اين صفحه را برای دوستان خود بفرستيد		صفحه بدون عکس

دکتر ديويد وايتهاس دبير علمی بی بی سی

ارتفاعات زهره پوشيده از فلزات است

سياره شناسان دانشگاه ايالتی واشنگتن آمريکا می گويند ارتفاعات سياره زهره پوشيده از لايه ای "برفکی" از جنس فلزات است.

به گفته دانشمندان از آنجا که سطح زهره از حرارت کافی برای ذوب کردن سرب برخوردار نيست، فلزات بخار شده و در محيط سردتر ارتفاعات آن منجمد می شود.

مشاهدات راداری گذشته توسط فضاپيماهای گردنده در مدار زهره نشان داده بود که ارتفاعات اين سياره به شدت خاصيت انعکاسی دارد. کشف تازه می تواند علت اين پديده را توضيح دهد.

محاسبات دقيق، که قرار است در نشريه "آيکاروس" منتشر شود، حاکيست که سرب و بيسموت به پوسته زهره حالتی فلزی و براق می دهد.

تپه های درخشان

بسياری از فرهنگ ها و تمدن های جهان، زهره را که اغلب به صورت يک نقطه روشن و نورانی به هنگام سپيده دم يا حوالی غروب در افق پديدار می شود، مظهر زيبايی می دانند.

اما هرچند زهره تقريبا به اندازه زمين است، مجاورت آن به خورشيد ماهيتی کاملا متفاوت به آن می بخشد.

جو ضخيم زهره که عمدتا از دی اکسيد کربن تشکيل شده است، باعث ايجاد شرايط گلخانه ای شديدی می شود که اشعه خورشيد را در درون خود به تله می اندازد. به اين ترتيب سطح سياره داغ می شود و حرارت آن به طور متوسط به 467 درجه می رسد.

همچنين فشار سطح زهره 90 برابر فشار سطح زمين است.

تنها با استفاده از رادار می توان به آنچه در زير ابرهای کدر زهره نهفته است نظر انداخت و چندين ماموريت فضايی تاکنون به کمک رادار مطالعاتی را از مدار زهره انجام داده اند که عمده ترين آنها ماموريت کاوشگر "ماژلان" در فاصله سال های 1991 تا 1994 بود.

تصاوير ماژلان منجمان را به حيرت انداخت، چرا که برای نخستين بار توانستند جزئيات زيادی را در سطح زهره مشاهده کنند.

آن عکس ها نشان می داد که اين سياره پوشيده از علائم آتشفشانی نظير دشت های وسيعی از گدازه ها، ميادينی از گنبدهای کوچکی از جنس مواد مذاب و آتشفشان های بزرگ است.

اما اين تصاوير باعث سردرگمی دانشمندان نيز شد. به نظر می رسيد که بخش هايی از ارتفاعات زهره از درخشندگی نامتعارفی برخوردار است و تشعشعات راداری را خيلی بهتر از مناطق پست تر منعکس می کند.

برای توضيح اين پديده چندين نظريه مطرح شد که از آن جمله نظريه وجود لايه ای فلزی (به خصوص تلوريوم) بود.

پوسته سربی

اين نظريه می گويد که حرارت بالای لايه های پايين تر زهره باعث می شود هر فلزی بخار شود و تنها به صورت مه ای از فلزات وجود داشته باشد. تنها در ارتفاعات بالاتر و خنک تر است که اين فلزات منجمد شده، و يک لايه نازک و به شدت صيقلی تشکيل می دهند.

لورا شافر و بروس فگلی از دانشگاه واشنگتن در سن لوئيس با استفاده از محاسبات شيميايی شامل 660 ترکيب مختلف فلزی نتيجه گيری کرده اند که نه فلز تلوريوم، بلکه سرب معمولی احتمالا عامل اين پديده است.

پژوهشگران تخمين می زنند که تشکيل اين پوسته در ارتفاعات زهره چيزی ميان چند هزار سال تا چند ميليون سال طول کشيده است.