينايی را، هر چند ناقص، به آنها بازگرداند. اين چشم مصنوعی متشکل از يک تراشه کامپيوتری و يک دوربين ويديويی است. دوربين ويدويی در عينکی که فرد نابينا به چشم می زند تعبيه شده و به تراشه که پشت چشم قرار می گيرد وصل می شود. تصاويری که دوربين می گيرد به تراشه مخابره می شود و تراشه آنها را به علائمی که مغز قادر به تعبير آنهاست تبديل می کند. اين وسيله را پروفسور گيسلين داگنلی در دانشگاه جانز هاپکينز در شهر بالتيمور طراحی کرده است. پروفسور داگنلی جزئيات اختراع خود را روز دوشنبه در کنفرانس موسسه ملی سلطنتی برای نابينايان در لندن فاش ساخت. وی اميدوار است آزمايش اين وسيله به روی انسان ظرف يک سال آغاز شود. هرچند کيفيت تصاويری که چشم مصنوعی می آفريد فاصله زيادی با تصاوير چشم واقعی دارد، اما می تواند آنقدر واضح باشد که شخص نابينا امکان شناسايی چهره ها را پيدا کند. بيمارانی که به شايع ترين عامل نابينايی موسوم به "دژنرانس ماکولا" (macular degeneration) مبتلا هستند احتمالا بيش از سايرين از اين پيشرفت بهره مند خواهند شد. در بريتانيا 500 هزار نفر به اين ناراحتی مبتلا هستند. اين بيماری زمانی روی می دهد که "لکه زرد" چشم آسيب می بيند. لکه زرد بخش مرکزی شبکيه و جايی است که نور در آن متمرکز شده و بعدا در مغز به علائم عصبی مبدل می شود. تراشه، سلول های از کار افتاده را دور زده و سلول های سالم باقی مانده را تحريک می کند. پروفسور داگنلی گفت: "تراشه کاشته شده در شبکيه حاوی الکترودهای ريز است. اگر يک الکترود تحريک شود، شخص می تواند يک نقطه منفرد نور را ببيند." متخصصان تاکنون تراشه هايی را که حاوی معدودی الکترود است امتحان کرده اند، اما محصول نهايی حاوی 50 تا 100 الکترود خواهد بود تا تصوير بهتری در اختيار فرد نابينا بگذارد. پروفسور داگنلی گفت: "ما اميدواريم که اين تعداد الکترود برای آنکه شخص بتواند راهش را به داخل يک ساختمان پيدا کند، در يا پنجره ای را بيابد و برای مثال از برخورد به اشيای سر راه پرهيز کند کافی باشد." وی افزود: "برای ما اين تصاوير خيلی ابتدايی به نظر می رسد، اما برای کسی که قبلا نابينا بوده گامی عظيم به حساب می آيد." اما وی تاکيد کرد: "بهبود اين وسيله نيازمند تلاش بسيار بيشتری است و هنوز فاصله زيادی تا مرحله ای که به شناسايی صورت کمک کند دارد." وی گفت آموزش فرد نابينا برای تعبير اين تصاوير تار می تواند مفيد باشد. |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||