ساختمان يکی از پروتئين های ويروس آنفلوآنزا

آنان اعتقاد دارند که ويروس آنفلوآنزا، که در آن سال 50 ميليون نفر را در سراسر جهان کشت، از پرندگان به انسان منتقل شده بود.

اين کشف جديد، که در مجله ساينس منتشر شده است، بايد به پزشکان کمک کند ويروس هايی را که ممکن است در آينده از پرندگان به انسان منتقل و به تهديدی مهلک تبديل شود، شناسايی کنند.

اما گروه محققان در "انستيتو ملی تحقيقات پزشکی" هشدار داده اند که از انتقال ويروسها ميان نمونه های زيستی نمی توان جلوگيری کرد.

آنان همچنين می گويند احتمال اين که تحقيقات جاری به مبارزه با گسترش آنفلوآنزای مرغی در منطقه خاور دور کمک کند، بسيار ضعيف است، چون صرف شناسايی ساختار يک ويروس برای مهار کردن آن کافی نيست.

اولين مرحله از آلودگی زمانی است که ويروس آنفلوآنزا به سلول می چسبد و در مرحله بعدی در آن رشد می کند.

ويروس عمل اتصال به سلول را با استفاده از مولکولهای شاخه ای موسوم به "هماگلوتيتز" انجام می دهد.

هماگلوتيتزها به گيرنده های ويژه ای بر روی سطح سلول متصل می شوند.

گيرنده هايی که هماگلوتيتزها به آن متصل می شوند در انسان و پرندگان متفاوتند، به همين دليل، معمولا آلودگی از پرندگان به انسان منتقل نمی شود.

با اين حال، مطالعات هيئت تحقيقی انستيتو ملی تحقيقات پزشکی در مورد هماگلوتيتز ويروس آنفلوآنزا که در سال 1918 شايع شد، نشان داده که يک تغيير جزئی در ساختار آن می توانسته هم به سلول انسان و هم سلول پرندگان متصل شود.

اين توانايی باعث شده که ويروس از پرندگان به انسان منتقل شود و آن نتيجه فاجعه بار را به همراه داشته باشد.

"سر جان سکل"، يک محقق ارشد، گفت يافته های اخير می تواند به دانشمندان کمک کند تغييرات در انواع ويروس های آنفلوآنزا را تحت نظر داشته باشند.

او گفت: "اگر ما بينيم که ساختار يک ويروس مرغی مشابه ساختار ويروس آنفلوآنزا در سال 1918 است، آن وقت می دانيم که اين ويروس بالقوه برای انسان خطرآفرين است و بايد با دقت تحت نظر باشد."

تلفات سال 1918

تخمين زده می شود که در جريان شيوع آنفلوآنزای "اسپانيايی" به سال 1918 يک ميليارد نفر - نيمی از جمعيت جهان در آن زمان - به اين بيماری مبتلا شدند.

اين ويروس بيش از شيوع هر بيماری ديگر و حتی بيش از طاعون در قرون وسطی قربانی گرفت.

با اين که احتمالا منشا اين بيماری در خاور دور بوده است، دليل شهرت آن به آنفلوآنزای "اسپانيايی" از آنجاست که اسپانيا اولين کشوری بوده که شيوع وسيع آن را گزارش داده است.

گفته می شود که گسترش اين ويروس احتمالا دليل پايان جنگ جهانی اول بوده است چون سربازان بيش از حد مريض بودند که در جنگ شرکت کنند و در آن زمان تعداد تلفات ناشی از ابتلا به آنفلوآنزا در ميان طرفين متخاصم بيش از کشته شدگان در ميدان نبرد بود.

با اين که بسياری از افرادی که به ويروس آنفلوآنزای اسپانيايی آلوده شده بودند پس از يک هفته استراحت سلامت خود را بازيافتند، بسياری هم در مدت 24 ساعت پس از ابتلا جان دادند.