ناهيد کشاورز مشاور امور مهاجران در کلن آلمان

	آگهی يک روسپیخانه در شهر کلن - مقامات آلمان و مدافعان حقوق زنان نگرانند که هجوم تماشاچيان مرد به مسابقات جام جهانی باعث شود روسپی خانه ها گروهی از زنان آسيب پذير را وادار به فحشا کنند

ظاهرا پس از منتشر شدن خبری در روزنامه "سان" بريتانيا مبنی بر اين که مقامات شهر کلن در آماده سازی برای هجوم علاقمندان فوتبال در زمان برگزاری جام جهانی از جمله يک خيابان را در اختيار روسپيان قرار داده اند، موجی از خبرنگاران بين المللی برای تهيه گزارش در اين زمينه به اين شهر سرازير شده اند.

زنان روسپی شهر کلن می گويند خيابان "گسته موند"، Geestemuende، از پنج سال پيش به آنها واگذار شده و ارتباطی با موضوع مسافران جام جهانی فوتبال ندارد.

در کنار برگزاری جام جهانی فوتبال در آلمان، موضوعی که در محافل اجتماعی آلمان و وسائل ارتباط جمعی مطرح است مسئله روسپی گری و سودجويی از آن و همچنين درآمد کلانی است که نصيب معامله گران اين بازار می کند.

درعين حال صحبت از ورود تعداد زيادی زنان روسپی از کشورهای ديگر به آلمان است.

می توان تصور کرد که به دليل تقاضای زياد در اين دوران زنان زيادی برای کار به آلمان بيايند، اما آنچه نگرانی گروه های فعال امور زنان، حقوق بشر و تعدادی از مقامات دولتی را برانگيخته سوء استفاده ای است که در اين زمينه می شود.

موضوع فحشای اجباری موضوع تازه ای نيست و در تمام دنيا وجود دارد. تخمين زده می شود که سالانه 4/2 ميليون زن و مرد و کودک در سرتا سر جهان قربانی تجارت انسانها که مهمترين آن فحشاء اجباری است می شوند.

طبق برآورد سازمان جهانی کار درآمد متوسط از يک مورد فحشای اجباری در سال ۶۷ هزار دلار است.

کشورهائی مثل رومانی و بلغارستان که زنان زيادی از آنجا می آيند برای وارد شدن به آلمان نياز به ويزا ندارند و می توانند به مدت سه ماه در اين کشور اقامت داشته باشند. اما قانونا حق کار کردن ندارند و به محض اطلاع مسئولين به کشورشان بازگردانده می شوند

از سال ۲۰۰۲ فحشا در آلمان قانونی اعلام شد و حدود ۴۰۰ هزار زن روسپی در آلمان کار می کنند. کسانی که زنان را به کار می گمارند موظف هستند آنها را بيمه درمانی کنند اما اينکه در عمل به چه ميزان اين موضوع اجرا می شود، موضوع ديگری است.

آنچه که قابل توجه است روسپيانی هستند که از کشورهای ديگر به آلمان می آيند.

در سالهای اخير به دليل سخت گيری های قانونی در مورد اقامت، بيشتر زنان روسپی از کشورهای اروپائی می آيند. زنانی که از کشورهای اروپائی وارد می شوند می توانند مستقل کار کنند و به اداره ماليات اطلاع بدهند. کشورهائی مثل رومانی و بلغارستان که زنان زيادی از آنجا می آيند برای وارد شدن به آلمان نياز به ويزا ندارند و می توانند به مدت سه ماه در اين کشور اقامت داشته باشند. اما قانونا حق کار کردن ندارند و به محض اطلاع مسئولين به کشورشان بازگردانده می شوند.

اين گروه زنان همچون زنان ديگری که غير قانونی کارمی کنند بطور ويژه تحت ستم هستند و غير قانونی بودنشان وسيله ای می شود برای سوءاستفاده از آنها.

فحشا در آلمان بعد از هلند، کشورهمسايه اش، قانونی شد اما در سوئد فحشا غير قانونی است و مردانی که به اين زنان مراجعه می کنند مجازات می شوند.

جام جهانی و فحشای اجباری

همزمان با تب داغ فوتبال در آلمان موضوع فحشا اجباری هم مورد توجه قرار گرفته است و کارزار تبليغاتی بزرگی عليه آن به راه افتاده است که قصد آن جلب توجه مقامات مسئول و مردم است.

يکی از برنامه های تبليغاتی عليه فحشای اجباری که از سوی چندين سازمان وگروه های مختلف دفاع از حقوق زنان و حقوق بشر طرح شده است مورد حمایت شهردار برلين و رئيس فدراسيون فوتبال قرار گرفته است.

يکی از برنامه های تبليغاتی عليه فحشای اجباری که از سوی چندين سازمان وگروه های مختلف دفاع از حقوق زنان و حقوق بشر طرح شده است مورد حمایت شهردار برلين و رئيس فدراسيون فوتبال قرار گرفته است

اين گروه ها با پخش پلاکاردها و دفترچه هايی خواسته های خود را از مقامات دولتی برای مقابله با فحشای اجباری ابراز کرده اند. اين خواسته ها بيشتر منافع زنان خارجی را که بيشتر مورد سوءاستفاده قرار می گيرند در نظر گرفته است.

"بهشيد نجفی"، ۱۳سال است که در يکی از دفاتر رسيدگی به امور زنانی که به فحشای اجباری واداشته شده اند، کار می کند. در مجموع ۳۵ دفتر در سر تا سر آلمان در اين زمينه کار می کنند.

او می گويد: "زنان خارجی که به فحشای اجباری وادار می شوند، وضع دشواری دارند . آنها می ترسند شکایت کنند. در صورت شکایت آنها تنها می توانند تا مدتی که پرونده شان در حال رسيدگی است در آلمان بمانند و بعد از آن به کشورشان بازگردانده می شوند. روال کار ما اين است که در ابتدا سه ماه به آنها وقت برای فکر کردن می دهيم و وقتی تصميم به شکایت گرفتند از آنها حمايت می کنيم. اما نمی توانيم بر وضعیت اقامت آنها تاثير بگذاريم."

"بهشيد نجفی"، برخورد دولت ايتاليا با زنانی که به اجبار به فحشا وادار شده اند را مثبت می داند.

دولت ایـتاليا به زنان خارجی که از عاملان فشار بر خود شکايت کنند حق اقامت می دهد. از اين طريق حدود ۸۰۰۰ زن در ايتاليا توانستند اقامت بگيرند. اين اقدام در عين حال باعث کم شدن فحشای اجباری در ایتاليا شده است.

عدم حمايت جدی دولت ها از مبارزه با فحشای اجباری راه را برای سوءاستفاده های بيشتر باز می کند. اما مدافعان حقوق زنان در آلمان اميدوارند در زمان برگزاری مسابقات جام جهانی فوتبال در اين کشور موضوع فحشای اجباری نيز فرصتی برای طرح و بررسی بيابد.