شهر شما چقدر گرمتر شده است؟
جهان درحال گرمتر شدن است. به نظر می رسد ژوئیه سال ۲۰۱۹ گرمترین ماه ژوئیه ثبت شده در تاریخ باشد. همانطور که این کره نشان می دهد، دمای هوای ژوئیه تقریبا در سراسر کره زمین از سال ۱۹۰۰ تا امروز درحال افزایش بوده است

پژوهشگران هشدار داده اند که اگر افزایش دمای زمین به بیش از ۱.۵ درجه برسد، دچار عواقب شدید ناشی از دگرگونی آب و هوا خواهیم شد. این در مقایسه با دمای هوای ثبت شده در فاصله سال های ۱۸۵۰ تا ۱۹۰۰ و پیش صنعتی شدن گسترده کره زمین بوده است.
از آن زمان تاکنون زمین به طور متوسط یک درجه گرم شده است.
هیئت بین دولتی تغییر اقلیم (آی پی سی سی) برآورد کرده است که اگر کشورها در جهت مهار گرمایش زمین تلاش نکنند جهان با «دگرگونی فاجعه باری» رو به رو خواهد شد.
آب دریا ها بالا خواهد آمد و باعث جا به جایی اجباری صدها میلیون نفر خواهد شد. هم چنین تحولات اقلیمی شدیدتری را تجربه خواهیم کرد؛ مانند خشکسالی، گرمای شدید و باران های سیل آسا، همچنین امکان کشت محصولاتی مثل برنج و گندم و ذرت محدودتر میشود.
اگر گرمایش زمین با همین سرعت پیش برود تا پایان قرن متوسط دمای کره زمین ۳ تا ۵ درجه بالا خواهد رفت.
ببنید اطراف شهر شما تا چه میزان گرم شده است و تا چه میزان گرم تر خواهد شد.

برای دیدن گرافیک قابل کلیک مرورگر خود را به روز کنید
بیایید کمی مسئله را ساده کنیم. این خط نشان دهنده متوسط دمای ۱۰ ساله برای هر ماه است. اما تغییر دما تا سال ۲۱۰۰ چطور خواهد بود؟
ژانویه (دی): {{temp}} درجه سانتی گراد ({{diff}} از سال ۱۹۰۰)
ژوئیه (تیر): {{temp}} درجه سانتی گراد ({{diff}} از سال ۱۹۰۰)
اتشار گازهای گلخانه ای در اوایل قرن بالا می رود و بعد کاهشی چشمگیر پیدا می کند. این روند باعث میشود افزایش دمای کره زمین زیر دو درجه بماند، اما نیاز به اعمال سیاست های سخت گیرانه برای کاهش آلودگی است
ژانویه (دی): {{temp}} درجه سانتی گراد ({{diff}} از سال ۱۹۰۰)
ژوئیه (تیر): {{temp}} درجه سانتی گراد ({{diff}} از سال ۱۹۰۰)
آلاینده ها تا سال ۲۰۴۰ بالا می روند و بعد کاهش پیدا می کنند. این سناریو در راستای اهداف سیاسی بسیاری است که برای مهار دگرگونی های اقلیمی طرح ریزی شده است
ژانویه (دی): {{temp}} درجه سانتی گراد ({{diff}} از سال ۱۹۰۰)
ژوئیه (تیر): {{temp}} درجه سانتی گراد ({{diff}} از سال ۱۹۰۰)
این از بسیاری جنبه ها مانند سناریوی متوسط به پایین است اما گازهای گلخانه ای در این حالت تا حدود سال ۲۰۸۰ کاهش پیدا نمی کنند
ژانویه (دی): {{temp}} درجه سانتی گراد ({{diff}} از سال ۱۹۰۰)
ژوئیه (تیر): {{temp}} درجه سانتی گراد ({{diff}} از سال ۱۹۰۰)
این سناریو بدترین وضعیت ممکن است که در آن انتشار آلاینده ها بدون مهار شدن در طول قرن ۲۱ ادامه پیدا میکند و باعث می شود تا سال ۲۱۰۰ دمای هوای کره زمین به طور متوسط بین ۳ تا ۵ درجه بالا برود
آینده آکنده از عدم قطعیت است، اینکه کدام یک از این سناریوها به حقیقت بپیوندد در گرو چگونگی عملکرد کشورهای جهان است.
این ماجرا به کجا می رسد؟

