اين صفحه را برای يکی از دوستان		صفحه با عکس کم

مجموعه ای از فضاپيماها هم اکنون در راه مريخ هستند

در خلال روز چهارشنبه، 27 اوت سال 2003 ميلادی، فاصله بين زمين و کره مريخ به کمترين حد آن طی شصت هزار سال گذشته می رسد.

آخرين باری که اين دو سياره منظومه شمسی در چنين فاصله ای قرار داشتند، عصر يخبندان بر کره زمين مستولی بود.

کمترين فاصله بين اين دو کره به حدود پنجاه و پنج ميليون کيلومتر می رسد و ساکنان زمين کره مريخ را به شکل شيئی بسيار نورانی در آسمان شب مشاهده خواهند کرد.

بهترين نقاط برای مشاهده اين پديده نادر در مناطق نيمکره جنوبی واقع است.

برای ساعاتی در شب، ساکنان نيمکره جنوبی مريخ را کمابيش در آسمان بالای سر خود مشاهده خواهند کرد.

قرار است سال آينده چهار کاوشگر فضايی تحقيق در مورد شرايط مريخ را آغاز کنند.

نزديکی زمين و مريخ باعث می شود تا اين چهار کاوشگر با پيمودن کمترين فاصله ممکن به مقصد خود برسند.

در مورد نزديکی مجدد زمين و مريخ در آينده اتفاق نظر وجود ندارد اما گفته می شود چنين پديده ای حداقل تا چند صد سال ديگر روی نخواهد داد.

چگونگی رويداد از زبان منجم

دکتر رابين کچپل، منجم ارشد رصدخانه سلطنتی در گرينويچ، لندن، اين رويداد و چگونگی مشاهده آن را شرح می دهد.

زمين که در مداری کوچکتر از مريخ حول خورشيد می گردد هر 26 ماه يک بار از اين سياره پيشی می گيرد.

هر 15 تا 17 سال يکبار، پيشی گرفتن زمين از مريخ درحالی روی می دهد که مريخ در نزديک ترين موقعيت نسبت به خورشيد قرار دارد.

در روز 27 اوت، زمين و مريخ در فاصله 55 ميليون و 760 هزار کيلومتری از يکديگر قرار می گيرند که در 60 هزار سال گذشته بی سابقه است.

در اين روز قطر ظاهری مريخ به 25 ثانيه می رسد که به اندازه يک توپ تنيس در فاصله 528 متری است.

در طول ماه های ژوئيه، اوت و سپتامبر ديدن مريخ با چشم غيرمسلح آسان است. مريخ هر شب زودتر از افق سر می زند تا اينکه در اواخر ماه اوت بلافاصله پس از غروب آفتاب در جنوب شرقی درست بالای افق قابل رويت است.

زمانی که مريخ طلوع کرد، درخشان ترين شی در آسمان شب خواهد بود و به رنگ سرخ نارنجی خودنمايی خواهد کرد. مريخ در عروض جغرافيايی بالا، از جمله بريتانيا هرگز از 22 درجه بالاتر نخواهد آمد.

نيمکره جنوبی زمين بهترين مکان برای مشاهده آن است و در ماه اوت با فرارسيدن شب درست بالای سر ساکنان نيمکره جنوبی قرار می گيرد.

برای ديدن جزئيات سطح مريخ به يک تلسکوپ خوب با لنز يا آينه ای به قطر 10 سانتيمتر که بر يک پايه استوار سوار شده است نياز داريد. اگر چنين وسيله ای در اختيار نداريد می توانيد با بازديد از يک رصدخانه يا انجمن نجوم محلی مريخ را تماشا کنيد.

در بريتانيا نزديک شدن زمين و مريخ مصادف است با هفته ملی نجوم و بسياری از انجمن ها و باشگاه های نجومی رويدادهايی را به اين منظور ترتيب می دهند.

سطح بيابانی

مريخ، خدای رومی جنگ، همواره کنجکاوی انسان را تحريک کرده است. در واقع، نوعی ارتباط هرچند خفيف ميان انسان و مريخ وجود دارد زيرا هم سرخی خون و هم سرخی مريخ ناشی از آهن و اکسيژن است.

مريخ که قطر آن نصف زمين و جرم آن يک دهم زمين است بيش از هر سياره ديگری به زمين شباهت دارد. زمانی که مريخ به زمين نزديک شد، می توان با يک تلسکوپ خوب قطب های يخی، نشانه های سطحی و حتی ابرهای آن را مشاهده کرد.

پس از نزديکی دو سياره در سال 1877 منجمان تصور می کردند مريخ ساکن موجودات هوشمند است. هرچند اين خيال اکنون باطل شده است اما دانشمندان تصور می کنند که در گذشته يا حتی امروز احتمال وجود ارگانيسم های تک سلولی ابتدايی زير سطح آن وجود دارد.

عکس های فضاپيماهايی که از دهه 1960 به بعد حول مريخ گشته و برخی از آنها بر مريخ فرود آمده اند نشان دهنده يک سطح بيابانی متشکل از تپه های شنی و قلوه سنگ هايی است. بستر خشک آنچه ظاهرا اثر به جا مانده از رودخانه های کهن است اين سطوح بيابانی را قطع می کند.

هنوز معلوم نيست اين بسترها در گذشته پوشيده از آب بوده است يا خير.

وجود گودال های عظيم بر سطح آن که ناشی از اصابت سنگ های آسمانی است به تاريخ کهن و عدم فعاليت زمين شناسی اين سياره اشاره دارد.

البته مريخ هميشه چنين ساکن نبوده است زيرا بزرگ ترين آتشفشان در ميان کرات منظومه شمسی در اين سياره قرار دارد که اکنون خاموش شده است.

با اين حال وقتی در ماه جاری به مريخ خيره می شويد جهانی را تجسم کنيد که از بسيار جهات آشنا و در عين حال بسيار متفاوت از زمين است و بدانيد اين سياره از عصر حجر تاکنون اين اندازه به زمين نزديک نشده است.