اورا تکميل کننده رشته ماهواره های ناظر خشکی ها، آب ها و اتمسفر است

ماهواره "اورا" (Aura) برای انجام ماموريتی پنج ساله به منظور مطالعه جو زمين و بررسی پديده هايی نظير گرم شدن زمين و تغييرات لايه اوزون، به فضا پرتاب می شود.

اورا سومين عدد از يک رشته ماهواره های ناسا است که با هدف فراهم کردن داده های قطعی درباره محيط زيست جهان آماده می شوند.

دو ماهواره نخست، ترا و آکوا، سرگرم مطالعه خشکی ها و اقيانوس ها هستند و اورا به مطالعه جو اخصاص خواهد داشت و گازها، آلاينده ها، و فعل و انفعالات شيميايی آن را بررسی می کند.

يکی از وظايف اين ماهواره بررسی ميزان تاثير معاهده های بين المللی بر محيط زيست از جمله تاثير پروتکل مونترال در زمينه ترميم لايه اوزون است.

اين ماهواره سه تنی به دانشمندان کمک خواهد کرد متوجه شوند ترکيبات موجود در اتمسفر چه تاثيری بر تغييرات جوی تاثير داشته و به آن واکنش نشان می دهند.

اورا يکی از پيشرفته ترين ماهواره های ناظر محيط زيست توصيف می شود

ريک پيکرينگ مدير پروژه اورا در مرکز پرواز فضايی گودارد ناسا می گويد: "اورا در پاسخ به اين پرسش که آيا لايه اوزون درحال ترميم است يا خير و همچنين درک رابطه ميان ذرات ريز، گازهای موجود در جو و تغييرات جوی بسيار مفيد خواهد بود. همچنين اميد می رود اين ماهواره ابزار مهمی در توسعه راه های پيش بينی بهتر کيفيت هوا باشد."

سال گذشته دانشمندان نخستين شواهد قطعی داير بر ترميم لايه اوزون بالاخره پس از چندين دهه صدمات ناشی از موادی مانند سی اف سی ها را به دست آوردند.

اما ترميم کامل آن براساس تخمين های جاری در حدود 50 سال زمان خواهد برد و گرم شدن زمين نيز ممکن است اين پيش بينی را تغيير دهد.

در زمينه تغييرات آب و هوايی، يک پرسش عمده به نقش ذرات ريز موسوم به اروسول (Aerosol) در لايه های فوقانی اتمسفر مربوط می شود که ممکن است تاثير درازمدت گازهای گلخانه ای را از نظر پنهان کنند.

اروسول ها که معمولا حاوی سولفور و کربن هستند از منابع طبيعی مانند آتشفشان ها، و منابع انسانی مانند دوده و احتراق سوخت های فسيلی منتشر می شوند.

اروسول ها از عوامل مهم اما مجهول تغييرات جوی هستند. آنها با جذب يا پراکنده کردن تشعشعات، می تواند به گرم يا سرد شدن زمين کمک کنند. آنها همچنين بر ابرها و ميزان بارندگی تاثير می گذارند.

اگر اورا بتواند نقش دقيق اروسول ها مثلا نحوه رفتار آنها و تاثير آنها بر آينده تغييرات جوی زمين را به دانشمندان بشناساند، در آن صورت هزينه يک ميليارد دلاری آن بی ثمر نخواهد ماند.