سارا ناصر زاده پژوهشگر، روان درمانگر جنسی و مشاور

اکثر آزار ها و سوء استفاده های جنسی از کودکان در محيط خانواده و يا توسط فردی انجام می شود که به کودک نزديک است. بنابراين والدين بايد کاملا هوشيار باشند که فرزندشان وقت خود را با چه کسی می گذراند و اگر فرزندشان موضوعی اين چنينی را با آنها در ميان گذاشت حتی اگر نمی توانستند از ترس آبرو و برای حفظ خانواده موضوع را با شخصی در ميان بگذارند و کاری در اين مورد بکنند، حداقل به صحبت های کودک گوش کنند و به او اطمينان بدهند که تقصير متوجه او نبوده و شما حرف او را باور می کنيد و در ضمن مراقب باشيد که فرزندتان با فرد مهاجم تنها نماند.

در شرايطی که کودک مورد آزار جنسی والدين است سخت ترين شرايط را دارد. بدليل اينکه پدر و مادری که بايد از او حمايت کنند و از حق او دفاع کنند در واقع اين حق را پايمال کرده اند و کودک چون جايی را ندارد که به آن پناه ببرد بايد تن به چنين رابطه ای بدهد و تمام احساس خشم و يا حقارت و ناراحتی اش را تا سنی که بتواند از آن محيط خارج شود فرو بخورد. اثرات اين شرايط بعضا مدت ها کار مستمر با يک متخصص روانکاو را می خواهد تا فرد بتواند به احساس گناه و بی کفايتی اش غلبه کند.

برخی از کودکان ممکن است تحت تاثير ترس، بر اثر تهديد و يا صرفا بخاطر جلب محبت فرد بزرگسال تن به چنين روابطی بدهند و برای مدت ها هم اين رابطه را در خفا ادامه دهند. بعضی حتی ممکن است از نظر جسمی از اين تماس لذت ببرند (بهرحال اعضا تناسلی دارای حس لذت بخش هستند) اما اين لزوما به آن معنا نيست کودک از اين ارتباط لذت جنسی می برد چون بچه هيچ درکی از اين قضيه ندارد و هيچ گونه حقی را برای فرد بزرگسال ايجاد نمی کند.

تمرين موثر برای افرادی که مورد چنين آزارها و يا سوء استفاده هايی بوده اند اين است که:

۱- چنانچه می توانيد با شخص آزار دهنده روبرو شويد (نه با خشونت) و برای او روشن کنيد که در حاليکه آن آزار را بر شما تحميل می کرده احساس شما به عنوان يک بچه چگونه بوده، نسبت به خودتان، فرد آزار دهنده و اطرافيان و بعد اثری که آن عمل تا امروز بر روی شما داشته را برايش شرح دهيد و بگذاريد کامل بداند که حرکتی که کرده چطور بر روی يک انسان ديگر تاثير گذاشته و مسئوليتش را بپذيرد.

۲- اگر رو در رو صحبت کردن با اين فرد برايتان ممکن نيست می توانيد برايش نامه بنويسيد و يا به او تلفن کنيد.

۳- اگر با هيچ کدام از حالت های بالا راحت نيستيد، می توانيد نامه را بنويسيد (با تمام جزئيات که در آن سن چه حسی داشتيد و همچنين در حال حاضر که فردی بالغ هستيد چه حسی به آن فرد و اتفاقی که افتاده داريد). با خودتان رو راست باشيد و سعی کنيد تا جايی که ممکن است تمام احساساتتان را نام گذاری کنيد و بر روی کاغذ بياوريد. ببينيد که آيا احساساتی که در آن زمان به عنوان يک بچه بی دفاع داشته ايد با احساسات مرد و زن بالغی که درحال حاضر هستيد تفاوتی دارد. مثلا آيا احساس حقارتتان به خشم تبديل شده؟ در جای جای نامه به خودتان يادآوری کنيد که شما در آن زمان قدرت دفاع از خودتان را نداشته ايد و تنها يک بچه بوده ايد بنايراين تمام گناه و مسئوليت و بار خطا بر روی دوش فرد آزار دهنده (مهاجم) بوده. بعد نامه را با همان احساسی که داريد (عصبانيت، افسردگی،و غيره) ريز ريز کنيد و حتی می توانيد آن را آتش بزنيد و يا به آب روان بدهيد. به اين صورت با آن واقعه روبرو شده ايد، آن را شناخته ايد و ديگر آن واقعه زندگی شما را کنترل نمی کند. حالا به سمت آينده ای می رويد که خودتان چگونگی آن را تعيين می کنيد. (اگر فرصت داريد حتما به برنامه گوش کنيد و تجربيات شنوندگان را در اين زمينه بشنويد).

۴- در طول انجام اين تمرينات بهتر است يک دوست، مشاور و يا فردی که به او اطمينان داريد شنونده ی احساسات و حرف های شما باشد. اکثر افرادی که تجربه آزار و سوء استفاده جنسی دارند اين فرصت را نداشته اند که موضوع را با کسی در ميان بگذارند بنابراين داشتن فردی که صحبت های شما را بشنود و باور کند در هر سنی که باشيد کمک کننده است.

با سپاس از آقای دکتر علی صاحبی روانشناس بالينی از دانشگاه سيدنی که در تهيه اين برنامه ما را همراهی کردند.

اگر در اين مورد تجربه، نظر و يا سئوالی داريد می توانيد آنها را از اين طرق برای من بفرستيد: پست الکترونيکی: doctorsara@bbc.co.uk، پيامگير ما در لندن: ۰۰۴۴۲۰۷۵۵۷۲۵۴۶ و يا پيام کوتاه به شماره ۲۳- ۲۲- ۶۲۰- ۷۷۸-۰۰۴۴. و يا شماره بگذاريد تا با شما تماس گرفته شود و در نظرتان در برنامه مطرح بشود.