|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
تلاش برای يافتن ناوگان جنگی ايران باستان
باستان شناسان پروژه اکتشافی را برای يافتن بقايای يک ناوگان دريايی ايران باستان، که در يک طوفان شديد در سال 492 پيش از ميلاد مسيح در حوالی يونان نابود شد، آغاز کرده اند. اين گروه تحقيقی در جريان جستجو برای اين ناوگان جنگی غرق شده، که توسط داريوش پادشاه ايران در دوران هخامنشی برای کشور گشايی به يونان اعزام شده بود، دو کلاه خود و يک سرنيزه را در قعر آبهای نزديک کوه آتوس، در شمال شرقی يونان، پيدا کردند. اين پروژه اکتشافی با همکاری "انستيتو باستان شناسی کانادا" و "خدمات باستان شناسی يونان" انجام می شود. کاترينا دلاپورتا، کارشناس يونانی، با همکاری دکتر واشمن از کانادا، هدايت اين ماموريت اکتشافی را برعهده دارد. کارشناسان اشيای عتيقه در ماه ژوئن سال جاری ميلادی برای يافتن ديگر بقايای کشتی های جنگی ايرانی به اين محل باز خواهند گشت. دکتر رابرت هولفلدر، باستان شناس در دانشگاه کلورادوی آمريکا، به بی بی سی گفت در اين منطقه لاشه های زيادی از کشتی های قديمی وجود دارد.
او توضيح داد: "معمولا، اول لاشه کشتی پيدا می شود بعد باستان شناسان منشا تاريخی آن را رديابی می کنند، اما اين بار برای تحليل يک واقعه تاريخی به دنبال بقايای يک کشتی هستيم." سرنخ تاريخی هرودوتوت، تاريخ نويس يونانی قرن پنجم پيش از ميلاد مسيح، در کتاب خود تحت عنوان "داستان هايی از تاريخ"، حادثه فاجعه بار دريايی سال 492 پيش از ميلاد مسيح را شرح داده است. هرودوت در اين کتاب می گويد که ناوگان جنگی ايران به کوه آتوس برخورد کرده و متلاشی شده است. اين گروه از باستان شناسان سال گذشته در حين تحقيقات در لاشه يک کشتی، ظروف سفالی را پيدا کردند که در آن سالها برای حمل مواد غذايی استفاده می شده است. هنوز معلوم نشده است که آيا اين لاشه کشتی با فاجعه تاريخی سال 492 پيش از ميلاد، ارتباطی دارد يا نه. باستان شناسان همچنين سرنيزه ای از جنس برنز را پيدا کرده اند.
در سال 1999 در همين مکان دو کلاه خود متعلق به دوران يونان باستان، توسط ماهيگيران از آب بيرون کشيده شده بود. يک هشت پا صاحب اين سرنيزه بوده است! ظاهرا، يک هشت پا اين سرنيزه را همراه خود به درون ظرفی برده بوده که به عنوان لانه از آن استفاده می کرده است. نتيجه اين جستجوها می تواند به اختلاف نظرهايی که در مورد نحوه ساخت اين ناوهای جنگی باستانی وجود دارد، پايان دهد. بازيافت کشتی ها در جنگهای دريايی در دوران باستان، طرفی پيروز می شده که دماغه کشتی دشمن را با کوبه های سنگين برنزی خود خرد می کرده است. تا کنون لاشه ای از کشتی ها جنگی باستانی يافت نشده و بنا به گفته برخی باستان شناسان، هر چند که شايد بقايای اين کوبه های سنگين برنزی را بتوان پيدا کرد، اما احتمال اين که تحقيقات اکتشافی جاری به کشف يک کشتی جنگی منتهی شود، بسيار ضعيف است.
مايکل ود، از اعضای گروه اکتشافی ناوگان جنگی ايران باستان، به بی بی سی گفت: "احتمال پيدا کردن يک کشتی جنگی بسيار ضعيف است، چون اين نوع کشتی ها سبک وزن بودند و غرق نمی شدند." با اين حال دکتر هولفلدر گفت باستان شناسان همواره به اميد پيدا کردن يک کشتی جنگی باستانی هستند و در اين تحقيقات شايد لاشه کشتی های باربری که کشتی های جنگی را همراهی می کردند، پيدا شود. در متون کلاسيک آمده که در آن زمان، کشتی های جنگی آسيب ديده را برای استفاده دوباره از آب می گرفتند و با انتقال به خشکی آنها را تعمير می کردند. حدود 20 هزار نفر از نيروهای داريوش پادشاه ايران در دوران هخامنشی، در آن فاجعه دريايی جان خود را از دست دادند. اين فاجعه در شرايی رخ داد که ايران به فتح سرزمين اصلی يونان و افزودن آن به امپراطوری ايران باستان اميد داشت. |
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||