انتظار می رود تکميل شمارش آرا در انتخابات عمومی کنگو چند هفته به طول انجامد

در نخستين انتخابات چند حزبی کنگو در خلال چهار دهه اخير، روز يکشنبه رای گيری برای انتخاب نمايندگان دو مجلس اعلا و سفلای پارلمان کنگو و رييس جمهوری جديد اين کشور با شرکت نه هزار نامزد نمايندگی پارلمان و سی و دو نامزد رياست جمهوری برگزار شد.

در اين انتخابات، حدود بيست و پنج ميليون رای دهنده با حضور نيروی پاسدار صلح سازمان ملل و نظارت بيش از يکهزار ناظر بين المللی آرای خود را به صندوق انداختند.

ناظران خارجی در مجموع نحوه برگزاری اين انتخابات را رضايتخبش توصيف کرده اند هرچند از بروز مواردی از خشونت از جمله پرتاب بمب آتش زا به يکی از مراکز رای گيری گزارش هايی مخابره شده است.

نماينده سازمان ملل در کنگو گفته است که رای دهندگان نه تنها در کينشاسا، پايتخت، بلکه در ساير نقاط اين کشور به طور گسترده در رای گيری مشارکت کردند.

با اينهمه، خبرنگار بی بی سی می گويد که آزمون واقعی در مورد کارآيی اين انتخابات را واکنش نامزدهای رياست جمهوری به نتايج رای گيری تعيين خواهد کرد.

در ميان سی و دو نامزد انتخاباتی، جوزف کابيلا، که از سال 2001 اين سمت را در اختيار داشته، و چهار معاون رييس جمهوری حضور دارند که بر اساس توافق سال 2003 برای تقسيم قدرت بين جناح های متخاصم در جنگ داخلی به اين سمت ها منصوب شدند.

آمادگی برای قبول نتيجه انتخابات

سه تن از معاونان رياست جمهوری از رهبران جناح های مسلح در جنگ داخلی بوده اند.
.

	ژوزف کابيلا تعهد کرده است که نتيجه انتخابات را هرچه که باشد خواهد پذيرفت

همچنين، اتين تشيسکدی، رهبر يکی از احزاب مخالف، اين دوره از انتخابات را تحريم کرده بود.

مخالفان آقای کابيلا جامعه بين المللی را به حمايت از وی در اين انتخابات متهم کرده اند.

در صورتی که انتخابات کنگو به استقرار آرامش و حکومت منتخب مردم منجر شود، اين نخستين بار در خلال چهار دهه اخير خواهد بود که انتخاباتی چند حزبی در اين کشور برگزار می شود.

جمهوری دموکراتيک کنگو از نظر مساحت سومين کشور بزرگ آفريقايی است که در آفريقای مرکزی و مجاورت جمهوری آفريقای مرکزی، سودان، اوگاندا، رواندا، بروندی، تانزانيا، زامبيا، آنگولا، جمهوری کنگو و اقيانوس اطلس واقع است.

جمعيت اين کشور به حدود 63 ميليون نفر می رسد که به بيش از 200 قبيله و گروه قومی تعلق دارند، نيمی از آنان پيروی کليسای کاتوليک، حدود 20 درصد مسيحی پروتستان، 10 درصد مسلمان و بقيه از پيروان ساير اديان و از جمله اديان بومی هستند.

استقلال و جنگ داخلی

سرزمينی که کنگو ناميده می شود از اواخر قرن نوزدهم به استعمار اروپاييان در آمد و از سال 1885 رسما به عنوان سرزمين متعلق به پادشاه بلژيک شناسايی شد و در سال 1908، دولت بلژيک آن را تحت عنوان کنگو بلژيک مستعمره اين کشور اعلام داشت.

در سال 1959، انتخابات برای گزينش دولتی ملی در اين کشور برگزار شد که به پيروزی حزب نهضت ملی کنگو به رهبری پاتريس لومومبا و کسب استقلال در سال 1960 منجر شد.

	پاتريس لوموبا از جمله قربانيان جنگ داخلی کنگو بود

در سال 1965، سرهنگ ژوزف موبوتو با يک کودتای نظامی حکومت را در دست گرفت، نام کشور را به زئير تغيير داد و به مدت بيش از سی سال بر اين کشور حکومت کرد در حاليکه به دليل مخالفت با کمونيسم، از حمايت غرب برخوردار بود.

بی ثباتی داخلی و به خصوص ورود آوارگان جنگ های داخلی در کشورهای همسايه، همراه با کاهش اتکای غرب به موبوتو به جنگ داخلی و سقوط حکومت وی در سال 1997 و زمامداری لورن کابيلا انجاميد که نام اين کشور را به جمهوری دموکراتيک کنگو تغيير داد.

با اينهمه، دولت جديد نيز به دليل رقابت مسلحانه جناح های مختلف و مداخله کشورهای همسايه تا سال 1999 و برقراری آتش بس، با جنگ داخلی دست به گريبان بود.

لورن کابيلا در سال 2001 ترور شد و پسرش ژوزف کابيلا توسط مقامات ارشد دولتی به رياست جمهوری رسيد و در سال 2003، با توافقی با گروه های شورشی به جنگ داخلی خاتمه داد و همراه با تعدادی از رهبران شورشی به عنوان معاونان رييس جمهوری، در راس دولت انتقالی اداره امور را در دست گرفت.

در سال 2005، قانون اساسی جديد تدوين و در اوايل سال جاری در يک همه پرسی تصويب شد و زمينه برگزاری انتخابات چند حزبی اخير را فراهم آورد.

جمهوری دموکراتيک کنگو را نبايد با کشور همسايه آن موسوم به جمهوری کنگو - يا کنگو برازاويل - اشتباه گرفت که کشوری در غرب آفريقاست و قبل از کسب استقلال، مستعمره فرانسه بوده است.