|
معاون رئيس جمهور آمريکا کرملين را به باد حمله گرفت | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
ديک چينی، معاون رئيس جمهوری آمريکا، روز پنجشنبه در يک سخنرانی در کشور ليتوانی، دولت روسيه را به زبانی تند و غيرمنتظره مورد انتقاد قرار داده است. آقای چينی گفت که دولت روسيه از نفت و گاز به عنوان ابزاری برای ارعاب يا باجگيری از ساير کشورها استفاده می کند. سخنگوی کرملين، کاخ رياست جمهوری روسيه، در واکنش اين اظهارات را "کاملا غيرقابل درک" توصيف کرده است. اين درگيری لفظی درحالی روی می دهد که تنها دو ماه به اجلاس سران هفت کشور صنعتی عمده دنيا به علاوه روسيه، موسوم به گروه 8، در شهر سن پترزبورگ باقی مانده است. حمله صریح دیک چنی به روسیه، که از نظر دولت بوش هرچه بیشتر به سوی اقتدارگرایی پیش می رود، در يک برهه زمانی حساس در روابط دو کشور روی می دهد. معاون رییس جمهور آمریکا دیروز در ویلنیوس، پایتخت لیتوانی، به خصوص از کشورهای حوزه بالتیک به عنوان نمايندگان "خط مقدم جبهه آزادی" در جهان مدرن نام برد. اظهارات وی بيش از پيش جو اجلاس گروه 8 را که قرار است اواسط ماه ژوئیه به ميزبانی ولاديمير پوتين برگزار شود، تيره خواهد کرد. به علاوه این اظهارات بی شک باعث پیچيده تر شدن تلاشهایی می شود که برای جلب حمایت روسیه از اقدام سخت تر شورای امنیت سازمان ملل متحد در قبال برنامه هسته ای ایران به عمل می آید. در واقع چند تن از سیاستمداران ارشد آمریکا که من در روزهای اخير با آنها صحبت کرده ام، به بحران هسته ای ایران به عنوان محک آزمایشی برای روابط مسکو و واشنگتن نگاه می کنند. در این صورت روابط دو کشور ممکن است فقط بدتر شود. اما جالب ترين نکته در مورد اظهارات دیک چينی اين است که چگونه مساله انرژی را پررنگ می کند. قیمت های بالای نفت، افزایش تقاضای سوخت و انرژی توسط هند و چین، و همچنین نفوذ تازه روسیه، همه و همه در مجموع باعث بروز مشکلات بین المللی بسيار زيادی خواهد شد که کلنجار رفتن با آنها دشوار است. در اين ميان آمریکا هم بايد به فکر منافع خود باشد. امروز دیک چينی در قزاقستان است تا احداث یک خط لوله گاز تازه که از خاک روسیه گذر نخواهد کرد را ترغيب کند. تکاپو برای دسترسی به منابع انرژی - دیپلماسی خط لوله یا هر نام ديگری که بخواهيد بر آن بگذاريد - به "بازی بزرگ" قرن نوزدهم برای نفوذ در آسیای میانه تشبیه می شود و امروز نیز مانند آن دوران این بازی برنده یا بازنده ای خواهد داشت. | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||