|
"مناقشات در نقاط نا آرام جهان" | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
روزنامه گاردين، چاپ لندن، مقاله ای را درخصوص نقاط مشکل آفرين در جهان به چاپ رسانده است. سايمون تيسدال، نويسنده مقاله گاردين، می گويد دنيا در سال جاری ميلادی "با منظره ای بسيار پر مخاطره از نقطه نظر امنيتی" روبروست، از جمله مشکلات حل نشده در عراق و افغانستان به علاوه نگرانيهای فزاينده درخصوص برنامه های اتمی ايران، گسترش نيروی نظامی چين و همچنين خشونتها در جنوب آسيا و سودان. نويسنده مقاله گاردين، به نقل از جان چيپمن، مدير انستيتوی بين المللی مطالعات استراتژيک موسوم به "آی آی اس اس" می گويد که " بسياری از نقاط جهان درگير جنگهای خونين" است. آقای چيپمن در گزارش سالانه اين مرکز با عنوان "توازن نظامی در سال 2006" هشدار داده است که سال جاری ميلادی در بسياری از موارد می تواند سرنوشت ساز باشد. گاردين در خصوص ايران با اشاره به گزارش "آی آی اس اس" می نويسد برای درک مقاصد ايران در مقابله با قدرتهای غربی، بايد دنيا را با نگاهی که ايران به دنيا دارد ديد يعنی از ديد انقلاب اسلامی سال 1979 (1357) و بدنبال آن تحريمهای بين المللی (عليه اين کشور) و همچنين جنگ عراق با ايران در دهه 80 ميلادی. بر اساس اين گزارشها، اين تحولات باعث حرکت ايران بسوی خودکفايی شد "حرکتی که اعتقاد به ناشدنيها داشت و تلاش می کرد تا آنچه را که نشدنی است انجام دهد." بر اساس گزارش انستيتوی بين المللی مطالعات استراتژيک رهبران ايران به تهديدهای نظامی آمريکا با اتخاذ يک سياست "دفاعی بازدارنده استراتژيک" که با روشهای ديپلماتيک همراه است، پاسخ داده اند. اين گزارش ادامه می دهد: "ايران در عين حال بادقت سعی دارد که موضع تخاصمی نگيرد. استراتژی ايران اين است که حمله اوليه را تحمل کند و با تمام قوا مقابله به مثل کند اما البته اگر چنين حرکتی به نتايج سياسی منجر شود و بنيان جمهوری اسلامی را با خطر مواجه نکند." بر اساس گزارش "آی آی اس اس" حمله مقابله به مثل از سوی ايران می تواند شامل ايجاد تحريکهايی در عراق و يا افغانستان و يا مسدود کردن تنگه هرمز باشد. ايران ممکن است درخلال تمرينهای نظامی اخير خود عمليات مين گذاری در تنگه هرمز را آزمايش کرده باشد." گاردين بخشی از گزارش " آی آی اس اس" را که به عراق مربوط می شود درج کرده که در آن آمده است که اين کشور در وضعيتی بحرانی قرار دارد. نويسنده گاردين به نقل از آقای چيپمن اين سوال را مطرح می کند که آيا ارتش و نيروهای امنيتی عراق آمادگی آن را دارند که با خروج نيروهای آمريکايی و بريتانيايی از منطقه کنترل اوضاع را بدست گيرند؟ آقای چيپمن به خطر نفوذ خارجی در عراق با توجه به تلاش قدرتهای محلی برای استفاده از خلاء امنيتی اشاره دارد. گزارش انستيتوی بين المللی مطالعات استراتژيک به افغانستان و گسترش نيروهای نظامی به فرماندهی ناتو به خصوص در مناطق جنوبی اين کشور اشاره می کند و می نويسد که اگرچه پيشرفتهای زيادی در اين کشور برای ايجاد دمکراسی انجام شده است اما نا آراميها به رهبری طالبان، نگرانی فزاينده درباره سلاحهای غير قانونی و توليد بالای ترياک باعث ادامه بی ثباتی در کشور است. گزارش انستيتوی بين المللی مطالعات استراتژيک همچنين به چين و تلاش اين کشور برای داشتن يک نيروی دريايی که بتواند با نيروی دريايی آمريکا در اقيانوس آرام مقابله کند و همچنين افزايش هزينه های نظامی چين می پردازد. مقاله گاردين در انتها به آمريکا و نگرش جديد اين کشور به مسايل دفاعی جهان می پردازد و می گويد که آمريکا اکنون بر نيروهای ويژه با قابليت تحرک بسيار بالا، توانايی ضربه زدن دقيق (به اهداف)، نيروی جديد دريايی و افزايش 46 درصدی قدرت جنگی نيروی نظامی اين کشور تا سال 2008، تاکيد دارد. |
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||