اين صفحه را برای دوستان خود بفرستيد		صفحه بدون عکس

رآکتور جديد محيط زيست را آلوده نمی کند

تصميم گيری درباره محل احداث نخستين رآکتور بزرگ گداز هسته ای جهان به سال آينده موکول شده است.

فرانسه و ژاپن نامزدهای ميزبانی چنين رآکتوری هستند اما هيات های نمايندگی کشورهای دست اندرکار اين پروژه که در واشنگتن، پايتخت آمريکا ديدار می کردند در زمينه انتخاب يکی از اين دو کشور به دو دسته تقسيم شده اند.

دولت بوش به علت مخالفت فرانسه با عمليات نظامی عليه عراق به رهبری آمريکا، با احداث اين رآکتور در فرانسه مخالفت کرده است.

"رآکتور بين المللی آزمايشی حرارتی-هسته ای" (Iter) جسورانه ترين ابتکار عمل اتمی از زمان "پروژه مانهاتان" است که با هدف ساخت نخستين بمب اتمی جهان ترتيب داده شده بود.

ديويد وايتهاس، دبير علمی بی بی سی

به نظر می رسد اتحاديه اروپا، روسيه و چين از احداث آن در فرانسه حمايت می کنند و در مقابل آمريکا، کره جنویی و ژاپن خواهان انتخاب ژاپن هستند.

رآکتور گداز هسته ای از همان فرآيندی که در هسته خورشيد به توليد انرژی منجر می شود استفاده خواهد کرد.

در صورت عملی شدن چنين پروژه ای، بشر به يک منبع تقريبا بی پايان انرژی و تقريبا عاری از آلودگی های زيست محيطی دست خواهد يافت.

کارشناسان می گويند که کشور ميزبان "رآکتور بين المللی آزمايشی حرارتی-هسته ای" (Iter) در زمينه های فنی و تخصصی که بالقوه پرسود است پيشتاز خواهد شد.

نمايندگان آمريکا، اتحاديه اروپا، ژاپن، روسيه، چين و کره جنوبی که در اين نشست شرکت داشتند اميدوار بودند درباره محل احداث پروژه به تصميم نهايی برسند.

يک فرستاده دولت فرانسه در اين نشست گفت که تصميم گيری در اين زمينه احتمالا تا اواسط ماه فوريه سال آينده به تاخير خواهد افتاد.

ديويد وايتهاس، دبير علمی بی بی سی می گويد "آيتر" جسورانه ترين ابتکار عمل اتمی از زمان "پروژه مانهاتان" است که با هدف ساخت نخستين بمب اتمی جهان ترتيب داده شده بود.

دانشمندان می گويند هدف از اين پروژه توليد 500 مگاوات نيروی برق به مدت 500 ثانيه يا بيشتر در هر نوبت آزمايش گداز هسته ای است، تا نشان داده شود فن آوری لازم برای ساخت رآکتورهای گداز هسته ای در سطوح اقتصادی وجود دارد.

با اين حال دانشمندان اتفاق نظر دارند که مهار کردن انرژی ناشی از گداز هسته ای آسان نخواهد بود. مهار گاز فوق العاده داغی که گداز در آن صورت می گيرد به شدت دشوار است.

اين گاز که پلازما خوانده می شود بايد در يک ميدان مغناطيسی مهار شود، در غير اين صورت به رآکتور آسيب خواهد رساند.

طرفداران نيروی گداز هسته ای اشاره می کنند که در صورت موفقيت چنين پروژه ای، بشر به منبع تقريبا بی پايان انرژی دست خواهد يافت زيرا اتم های دوتيريوم (deuterium) که اين انرژی از آن به دست می آيد از آب دريا قابل استخراج است.

در گداز هسته ای (فوسيون)، اتم ها به يکديگر جوش داده می شوند، درحالی در شکافت هسته ای (فيسيون) اتم ها از يکديگر جدا می شوند.

هزينه اجرای اين طرح حدود دوازده ميليارد دلار برآورد شده و ساخت نيروگاه حدود ده سال به طول می انجامد.