نیویورک با جمعیتی بیش از هشت میلیون نفر یکی از بزرگ ترین شهرهای جهان است اما این شهر در معرض آسیب سیلاب های ساحلی و توفان است. مانند توفان سندی از اکتبر تا نوامبر سال ۲۰۱۲ نیویورک را درنوردید. توفان سندی مترو و تونل های شهری را از کار انداخت به منهتن رسید و ویرانی بسیاری به بار آورد و باعث کشته شدن بیش از ۵۰ نفر شد.
تغییرات اقلیمی منجر به توفان های شدیدتری خواهد شد. هم چنین باعث بالا رفتن سطح دریا می شود. موقعیت ساحلی نیویورک با حدود ۱۵۰۰ کیلومتر نوار ساحلی آن را یکی از آسیب پذیرترین شهرها در برابر دگرگونی های اقلیمی ساخته است. سازمان مدیریت بحران آمریکا اعلام کرده که تا نیمه قرن حاضر یک چهارم شهر نیویورک که محل اقامت یک میلیون نفر است در منطقه سیل خیز قرار می گیرد.

قطب شمال یکی از حساس ترین مناطق نسبت به اثرات دگرگونی اقلیمی است و دو برابر سریع تر از باقی نقاط جهان گرم می شود به همین دلیل شرایط این منطقه میتواند هشداری برای سایر نقاط جهان باشد
مثل باقی مناطق جهان، قطب شمال هم دچار افزایش دمای آب و هوا شده است اما اقیانوس منجمد شمالی با یخی پوشیده شده است که در تابستان آب می شود و در زمستان دوباره یخ می زند. در دهه های اخیر، یخ ها سریع تر از سرعت یخ زدن دوباره شان در زمستان، آب شده اند و در نتیجه از میزان یخ های اقیانوس منجمد شمالی کاسته شده است. این وضعیت به دلیل تغییرات دمایی شدید در قطب شمال در مقایسه با باقی نقاط جهان است.

پایتخت اندونزی، با بیش از ۱۰ میلیون نفر جمعیت یکی از شهرهای دنیاست که به سرعت در حال غرق شدن است. بخش شمالی شهر هر سال حدود ۲۵ سانتی متر در آب فرو می رود. این تحول هولناک دو دلیل عمده دارد، اول استفاده بیش از اندازه از منابع آب زیر زمینی که باعث فرونشست زمین می شود و دوم چنین بالا آمدن آب دریا بر اثر دگرگونی های اقلیمی است. دیواری ۳۲ کیلومتری و ۱۷ جزیره مصنوعی که برای حفاظت از شهر ساخته شده اند حدود ۴۰ میلیارد دلار هزینه داشته است. با سیلاب های مداوم ، آبگرفتگی بازارها و شهرها و خانه ها، تا سال ۲۰۵۰ بخشهایی از جاکارتا کاملاً زیر آب خواهد رفت.
اما کارشناسان می گویند این فقط یک برآورد اولیه است. آنها چنین استدلال می کنند که تا سال ۲۰۵۰ استفاده از آب های زیر زمینی باید متوقف شود و شهر باید بتواند به منابع آب دیگری که با لوله کشی به شهر برسد، دسترسی پیدا کند. اما به هر صورت بالا رفتن سطح دریا همچنان چالشی جدی باقی می ماند و این تهدیدی برای همه شهرهای ساحلی است. بالا رفتن آب دریا به دلیل افزایش جریان های گرم دریایی است. آب به دلیل گرما افزایش حجم پیدا می کند و همچنین ذوب شدن یخ های قطبی هم سطح آب را بالاتر می برد.
