اين صفحه را برای يکی از دوستان خود بفرستيد		صفحه بدون عکس

ريچارد بلک خبرنگار علمی بی بی سی

اقيانوس ها نقشی کليدی در تحولات جوی بازی می کنند

دانشمندان می گويند اقيانوس های جهان رفته رفته اسيدی تر می شوند. به گفته آنها اين واکنشی به افزايش ميزان دی اکسيد کربن در جو است.

پژوهشگران در کاليفرنيا هشدار می دهند که کاهش ميزان "پ هاش" آب در حال حاضر شديد نيست اما در صورتی که ادامه يابد می تواند حيات آبزيان را به طور جدی تهديد کند.

کن کالديرا و مايکل ويکت از آزمايشگاه ملی لورنس ليورمور نگرانی های خود را طی مقاله ای در نشريه "نيچر" تشريح کرده اند.

چشم انداز آينده

استفاده فزاينده از سوخت های فسيلی توسط بشر بدان معنی است که هر روز دی اکسيد کربن بيشتری وارد جو می شود و بخش اعظم آن در نهايت جذب آب درياها شده و به تشکيل اسيد کربنيک منجر خواهد شد.

دانشمندان معتقدند که اقيانوس ها طی يک قرن گذشته کمی اسيدی تر شده اند.

اما اين پژوهشگران سعی کرده اند از طريق ترکيب کردن اطلاعات موجود درباره تاريخ اقيانوس ها با مدل های رايانه ای تغييرات جوی آينده را پيش بينی کنند.

دکتر کالديرا گفت: "در صورتی که به انتشار دی اکسيد کربن در جو ادامه دهيم اسيدی شدن درياها در آينده شدت زيادی خواهد گرفت."

"پيش بينی های ما حاکی از ميزانی اسيدی شدن در آينده است که مثال آن را در طی چندين صد ميليون سال گذشته نديده ايم، البته به غير از مواردی که بلايايی مثل برخورد سيارک ها به زمين روی داده است."

آنها در مقاله خود اخطار دادند اگر انتشار دی اکسيد کربن به صورت مهار نشده ادامه يابد، ميزان پ هاش اقيانوس ها 0.77 واحد کاهش خواهد يافت.

خوب و بد

با اين حال پيامدهای اين پديده برای آبزيان هنوز کاملا روشن نيست.

اکثر ارگانيسم ها در نزديکی سطح آب، جايی که انتظار می رود بيشترين ميزان تغييرات در پ هاش روی دهد زندگی می کنند، اما ممکن است گونه هايی که در اعماق اقيانوس ها زندگی می کنند به تغييرات ميزان پ هاش حساس تر باشند.

اين دانشمندان حدس می زنند که به ويژه تپه های مرجانی و ساير ارگانيسم هايی که اسکلت يا پوسته آنها حاوی کلسيم کربنات است متاثر شوند. ممکن است کمبود پ هاش در آب رشد اندام های استخوانی را برای اين آبزيان دشوار سازد.

در سال های اخير برخی از افراد اشاره کرده اند که شايد بتوان از طريق ذخيره دی اکسيد کربن نيروگاه های برق در اعماق اقيانوس ها از گرم شدن زمين جلوگيری کرد.

اما دکتر کالديرا گفت بايد در اين استراتژی تجديد نظر شود.

وی گفت: "در گذشته اکثر کارشناسان جذب دی اکسيد کربن توسط اقيانوس ها را پديده مثبتی تلقی می کردند چرا که هوا در نتيجه آزاد شدن دی اکسيد کربن در جو گرم می شود و زمانی که دی اکسيد کربن در اقيانوس جذب شود، از ميزان گرمای ناشی از گازهای گلخانه ای کاسته می شود."

"اکنون، ما درک می کنيم که جذب دی اکسيد کربن توسط اقيانوس ها در بهترين حالت هم خوب است و هم بد."